ശിവാപരാധ ക്ഷമാപണ സ്തോത്രമ്

ആദൌ കര്മപ്രസംഗാത്കലയതി കലുഷം മാതൃകുക്ഷൌ സ്ഥിതം മാം
വിണ്മൂത്രാമേധ്യമധ്യേ ക്വഥയതി നിതരാം ജാഠരോ ജാതവേദാഃ ।
യദ്യദ്വൈ തത്ര ദുഃഖം വ്യഥയതി നിതരാം ശക്യതേ കേന വക്തും
ക്ഷംതവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശംഭോ ॥ 1॥

ബാല്യേ ദുഃഖാതിരേകോ മലലുലിതവപുഃ സ്തന്യപാനേ പിപാസാ
നോ ശക്തശ്ചേംദ്രിയേഭ്യോ ഭവഗുണജനിതാഃ ജംതവോ മാം തുദംതി ।
നാനാരോഗാദിദുഃഖാദ്രുദനപരവശഃ ശംകരം ന സ്മരാമി
ക്ഷംതവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശംഭോ ॥ 2॥

പ്രൌഢോഽഹം യൌവനസ്ഥോ വിഷയവിഷധരൈഃ പംചഭിര്മര്മസംധൌ
ദഷ്ടോ നഷ്ടോ വിവേകഃ സുതധനയുവതിസ്വാദുസൌഖ്യേ നിഷണ്ണഃ ।
ശൈവീചിംതാവിഹീനം മമ ഹൃദയമഹോ മാനഗർവാധിരൂഢം
ക്ഷംതവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശംഭോ ॥ 3॥

വാര്ധക്യേ ചേംദ്രിയാണാം വിഗതഗതിമതിശ്ചാധിദൈവാദിതാപൈഃ
പാപൈ രോഗൈർവിയോഗൈസ്ത്വനവസിതവപുഃ പ്രൌഢഹീനം ച ദീനമ് ।
മിഥ്യാമോഹാഭിലാഷൈര്ഭ്രമതി മമ മനോ ധൂര്ജടേര്ധ്യാനശൂന്യം
ക്ഷംതവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശംഭോ ॥ 4॥

സ്നാത്വാ പ്രത്യൂഷകാലേ സ്നപനവിധിവിധൌ നാഹൃതം ഗാംഗതോയം
പൂജാര്ഥം വാ കദാചിദ്ബഹുതരഗഹനാത്ഖംഡബില്വീദലാനി ।
നാനീതാ പദ്മമാലാ സരസി വികസിതാ ഗംധധൂപൈഃ ത്വദര്ഥം
ക്ഷംതവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശംഭോ ॥ 5॥

ദുഗ്ധൈര്മധ്വാജ്യയുക്തൈര്ദധിസിതസഹിതൈഃ സ്നാപിതം നൈവ ലിംഗം
നോ ലിപ്തം ചംദനാദ്യൈഃ കനകവിരചിതൈഃ പൂജിതം ന പ്രസൂനൈഃ ।
ധൂപൈഃ കര്പൂരദീപൈർവിവിധരസയുതൈര്നൈവ ഭക്ഷ്യോപഹാരൈഃ
ക്ഷംതവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശംഭോ ॥ 6॥

നോ ശക്യം സ്മാര്തകര്മ പ്രതിപദഗഹനപ്രത്യവായാകുലാഖ്യം
ശ്രൌതേ വാര്താ കഥം മേ ദ്വിജകുലവിഹിതേ ബ്രഹ്മമാര്ഗാനുസാരേ । വര് ബ്രഹ്മമാര്ഗേ സുസാരേ
ജ്ഞാതോ ധര്മോ വിചാരൈഃ ശ്രവണമനനയോഃ കിം നിദിധ്യാസിതവ്യം
ക്ഷംതവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശംഭോ ॥ 7॥

ധ്യാത്വാ ചിത്തേ ശിവാഖ്യം പ്രചുരതരധനം നൈവ ദത്തം ദ്വിജേഭ്യോ
ഹവ്യം തേ ലക്ഷസംഖ്യൈര്ഹുതവഹവദനേ നാര്പിതം ബീജമംത്രൈഃ ।
നോ തപ്തം ഗാംഗാതീരേ വ്രതജപനിയമൈഃ രുദ്രജാപ്യൈര്ന വേദൈഃ
ക്ഷംതവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശംഭോ ॥ 8॥

നഗ്നോ നിഃസംഗശുദ്ധസ്ത്രിഗുണവിരഹിതോ ധ്വസ്തമോഹാംധകാരോ
നാസാഗ്രേ ന്യസ്തദൃഷ്ടിർവിദിതഭവഗുണോ നൈവ ദൃഷ്ടഃ കദാചിത് ।
ഉന്മന്യാഽവസ്ഥയാ ത്വാം വിഗതകലിമലം ശംകരം ന സ്മരാമി
ക്ഷംതവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശംഭോ ॥ 9॥

സ്ഥിത്വാ സ്ഥാനേ സരോജേ പ്രണവമയമരുത്കുംഭകേ (കുംഡലേ) സൂക്ഷ്മമാര്ഗേ
ശാംതേ സ്വാംതേ പ്രലീനേ പ്രകടിതവിഭവേ ജ്യോതിരൂപേഽപരാഖ്യേ ।
ലിംഗജ്ഞേ ബ്രഹ്മവാക്യേ സകലതനുഗതം ശംകരം ന സ്മരാമി
ക്ഷംതവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശംഭോ ॥ 10॥

ഹൃദ്യം വേദാംതവേദ്യം ഹൃദയസരസിജേ ദീപ്തമുദ്യത്പ്രകാശം
സത്യം ശാംതസ്വരൂപം സകലമുനിമനഃപദ്മഷംഡൈകവേദ്യമ് ।
ജാഗ്രത്സ്വപ്നേ സുഷുപ്തൌ ത്രിഗുണവിരഹിതം ശംകരം ന സ്മരാമി
ക്ഷംതവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശംഭോ ॥ 11॥

ചംദ്രോദ്ഭാസിതശേഖരേ സ്മരഹരേ ഗംഗാധരേ ശംകരേ
സര്പൈര്ഭൂഷിതകംഠകര്ണവിവരേ നേത്രോത്ഥവൈശ്വാനരേ । യുഗലേ
ദംതിത്വക്കൃതസുംദരാംബരധരേ ത്രൈലോക്യസാരേ ഹരേ
മോക്ഷാര്ഥം കുരു ചിത്തവൃത്തിമചലാമന്യൈസ്തു കിം കര്മഭിഃ ॥ 12॥

കിം വാഽനേന ധനേന വാജികരിഭിഃ പ്രാപ്തേന രാജ്യേന കിം
കിം വാ പുത്രകലത്രമിത്രപശുഭിര്ദേഹേന ഗേഹേന കിമ് ।
ജ്ഞാത്വൈതത്ക്ഷണഭംഗുരം സപദി രേ ത്യാജ്യം മനോ ദൂരതഃ
സ്വാത്മാര്ഥം ഗുരുവാക്യതോ ഭജ മന ശ്രീപാർവതീവല്ലഭമ് ॥ 13॥

പൌരോഹിത്യം രജനിചരിതം ഗ്രാമണീത്വം നിയോഗോ
മാഠാപത്യം ഹ്യനൃതവചനം സാക്ഷിവാദഃ പരാന്നമ് ।
ബ്രഹ്മദ്വേഷഃ ഖലജനരതിഃ പ്രാണിനാം നിര്ദയത്വം
മാ ഭൂദേവം മമ പശുപതേ ജന്മജന്മാംതരേഷു ॥ 14॥

ആയുര്നശ്യതി പശ്യതാം പ്രതിദിനം യാതി ക്ഷയം യൌവനം
പ്രത്യായാംതി ഗതാഃ പുനര്ന ദിവസാഃ കാലോ ജഗദ്ഭക്ഷകഃ ।
ലക്ഷ്മീസ്തോയതരംഗഭംഗചപലാ വിദ്യുച്ചലം ജീവിതം
തസ്മാത്ത്വാം ശരണാഗതം ശരണദ ത്വം രക്ഷ രക്ഷാധുനാ ॥ 15॥ തസ്മാന്മാം

വംദേ ദേവമുമാപതിം സുരഗുരും വംദേ ജഗത്കാരണം
വംദേ പന്നഗഭൂഷണം മൃഗധരം വംദേ പശൂനാം പതിമ് ।
വംദേ സൂര്യശശാംകവഹ്നിനയനം വംദേ മുകുംദപ്രിയം
വംദേ ഭക്തജനാശ്രയം ച വരദം വംദേ ശിവം ശംകരമ് ॥16॥

ഗാത്രം ഭസ്മസിതം സിതം ച ഹസിതം ഹസ്തേ കപാലം സിതം വര് സ്മിതം ച
ഖട്വാംഗം ച സിതം സിതശ്ച വൃഷഭഃ കര്ണേ സിതേ കുംഡലേ ।
ഗംഗാ ഫേനസിതാ ജടാ പശുപതേശ്ചംദ്രഃ സിതോ മൂര്ധനി
സോഽയം സർവസിതോ ദദാതു വിഭവം പാപക്ഷയം സർവദാ ॥ 17॥

കരചരണകൃതം വാക്കായജം കര്മജം വാ
ശ്രവണനയനജം വാ മാനസം വാഽപരാധമ് ।
വിഹിതമവിഹിതം വാ സർവമേതത്ക്ഷ്മസ്വ
ശിവ ശിവ കരുണാബ്ധേ ശ്രീമഹാദേവ ശംഭോ ॥ 18॥

॥ ഇതി ശ്രീമദ് ശംകരാചാര്യകൃത ശിവാപരാധക്ഷമാപണസ്തോത്രം സംപൂര്ണമ് ॥