ନାରାୟଣୀୟଂ ଦଶକ 41 – ପୂତନାଦହନଂ ତଥା କୃଷ୍ଣଲାଲନାହ୍ଲାଦମ୍

ଵ୍ରଜେଶ୍ଵରୈଃ ଶୌରିଵଚୋ ନିଶମ୍ୟ ସମାଵ୍ରଜନ୍ନଧ୍ଵନି ଭୀତଚେତାଃ ।
ନିଷ୍ପିଷ୍ଟନିଶ୍ଶେଷତରୁଂ ନିରୀକ୍ଷ୍ୟ କଂଚିତ୍ପଦାର୍ଥଂ ଶରଣଂ ଗତସ୍ଵାମ୍ ॥1॥

ନିଶମ୍ୟ ଗୋପୀଵଚନାଦୁଦଂତଂ ସର୍ଵେଽପି ଗୋପା ଭୟଵିସ୍ମୟାଂଧାଃ ।
ତ୍ଵତ୍ପାତିତଂ ଘୋରପିଶାଚଦେହଂ ଦେହୁର୍ଵିଦୂରେଽଥ କୁଠାରକୃତ୍ତମ୍ ॥2॥

ତ୍ଵତ୍ପୀତପୂତସ୍ତନତଚ୍ଛରୀରାତ୍ ସମୁଚ୍ଚଲନ୍ନୁଚ୍ଚତରୋ ହି ଧୂମଃ ।
ଶଂକାମଧାଦାଗରଵଃ କିମେଷ କିଂ ଚାଂଦନୋ ଗୌଲ୍ଗୁଲଵୋଽଥଵେତି ॥3॥

ମଦଂଗସଂଗସ୍ୟ ଫଲଂ ନ ଦୂରେ କ୍ଷଣେନ ତାଵତ୍ ଭଵତାମପି ସ୍ୟାତ୍ ।
ଇତ୍ୟୁଲ୍ଲପନ୍ ଵଲ୍ଲଵତଲ୍ଲଜେଭ୍ୟଃ ତ୍ଵଂ ପୂତନାମାତନୁଥାଃ ସୁଗଂଧିମ୍ ॥4॥

ଚିତ୍ରଂ ପିଶାଚ୍ୟା ନ ହତଃ କୁମାରଃ ଚିତ୍ରଂ ପୁରୈଵାକଥି ଶୌରିଣେଦମ୍ ।
ଇତି ପ୍ରଶଂସନ୍ କିଲ ଗୋପଲୋକୋ ଭଵନ୍ମୁଖାଲୋକରସେ ନ୍ୟମାଂକ୍ଷୀତ୍ ॥5॥

ଦିନେଦିନେଽଥ ପ୍ରତିଵୃଦ୍ଧଲକ୍ଷ୍ମୀରକ୍ଷୀଣମାଂଗଲ୍ୟଶତୋ ଵ୍ରଜୋଽୟମ୍ ।
ଭଵନ୍ନିଵାସାଦୟି ଵାସୁଦେଵ ପ୍ରମୋଦସାଂଦ୍ରଃ ପରିତୋ ଵିରେଜେ ॥6॥

ଗୃହେଷୁ ତେ କୋମଲରୂପହାସମିଥଃକଥାସଂକୁଲିତାଃ କମନ୍ୟଃ ।
ଵୃତ୍ତେଷୁ କୃତ୍ୟେଷୁ ଭଵନ୍ନିରୀକ୍ଷାସମାଗତାଃ ପ୍ରତ୍ୟହମତ୍ୟନଂଦନ୍ ॥7॥

ଅହୋ କୁମାରୋ ମୟି ଦତ୍ତଦୃଷ୍ଟିଃ ସ୍ମିତଂ କୃତଂ ମାଂ ପ୍ରତି ଵତ୍ସକେନ ।
ଏହ୍ୟେହି ମାମିତ୍ୟୁପସାର୍ୟ ପାଣୀ ତ୍ଵୟୀଶ କିଂ କିଂ ନ କୃତଂ ଵଧୂଭିଃ ॥8॥

ଭଵଦ୍ଵପୁଃସ୍ପର୍ଶନକୌତୁକେନ କରାତ୍କରଂ ଗୋପଵଧୂଜନେନ ।
ନୀତସ୍ତ୍ଵମାତାମ୍ରସରୋଜମାଲାଵ୍ୟାଲଂବିଲୋଲଂବତୁଲାମଲାସୀଃ ॥9॥

ନିପାୟୟଂତୀ ସ୍ତନମଂକଗଂ ତ୍ଵାଂ ଵିଲୋକୟଂତୀ ଵଦନଂ ହସଂତୀ ।
ଦଶାଂ ୟଶୋଦା କତମାଂ ନ ଭେଜେ ସ ତାଦୃଶଃ ପାହି ହରେ ଗଦାନ୍ମାମ୍ ॥10॥