ନାରାୟଣୀୟଂ ଦଶକ 89 – ଵୃକାସୁରଵଧଂ – ଭୃଗୁପରୀକ୍ଷଣମ୍

ରମାଜାନେ ଜାନେ ୟଦିହ ତଵ ଭକ୍ତେଷୁ ଵିଭଵୋ
ନ ସଦ୍ୟସ୍ସଂପଦ୍ୟସ୍ତଦିହ ମଦକୃତ୍ତ୍ଵାଦଶମିନାମ୍ ।
ପ୍ରଶାଂତିଂ କୃତ୍ଵୈଵ ପ୍ରଦିଶସି ତତଃ କାମମଖିଲଂ
ପ୍ରଶାଂତେଷୁ କ୍ଷିପ୍ରଂ ନ ଖଲୁ ଭଵଦୀୟେ ଚ୍ୟୁତିକଥା ॥1॥

ସଦ୍ୟଃ ପ୍ରସାଦରୁଷିତାନ୍ ଵିଧିଶଂକରାଦୀନ୍
କେଚିଦ୍ଵିଭୋ ନିଜଗୁଣାନୁଗୁଣଂ ଭଜଂତଃ ।
ଭ୍ରଷ୍ଟା ଭଵଂତି ବତ କଷ୍ଟମଦୀର୍ଘଦୃଷ୍ଟ୍ୟା
ସ୍ପଷ୍ଟଂ ଵୃକାସୁର ଉଦାହରଣଂ କିଲାସ୍ମିନ୍ ॥2॥

ଶକୁନିଜଃ ସ ତୁ ନାରଦମେକଦା
ତ୍ଵରିତତୋଷମପୃଚ୍ଛଦଧୀଶ୍ଵରମ୍ ।
ସ ଚ ଦିଦେଶ ଗିରୀଶମୁପାସିତୁଂ
ନ ତୁ ଭଵଂତମବଂଧୁମସାଧୁଷୁ ॥3॥

ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ଘୋରଂ ସ ଖଲୁ କୁପିତଃ ସପ୍ତମଦିନେ
ଶିରଃ ଛିତ୍ଵା ସଦ୍ୟଃ ପୁରହରମୁପସ୍ଥାପ୍ୟ ପୁରତଃ ।
ଅତିକ୍ଷୁଦ୍ରଂ ରୌଦ୍ରଂ ଶିରସି କରଦାନେନ ନିଧନଂ
ଜଗନ୍ନାଥାଦ୍ଵଵ୍ରେ ଭଵତି ଵିମୁଖାନାଂ କ୍ଵ ଶୁଭଧୀଃ ॥4॥

ମୋକ୍ତାରଂ ବଂଧମୁକ୍ତୋ ହରିଣପତିରିଵ ପ୍ରାଦ୍ରଵତ୍ସୋଽଥ ରୁଦ୍ରଂ
ଦୈତ୍ୟାତ୍ ଭୀତ୍ୟା ସ୍ମ ଦେଵୋ ଦିଶି ଦିଶି ଵଲତେ ପୃଷ୍ଠତୋ ଦତ୍ତଦୃଷ୍ଟିଃ ।
ତୂଷ୍ଣୀକେ ସର୍ଵଲୋକେ ତଵ ପଦମଧିରୋକ୍ଷ୍ୟଂତମୁଦ୍ଵୀକ୍ଷ୍ୟ ଶର୍ଵଂ
ଦୂରାଦେଵାଗ୍ରତସ୍ତ୍ଵଂ ପଟୁଵଟୁଵପୁଷା ତସ୍ଥିଷେ ଦାନଵାୟ ॥5॥

ଭଦ୍ରଂ ତେ ଶାକୁନେୟ ଭ୍ରମସି କିମଧୁନା ତ୍ଵଂ ପିଶାଚସ୍ୟ ଵାଚା
ସଂଦେହଶ୍ଚେନ୍ମଦୁକ୍ତୌ ତଵ କିମୁ ନ କରୋଷ୍ୟଂଗୁଲୀମଂଗମୌଲୌ ।
ଇତ୍ଥଂ ତ୍ଵଦ୍ଵାକ୍ୟମୂଢଃ ଶିରସି କୃତକରଃ ସୋଽପତଚ୍ଛିନ୍ନପାତଂ
ଭ୍ରଂଶୋ ହ୍ୟେଵଂ ପରୋପାସିତୁରପି ଚ ଗତିଃ ଶୂଲିନୋଽପି ତ୍ଵମେଵ ॥6॥

ଭୃଗୁଂ କିଲ ସରସ୍ଵତୀନିକଟଵାସିନସ୍ତାପସା-
ସ୍ତ୍ରିମୂର୍ତିଷୁ ସମାଦିଶନ୍ନଧିକସତ୍ତ୍ଵତାଂ ଵେଦିତୁମ୍ ।
ଅୟଂ ପୁନରନାଦରାଦୁଦିତରୁଦ୍ଧରୋଷେ ଵିଧୌ
ହରେଽପି ଚ ଜିହିଂସିଷୌ ଗିରିଜୟା ଧୃତେ ତ୍ଵାମଗାତ୍ ॥7॥

ସୁପ୍ତଂ ରମାଂକଭୁଵି ପଂକଜଲୋଚନଂ ତ୍ଵାଂ
ଵିପ୍ରେ ଵିନିଘ୍ନତି ପଦେନ ମୁଦୋତ୍ଥିତସ୍ତ୍ଵମ୍ ।
ସର୍ଵଂ କ୍ଷମସ୍ଵ ମୁନିଵର୍ୟ ଭଵେତ୍ ସଦା ମେ
ତ୍ଵତ୍ପାଦଚିନ୍ହମିହ ଭୂଷଣମିତ୍ୟଵାଦୀଃ ॥8॥

ନିଶ୍ଚିତ୍ୟ ତେ ଚ ସୁଦୃଢଂ ତ୍ଵୟି ବଦ୍ଧଭାଵାଃ
ସାରସ୍ଵତା ମୁନିଵରା ଦଧିରେ ଵିମୋକ୍ଷମ୍ ।
ତ୍ଵାମେଵମଚ୍ୟୁତ ପୁନଶ୍ଚ୍ୟୁତିଦୋଷହୀନଂ
ସତ୍ତ୍ଵୋଚ୍ଚୟୈକତନୁମେଵ ଵୟଂ ଭଜାମଃ ॥9॥

ଜଗତ୍ସୃଷ୍ଟ୍ୟାଦୌ ତ୍ଵାଂ ନିଗମନିଵହୈର୍ଵଂଦିଭିରିଵ
ସ୍ତୁତଂ ଵିଷ୍ଣୋ ସଚ୍ଚିତ୍ପରମରସନିର୍ଦ୍ଵୈତଵପୁଷମ୍ ।
ପରାତ୍ମାନଂ ଭୂମନ୍ ପଶୁପଵନିତାଭାଗ୍ୟନିଵହଂ
ପରିତାପଶ୍ରାଂତ୍ୟୈ ପଵନପୁରଵାସିନ୍ ପରିଭଜେ ॥10॥