ନାରାୟଣୀୟଂ ଦଶକ 83 – ପୌଂଡ୍ରକଵଧଂ – ଦ୍ନିନିଦଵଧମ୍

ରାମେଽଥ ଗୋକୁଲଗତେ ପ୍ରମଦାପ୍ରସକ୍ତେ
ହୂତାନୁପେତୟମୁନାଦମନେ ମଦାଂଧେ ।
ସ୍ଵୈରଂ ସମାରମତି ସେଵକଵାଦମୂଢୋ
ଦୂତଂ ନ୍ୟୟୁଂକ୍ତ ତଵ ପୌଂଡ୍ରକଵାସୁଦେଵଃ ॥1॥

ନାରାୟଣୋଽହମଵତୀର୍ଣ ଇହାସ୍ମି ଭୂମୌ
ଧତ୍ସେ କିଲ ତ୍ଵମପି ମାମକଲକ୍ଷଣାନି ।
ଉତ୍ସୃଜ୍ୟ ତାନି ଶରଣଂ ଵ୍ରଜ ମାମିତି ତ୍ଵାଂ
ଦୂତୋ ଜଗାଦ ସକଲୈର୍ହସିତଃ ସଭାୟାମ୍ ॥2॥

ଦୂତେଽଥ ୟାତଵତି ୟାଦଵସୈନିକୈସ୍ତ୍ଵଂ
ୟାତୋ ଦଦର୍ଶିଥ ଵପୁଃ କିଲ ପୌଂଡ୍ରକୀୟମ୍ ।
ତାପେନ ଵକ୍ଷସି କୃତାଂକମନଲ୍ପମୂଲ୍ୟ-
ଶ୍ରୀକୌସ୍ତୁଭଂ ମକରକୁଂଡଲପୀତଚେଲମ୍ ॥3॥

କାଲାୟସଂ ନିଜସୁଦର୍ଶନମସ୍ୟତୋଽସ୍ୟ
କାଲାନଲୋତ୍କରକିରେଣ ସୁଦର୍ଶନେନ ।
ଶୀର୍ଷଂ ଚକର୍ତିଥ ମମର୍ଦିଥ ଚାସ୍ୟ ସେନାଂ
ତନ୍ମିତ୍ରକାଶିପଶିରୋଽପି ଚକର୍ଥ କାଶ୍ୟାମ୍ ॥4॥

ଜାଲ୍ୟେନ ବାଲକଗିରାଽପି କିଲାହମେଵ
ଶ୍ରୀଵାସୁଦେଵ ଇତି ରୂଢମତିଶ୍ଚିରଂ ସଃ ।
ସାୟୁଜ୍ୟମେଵ ଭଵଦୈକ୍ୟଧିୟା ଗତୋଽଭୂତ୍
କୋ ନାମ କସ୍ୟ ସୁକୃତଂ କଥମିତ୍ୟଵେୟାତ୍ ॥5॥

କାଶୀଶ୍ଵରସ୍ୟ ତନୟୋଽଥ ସୁଦକ୍ଷିଣାଖ୍ୟଃ
ଶର୍ଵଂ ପ୍ରପୂଜ୍ୟ ଭଵତେ ଵିହିତାଭିଚାରଃ ।
କୃତ୍ୟାନଲଂ କମପି ବାଣ୍ରରଣାତିଭୀତୈ-
ର୍ଭୂତୈଃ କଥଂଚନ ଵୃତୈଃ ସମମଭ୍ୟମୁଂଚତ୍ ॥6॥

ତାଲପ୍ରମାଣଚରଣାମଖିଲଂ ଦହଂତୀଂ
କୃତ୍ୟାଂ ଵିଲୋକ୍ୟ ଚକିତୈଃ କଥିତୋଽପି ପୌରୈଃ ।
ଦ୍ୟୂତୋତ୍ସଵେ କିମପି ନୋ ଚଲିତୋ ଵିଭୋ ତ୍ଵଂ
ପାର୍ଶ୍ଵସ୍ଥମାଶୁ ଵିସସର୍ଜିଥ କାଲଚକ୍ରମ୍ ॥7॥

ଅଭ୍ୟାପତତ୍ୟମିତଧାମ୍ନି ଭଵନ୍ମହାସ୍ତ୍ରେ
ହା ହେତି ଵିଦ୍ରୁତଵତୀ ଖଲୁ ଘୋରକୃତ୍ୟା।
ରୋଷାତ୍ ସୁଦକ୍ଷିଣମଦକ୍ଷିଣଚେଷ୍ଟିତଂ ତଂ
ପୁପ୍ଲୋଷ ଚକ୍ରମପି କାଶିପୁରୀମଧାକ୍ଷୀତ୍ ॥8॥

ସ ଖଲୁ ଵିଵିଦୋ ରକ୍ଷୋଘାତେ କୃତୋପକୃତିଃ ପୁରା
ତଵ ତୁ କଲୟା ମୃତ୍ୟୁଂ ପ୍ରାପ୍ତୁଂ ତଦା ଖଲତାଂ ଗତଃ ।
ନରକସଚିଵୋ ଦେଶକ୍ଲେଶଂ ସୃଜନ୍ ନଗରାଂତିକେ
ଝଟିତି ହଲିନା ୟୁଧ୍ୟନ୍ନଦ୍ଧା ପପାତ ତଲାହତଃ ॥9॥

ସାଂବଂ କୌରଵ୍ୟପୁତ୍ରୀହରଣନିୟମିତଂ ସାଂତ୍ଵନାର୍ଥୀ କୁରୂଣାଂ
ୟାତସ୍ତଦ୍ଵାକ୍ୟରୋଷୋଦ୍ଧୃତକରିନଗରୋ ମୋଚୟାମାସ ରାମଃ ।
ତେ ଘାତ୍ୟାଃ ପାଂଡଵେୟୈରିତି ୟଦୁପୃତନାଂ ନାମୁଚସ୍ତ୍ଵଂ ତଦାନୀଂ
ତଂ ତ୍ଵାଂ ଦୁର୍ବୋଧଲୀଲଂ ପଵନପୁରପତେ ତାପଶାଂତ୍ୟୈ ନିଷେଵେ ॥10॥