ശ്രീ ദുര്ഗാ ചംദ്രകളാ സ്തുതി

ധ്യാനമ്
ഉമാകാംതേ രമാകാംതേ ഏഷാമാസീ-ന്മതിസ്സമാ ।
നമാമി ദീക്ഷിതേംദ്രാം സ്താന് നയഷട്ക-വിശാരദാമ് ॥

വേധോഹരീശ്വരസ്തുത്യാം വിഹര്ത്രീം വിംധ്യഭൂധരേ ।
ഹരപ്രാണേശ്വരീം വംദേ ഹംത്രീം വിബുധവിദ്വിഷാമ് ॥ 1 ॥

അഭ്യര്ഥനേന സരസീരുഹസംഭവസ്യ
ത്യക്ത്വോദിതാ ഭഗവദക്ഷിപിധാനലീലാമ് ।
വിശ്വേശ്വരീ വിപദപാകമനേ പുരസ്താത്
മാതാ മമാസ്തു മധുകൈടഭയോര്നിഹംത്രീ ॥ 2 ॥

പ്രാങ്നിര്ജരേഷു നിഹതൈര്നിജശക്തിലേശൈഃ
ഏകീഭവദ്ഭിരുദിതാഽഖിലലോകഗുപ്ത്യൈ ।
സംപന്നശസ്ത്രനികരാ ച തദായുധസ്ഥൈഃ
മാതാ മമാസ്തു മഹിഷാംതകരീ പുരസ്താത് ॥ 3 ॥

പ്രാലേയശൈലതനയാ തനുകാംതിസംപത്
കോശോദിതാ കുവലയച്ഛവിചാരുദേഹാ ।
നാരായണീ നമദഭീപ്സിതകല്പവല്ലീ
സുപ്രീതിമാവഹതു ശുംഭനിശുംഭഹംത്രീ ॥ 4 ॥

വിശ്വേശ്വരീതി മഹിഷാംതകരീതി യസ്യാഃ
നാരായണീത്യപി ച നാമഭിരംകിതാനി ।
സൂക്താനി പംകജഭുവാ ച സുരര്ഷിഭിശ്ച
ദൃഷ്ടാനി പാവകമുഖൈശ്ച ശിവാം ഭജേ താമ് ॥ 5 ॥

ഉത്പത്തിദൈത്യഹനനസ്തവനാത്മകാനി
സംരക്ഷകാണ്യഖിലഭൂതഹിതായ യസ്യാഃ ।
സൂക്താന്യശേഷനിഗമാംതവിദഃ പഠംതി
താം വിശ്വമാതരമജസ്രമഭിഷ്ടവീമി ॥ 6 ॥

യേ വൈപ്രചിത്തപുനരുത്ഥിതശുംഭമുഖ്യൈഃ
ദുര്ഭിക്ഷഘോരസമയേന ച കാരിതാസു ।
ആവിഷ്കൃതാസ്ത്രിജഗദാര്തിഷു രൂപഭേദാഃ
തൈരംബികാ സമഭിരക്ഷതു മാം വിപദ്ഭ്യഃ ॥ 7 ॥

സൂക്തം യദീയമരവിംദഭവാദി ദൃഷ്ടം
ആവര്ത്യ ദേവ്യനുപദം സുരഥഃ സമാധിഃ ।
ദ്വാവപ്യവാപതുരഭീഷ്ടമനന്യലഭ്യം
താമാദിദേവതരുണീം പ്രണമാമി മൂര്ധ്നാ ॥ 8 ॥

മാഹിഷ്മതീതനുഭവം ച രുരും ച ഹംതും
ആവിഷ്കൃതൈര്നിജരസാദവതാരഭേദൈഃ ।
അഷ്ടാദശാഹതനവാഹതകോടിസംഖ്യൈഃ
അംബാ സദാ സമഭിരക്ഷതു മാം വിപദ്ഭ്യഃ ॥ 9 ॥

ഏതച്ചരിത്രമഖിലം ലിഖിതം ഹി യസ്യാഃ
സംപൂജിതം സദന ഏവ നിവേശിതം വാ ।
ദുര്ഗം ച താരയതി ദുസ്തരമപ്യശേഷം
ശ്രേയഃ പ്രയച്ഛതി ച സർവമുമാം ഭജേ താമ് ॥ 10 ॥

യത്പൂജനസ്തുതിനമസ്കൃതിഭിര്ഭവംതി
പ്രീതാഃ പിതാമഹരമേശഹരാസ്ത്രയോഽപി ।
തേഷാമപി സ്വകഗുണൈര്ദദതീ വപൂംഷി
താമീശ്വരസ്യ തരുണീം ശരണം പ്രപദ്യേ ॥ 11 ॥

കാംതാരമധ്യദൃഢലഗ്നതയാഽവസന്നാഃ
മഗ്നാശ്ച വാരിധിജലേ രിപുഭിശ്ച രുദ്ധാഃ ।
യസ്യാഃ പ്രപദ്യ ചരണൌ വിപദസ്തരംതി
സാ മേ സദാഽസ്തു ഹൃദി സർവജഗത്സവിത്രീ ॥ 12 ॥

ബംധേ വധേ മഹതി മൃത്യുഭയേ പ്രസക്തേ
വിത്തക്ഷയേ ച വിവിധേ യ മഹോപതാപേ ।
യത്പാദപൂജനമിഹ പ്രതികാരമാഹുഃ
സാ മേ സമസ്തജനനീ ശരണം ഭവാനീ ॥ 13 ॥

ബാണാസുരപ്രഹിതപന്നഗബംധമോക്ഷഃ
തദ്ബാഹുദര്പദലനാദുഷയാ ച യോഗഃ ।
പ്രാദ്യുമ്നിനാ ദ്രുതമലഭ്യത യത്പ്രസാദാത്
സാ മേ ശിവാ സകലമപ്യശുഭം ക്ഷിണോതു ॥ 14 ॥

പാപഃ പുലസ്ത്യതനയഃ പുനരുത്ഥിതോ മാം
അദ്യാപി ഹര്തുമയമാഗത ഇത്യുദീതമ് ।
യത്സേവനേന ഭയമിംദിരയാഽവധൂതം
താമാദിദേവതരുണീം ശരണം ഗതോഽസ്മി ॥ 15 ॥

യദ്ധ്യാനജം സുഖമവാപ്യമനംതപുണ്യൈഃ
സാക്ഷാത്തമച്യുത പരിഗ്രഹമാശ്വവാപുഃ ।
ഗോപാംഗനാഃ കില യദര്ചനപുണ്യമാത്രാഃ
സാ മേ സദാ ഭഗവതീ ഭവതു പ്രസന്നാ ॥ 16 ॥

രാത്രിം പ്രപദ്യ ഇതി മംത്രവിദഃ പ്രപന്നാന്
ഉദ്ബോധ്യ മൃത്യുവധിമന്യഫലൈഃ പ്രലോഭ്യ ।
ബുദ്ധ്വാ ച തദ്വിമുഖതാം പ്രതനം നയംതീം
ആകാശമാദിജനനീം ജഗതാം ഭജേ താമ് ॥ 17 ॥

ദേശകാലേഷു ദുഷ്ടേഷു ദുര്ഗാചംദ്രകലാസ്തുതിഃ ।
സംധ്യയോരനുസംധേയാ സർവാപദ്വിനിവൃത്തയേ ॥ 18 ॥

ഇതി ശ്രീമദപയ്യദീക്ഷിതവിരചിതാ ദുര്ഗാചംദ്രകളാസ്തുതിഃ ॥