ନାରାୟଣୀୟଂ ଦଶକ 42 – ଶକଟାସୁରଵଧମ୍

କଦାପି ଜନ୍ମର୍କ୍ଷଦିନେ ତଵ ପ୍ରଭୋ ନିମଂତ୍ରିତଜ୍ଞାତିଵଧୂମହୀସୁରା ।
ମହାନସସ୍ତ୍ଵାଂ ସଵିଧେ ନିଧାୟ ସା ମହାନସାଦୌ ଵଵୃତେ ଵ୍ରଜେଶ୍ଵରୀ ॥1॥

ତତୋ ଭଵତ୍ତ୍ରାଣନିୟୁକ୍ତବାଲକପ୍ରଭୀତିସଂକ୍ରଂଦନସଂକୁଲାରଵୈଃ ।
ଵିମିଶ୍ରମଶ୍ରାଵି ଭଵତ୍ସମୀପତଃ ପରିସ୍ଫୁଟଦ୍ଦାରୁଚଟଚ୍ଚଟାରଵଃ ॥2॥

ତତସ୍ତଦାକର୍ଣନସଂଭ୍ରମଶ୍ରମପ୍ରକଂପିଵକ୍ଷୋଜଭରା ଵ୍ରଜାଂଗନାଃ ।
ଭଵଂତମଂତର୍ଦଦୃଶୁସ୍ସମଂତତୋ ଵିନିଷ୍ପତଦ୍ଦାରୁଣଦାରୁମଧ୍ୟଗମ୍ ॥3॥

ଶିଶୋରହୋ କିଂ କିମଭୂଦିତି ଦ୍ରୁତଂ ପ୍ରଧାଵ୍ୟ ନଂଦଃ ପଶୁପାଶ୍ଚ ଭୂସୁରାଃ ।
ଭଵଂତମାଲୋକ୍ୟ ୟଶୋଦୟା ଧୃତଂ ସମାଶ୍ଵସନ୍ନଶ୍ରୁଜଲାର୍ଦ୍ରଲୋଚନାଃ ॥4॥

କସ୍କୋ ନୁ କୌତସ୍କୁତ ଏଷ ଵିସ୍ମୟୋ ଵିଶଂକଟଂ ୟଚ୍ଛକଟଂ ଵିପାଟିତମ୍ ।
ନ କାରଣଂ କିଂଚିଦିହେତି ତେ ସ୍ଥିତାଃ ସ୍ଵନାସିକାଦତ୍ତକରାସ୍ତ୍ଵଦୀକ୍ଷକାଃ ॥5॥

କୁମାରକସ୍ୟାସ୍ୟ ପୟୋଧରାର୍ଥିନଃ ପ୍ରରୋଦନେ ଲୋଲପଦାଂବୁଜାହତମ୍ ।
ମୟା ମୟା ଦୃଷ୍ଟମନୋ ଵିପର୍ୟଗାଦିତୀଶ ତେ ପାଲକବାଲକା ଜଗୁଃ ॥6॥

ଭିୟା ତଦା କିଂଚିଦଜାନତାମିଦଂ କୁମାରକାଣାମତିଦୁର୍ଘଟଂ ଵଚଃ ।
ଭଵତ୍ପ୍ରଭାଵାଵିଦୁରୈରିତୀରିତଂ ମନାଗିଵାଶଂକ୍ୟତ ଦୃଷ୍ଟପୂତନୈଃ ॥7॥

ପ୍ରଵାଲତାମ୍ରଂ କିମିଦଂ ପଦଂ କ୍ଷତଂ ସରୋଜରମ୍ୟୌ ନୁ କରୌ ଵିରୋଜିତୌ।
ଇତି ପ୍ରସର୍ପତ୍କରୁଣାତରଂଗିତାସ୍ତ୍ଵଦଂଗମାପସ୍ପୃଶୁରଂଗନାଜନାଃ ॥8॥

ଅୟେ ସୁତଂ ଦେହି ଜଗତ୍ପତେଃ କୃପାତରଂଗପାତାତ୍ପରିପାତମଦ୍ୟ ମେ ।
ଇତି ସ୍ମ ସଂଗୃହ୍ୟ ପିତା ତ୍ଵଦଂଗକଂ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ ଶ୍ଲିଷ୍ୟତି ଜାତକଂଟକଃ ॥9॥

ଅନୋନିଲୀନଃ କିଲ ହଂତୁମାଗତଃ ସୁରାରିରେଵଂ ଭଵତା ଵିହିଂସିତଃ ।
ରଜୋଽପି ନୋ ଦୃଷ୍ଟମମୁଷ୍ୟ ତତ୍କଥଂ ସ ଶୁଦ୍ଧସତ୍ତ୍ଵେ ତ୍ଵୟି ଲୀନଵାନ୍ ଧ୍ରୁଵମ୍ ॥10॥

ପ୍ରପୂଜିତୈସ୍ତତ୍ର ତତୋ ଦ୍ଵିଜାତିଭିର୍ଵିଶେଷତୋ ଲଂଭିତମଂଗଲାଶିଷଃ ।
ଵ୍ରଜଂ ନିଜୈର୍ବାଲ୍ୟରସୈର୍ଵିମୋହୟନ୍ ମରୁତ୍ପୁରାଧୀଶ ରୁଜାଂ ଜହୀହି ମେ ॥11॥