ఉద్ధవగీతా – అస్శ్టమోఽధ్యాయః

అథాస్శ్టమోఽధ్యాయః ।

సుఖం ఐంద్రియకం రాజన్ స్వర్గే నరకః ఏవ చ ।
దేహినః యత్ యథా దుఃఖం తస్మాత్ న ఇచ్ఛేత తత్ బుధాః ॥ 1॥

గ్రాసం సుమృష్టం విరసం మహాంతం స్తోకం ఏవ వా ।
యదృచ్ఛయా ఏవ అపతితం గ్రసేత్ ఆజగరః అక్రియః ॥ 2॥

శయీత అహాని భూరీణి నిరాహారః అనుపక్రమః ।
యది న ఉపనమేత్ గ్రాసః మహాహిః ఇవ దిష్టభుక్ ॥ 3॥

ఓజః సహోబలయుతం బిభ్రత్ దేహం అకర్మకమ్ ।
శయానః వీతనిద్రః చ నేహేత ఇంద్రియవాన్ అపి ॥ 4॥

మునిః ప్రసన్నగంభీరః దుర్విగాహ్యః దురత్యయః ।
అనంతపారః హి అక్షోభ్యః స్తిమిత ఉదః ఇవ అర్ణవః ॥ 5॥

సమృద్ధకామః హీనః వా నారాయణపరః మునిః ।
న ఉత్సర్పేత న శుష్యేత సరిద్భిః ఇవ సాగరః ॥ 6॥

దృష్ట్వా స్త్రియం దేవమాయాం తత్ భావైః అజితేంద్రియః ।
ప్రలోభితః పతతి అంధే తమసి అగ్నౌ పతంగవత్ ॥ 7॥

యోషిత్ హిరణ్య ఆభరణ అంబరాది
ద్రవ్యేషు మాయారచితేషు మూఢః ।
ప్రలోభితాత్మా హి ఉపభోగబుద్ధ్యా
పతంగవత్ నశ్యతి నష్టదృష్టిః ॥ 8॥

స్తోకం స్తోకం గ్రసేత్ గ్రాసం దేహః వర్తేత యావతా ।
గృహాన్ అహింసత్ న ఆతిష్ఠేత్ వృత్తిం మాధుకరీం మునిః ॥ 9॥

అణుభ్యః చ మహద్భ్యః చ శాస్త్రేభ్యః కుశలః నరః ।
సర్వతః సారం ఆదద్యాత్ పుష్పేభ్యః ఇవ షట్పదః ॥ 10॥

సాయంతనం శ్వస్తనం వా న సంగృహ్ణీత భిక్షితమ్ ।
పాణిపాత్ర ఉదరామత్రః మక్షికా ఇవ న సంగ్రహీ ॥ 11॥

సాయంతనం శ్వస్తనం వా న సంగృహ్ణీత భిక్షుకః ।
మక్షికాః ఇవ సంగృహ్ణన్ సహ తేన వినశ్యతి ॥ 12॥

పద అపి యువతీం భిక్షుః న స్పృశేత్ దారవీం అపి ।
స్పృశన్ కరీవ బధ్యేత కరిణ్యా అంగసంగతః ॥ 13॥

న అధిగచ్ఛేత్ స్త్రియం ప్రాజ్ఞః కర్హిచిత్ మృత్యుం ఆత్మనః ।
బల అధికైః స హన్యేత గజైః అన్యైః గజః యథా ॥ 14॥

న దేయం న ఉపభోగ్యం చ లుబ్ధైః యత్ దుఃఖ సంచితమ్ ।
భుంక్తే తత్ అపి తత్ చ అన్యః మధుహేవ అర్థవిత్ మధు ॥ 15॥

సుఖ దుఃఖ ఉపార్జితైః విత్తైః ఆశాసానాం గృహ ఆశిషః ।
మధుహేవ అగ్రతః భుంక్తే యతిః వై గృహమేధినామ్ ॥ 16॥

గ్రామ్యగీతం న శ్రుణుయాత్ యతిః వనచరః క్వచిత్ ।
శిఖేత హరిణాత్ వద్ధాత్ మృగయోః గీతమోహితాత్ ॥ 17॥

నృత్యవాదిత్రగీతాని జుషన్ గ్రామ్యాణి యోషితామ్ ।
ఆసాం క్రీడనకః వశ్యః ఋష్యశ‍ఋంగః మృగీసుతః ॥ 18॥

జిహ్వయా అతిప్రమాథిన్యా జనః రసవిమోహితః ।
మృత్యుం ఋచ్ఛతి అసత్ బుద్ధిః మీనః తు బడిశైః యథా ॥ 19॥

ఇంద్రియాణి జయంతి ఆశుః నిరాహారాః మనీషిణః ।
వర్జయిత్వా తు రసనం తత్ నిరన్నస్య వర్ధతే ॥ 20॥

తావత్ జితేంద్రియః న స్యాత్ విజితాని ఇంద్రియః పుమాన్ ।
న జయేత్ రసనం యావత్ జితం సర్వం జితే రసే ॥ 21॥

పింగలా నామ వేశ్యా ఆసీత్ విదేహనగరే పురా ।
తస్యా మే శిక్షితం కించిత్ నిబోధ నృపనందన ॥ 22॥

సా స్వైరిణ్యేకదా కాంతం సంకేత ఉపనేష్యతీ ।
అభూత్కాలే బహిర్ద్వారి బిభ్రతీ రూపముత్తమమ్ ॥ 23॥

మార్గ ఆగచ్ఛతో వీక్ష్య పురుషాన్పురుషర్షభ ।
తాన్ శుల్కదాన్విత్తవతః కాంతాన్మేనేఽర్థకాముకా ॥ 24॥

ఆగతేష్వపయాతేషు సా సంకేతోపజీవనీ ।
అప్యన్యో విత్తవాన్కోఽపి మాముపైష్యతి భూరిదః ॥ 25॥

ఏఅవం దురాశయా ధ్వస్తనిద్రా ద్వార్యవలంబతీ ।
నిర్గచ్ఛంతీ ప్రవిశతీ నిశీథం సమపద్యత ॥ 26॥

తస్యా విత్తాశయా శుష్యద్వక్త్రాయా దీనచేతసః ।
నిర్వేదః పరమో జజ్ఞే చింతాహేతుః సుఖావహః ॥ 27॥

తస్యా నిర్విణ్ణచిత్తాయా గీతం శ్రుణు యథా మమ ।
నిర్వేద ఆశాపాశానాం పురుషస్య యథా హ్యసిః ॥ 28॥

న హి అంగాజాతనిర్వేదః దేహబంధం జిహాసతి ।
యథా విజ్ఞానరహితః మనుజః మమతాం నృప ॥ 29॥

పింగలా ఉవాచ ।
అహో మే మోహవితతిం పశ్యత అవిజిత ఆత్మనః ।
యా కాంతాత్ అసతః కామం కామయే యేన బాలిశా ॥ 30॥

సంతం సమీపే రమణం రతిప్రదం
విత్తప్రదం నిత్యం ఇమం విహాయ ।
అకామదం దుఃఖభయ ఆది శోక
మోహప్రదం తుచ్ఛం అహం భజే అజ్ఞా ॥ 31॥

అహో మయాత్మా పరితాపితో వృథా
సాంకేత్యవృత్త్యాఽతివిగర్హ్యవార్తయా ।
స్త్రైణాన్నరాద్యాఽర్థతృషోఽనుశోచ్యా
త్క్రీతేన విత్తం రతిమాత్మనేచ్ఛతీ ॥ 32॥

యదస్థిభిర్నిర్మితవంశవంశ్య
స్థూణం త్వచా రోమనఖైః పినద్ధమ్ ।
క్షరన్నవద్వారమగారమేతద్
విణ్మూత్రపూర్ణం మదుపైతి కాన్యా ॥ 33॥

విదేహానాం పురే హ్యస్మిన్నహమేకైవ మూఢధీః ।
యాఽన్యస్మిచ్ఛంత్యసత్యస్మాదాత్మదాత్కామమచ్యుతాత్ ॥ 34॥

సుహృత్ప్రేష్ఠతమో నాథ ఆత్మా చాయం శరీరిణామ్ ।
తం విక్రీయాత్మనైవాహం రమేఽనేన యథా రమా ॥ 35॥

కియత్ప్రియం తే వ్యభజన్కామా యే కామదా నరాః ।
ఆద్యంతవంతో భార్యాయా దేవా వా కాలవిద్రుతాః ॥ 36॥

నూనం మే భగవాన్ ప్రీతః విష్ణుః కేన అపి కర్మణా ।
నిర్వేదః అయం దురాశాయా యత్ మే జాతః సుఖావహః ॥ 37॥

మైవం స్యుర్మందభగ్యాయాః క్లేశా నిర్వేదహేతవః ।
యేనానుబంధం నిహృత్య పురుషః శమమృచ్ఛతి ॥ 38॥

తేన ఉపకృతం ఆదాయ శిరసా గ్రామ్యసంగతాః ।
త్యక్త్వా దురాశాః శరణం వ్రజామి తం అధీశ్వరమ్ ॥ 39॥

సంతుష్టా శ్రద్దధత్యేతద్యథాలాభేన జీవతీ ।
విహరామ్యమునైవాహమాత్మనా రమణేన వై ॥ 40॥

సంసారకూపే పతితం విషయైర్ముషితేక్షణమ్ ।
గ్రస్తం కాలాహినాఽఽత్మానం కోఽన్యస్త్రాతుమధీశ్వరః ॥ 41॥

ఆత్మా ఏవ హి ఆత్మనః గోప్తా నిర్విద్యేత యదాఖిలాత్ ।
అప్రమత్తః ఇదం పశ్యత్ గ్రస్తం కాలాహినా జగత్ ॥ 42॥

బ్రాహ్మణ ఉవాచ ।
ఏఅవం వ్యవసితమతిర్దురాశాం కాంతతర్షజామ్ ।
ఛిత్వోపశమమాస్థాయ శయ్యాముపవివేశ సా ॥ 43॥

ఆశా హి పరమం దుఃఖం నైరాశ్యం పరమం సుఖమ్ ।
యథా సంఛిద్య కాంతాశాం సుఖం సుష్వాప పింగలా ॥ 44॥

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం
సంహితాయామేకాదశస్కంధే పింగలోపాఖ్యాఽనేష్టమోఽధ్యాయః ॥