నారాయణీయం దశక 42 – శకటాసురవధం

కదాపి జన్మర్క్షదినే తవ ప్రభో నిమంత్రితజ్ఞాతివధూమహీసురా ।
మహానసస్త్వాం సవిధే నిధాయ సా మహానసాదౌ వవృతే వ్రజేశ్వరీ ॥1॥

తతో భవత్త్రాణనియుక్తబాలకప్రభీతిసంక్రందనసంకులారవైః ।
విమిశ్రమశ్రావి భవత్సమీపతః పరిస్ఫుటద్దారుచటచ్చటారవః ॥2॥

తతస్తదాకర్ణనసంభ్రమశ్రమప్రకంపివక్షోజభరా వ్రజాంగనాః ।
భవంతమంతర్దదృశుస్సమంతతో వినిష్పతద్దారుణదారుమధ్యగమ్ ॥3॥

శిశోరహో కిం కిమభూదితి ద్రుతం ప్రధావ్య నందః పశుపాశ్చ భూసురాః ।
భవంతమాలోక్య యశోదయా ధృతం సమాశ్వసన్నశ్రుజలార్ద్రలోచనాః ॥4॥

కస్కో ను కౌతస్కుత ఏష విస్మయో విశంకటం యచ్ఛకటం విపాటితమ్ ।
న కారణం కించిదిహేతి తే స్థితాః స్వనాసికాదత్తకరాస్త్వదీక్షకాః ॥5॥

కుమారకస్యాస్య పయోధరార్థినః ప్రరోదనే లోలపదాంబుజాహతమ్ ।
మయా మయా దృష్టమనో విపర్యగాదితీశ తే పాలకబాలకా జగుః ॥6॥

భియా తదా కించిదజానతామిదం కుమారకాణామతిదుర్ఘటం వచః ।
భవత్ప్రభావావిదురైరితీరితం మనాగివాశంక్యత దృష్టపూతనైః ॥7॥

ప్రవాలతామ్రం కిమిదం పదం క్షతం సరోజరమ్యౌ ను కరౌ విరోజితౌ।
ఇతి ప్రసర్పత్కరుణాతరంగితాస్త్వదంగమాపస్పృశురంగనాజనాః ॥8॥

అయే సుతం దేహి జగత్పతేః కృపాతరంగపాతాత్పరిపాతమద్య మే ।
ఇతి స్మ సంగృహ్య పితా త్వదంగకం ముహుర్ముహుః శ్లిష్యతి జాతకంటకః ॥9॥

అనోనిలీనః కిల హంతుమాగతః సురారిరేవం భవతా విహింసితః ।
రజోఽపి నో దృష్టమముష్య తత్కథం స శుద్ధసత్త్వే త్వయి లీనవాన్ ధ్రువమ్ ॥10॥

ప్రపూజితైస్తత్ర తతో ద్విజాతిభిర్విశేషతో లంభితమంగలాశిషః ।
వ్రజం నిజైర్బాల్యరసైర్విమోహయన్ మరుత్పురాధీశ రుజాం జహీహి మే ॥11॥