ਹਨੁਮਾਨ੍ ਬਜਰਂਗ ਬਾਣ

ਨਿਸ਼੍ਚਯ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਤੀਤਿ ਤੇ, ਬਿਨਯ ਕਰੈ ਸਨਮਾਨ ।
ਤੇਹਿ ਕੇ ਕਾਰਜ ਸਕਲ ਸੁਭ, ਸਿਦ੍ਧ ਕਰੈ ਹਨੁਮਾਨ ॥

ਚੌਪਾਈ
ਜਯ ਹਨੁਮਂਤ ਸਂਤ ਹਿਤਕਾਰੀ । ਸੁਨ ਲੀਜੈ ਪ੍ਰਭੁ ਅਰਜ ਹਮਾਰੀ ॥
ਜਨ ਕੇ ਕਾਜ ਬਿਲਂਬ ਨ ਕੀਜੈ । ਆਤੁਰ ਦੌਰਿ ਮਹਾ ਸੁਖ ਦੀਜੈ ॥

ਜੈਸੇ ਕੂਦਿ ਸਿਂਧੁ ਮਹਿਪਾਰਾ । ਸੁਰਸਾ ਬਦਨ ਪੈਠਿ ਬਿਸ੍ਤਾਰਾ ॥
ਆਗੇ ਜਾਯ ਲਂਕਿਨੀ ਰੋਕਾ । ਮਾਰੇਹੁ ਲਾਤ ਗੀ ਸੁਰਲੋਕਾ ॥

ਜਾਯ ਬਿਭੀਸ਼ਨ ਕੋ ਸੁਖ ਦੀਨ੍ਹਾ । ਸੀਤਾ ਨਿਰਖਿ ਪਰਮਪਦ ਲੀਨ੍ਹਾ ॥
ਬਾਗ ਉਜਾਰਿ ਸਿਂਧੁ ਮਹਂ ਬੋਰਾ । ਅਤਿ ਆਤੁਰ ਜਮਕਾਤਰ ਤੋਰਾ ॥

ਅਕ੍ਸ਼ਯ ਕੁਮਾਰ ਮਾਰਿ ਸਂਹਾਰਾ । ਲੂਮ ਲਪੇਟਿ ਲਂਕ ਕੋ ਜਾਰਾ ॥
ਲਾਹ ਸਮਾਨ ਲਂਕ ਜਰਿ ਗੀ । ਜਯ ਜਯ ਧੁਨਿ ਸੁਰਪੁਰ ਨਭ ਭੀ ॥

ਅਬ ਬਿਲਂਬ ਕੇਹਿ ਕਾਰਨ ਸ੍ਵਾਮੀ । ਕ੍ਰੁਰੁਇਪਾ ਕਰਹੁ ਉਰ ਅਂਤਰਯਾਮੀ ॥
ਜਯ ਜਯ ਲਖਨ ਪ੍ਰਾਨ ਕੇ ਦਾਤਾ । ਆਤੁਰ ਹ੍ਵੈ ਦੁਖ ਕਰਹੁ ਨਿਪਾਤਾ ॥

ਜੈ ਹਨੁਮਾਨ ਜਯਤਿ ਬਲ-ਸਾਗਰ । ਸੁਰ-ਸਮੂਹ-ਸਮਰਥ ਭਟ-ਨਾਗਰ ॥
ਓਂ ਹਨੁ ਹਨੁ ਹਨੁ ਹਨੁਮਂਤ ਹਠੀਲੇ । ਬੈਰਿਹਿ ਮਾਰੁ ਬਜ੍ਰ ਕੀ ਕੀਲੇ ॥

ਓਂ ਹ੍ਨੀਂ ਹ੍ਨੀਂ ਹ੍ਨੀਂ ਹਨੁਮਂਤ ਕਪੀਸਾ । ਓਂ ਹੁਂ ਹੁਂ ਹੁਂ ਹਨੁ ਅਰਿ ਉਰ ਸੀਸਾ ॥
ਜਯ ਅਂਜਨਿ ਕੁਮਾਰ ਬਲਵਂਤਾ । ਸ਼ਂਕਰਸੁਵਨ ਬੀਰ ਹਨੁਮਂਤਾ ॥

ਬਦਨ ਕਰਾਲ ਕਾਲ-ਕੁਲ-ਘਾਲਕ । ਰਾਮ ਸਹਾਯ ਸਦਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਕ ॥
ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ ਨਿਸਾਚਰ । ਅਗਿਨ ਬੇਤਾਲ ਕਾਲ ਮਾਰੀ ਮਰ ॥

ਇਨ੍ਹੇਂ ਮਾਰੁ, ਤੋਹਿ ਸਪਥ ਰਾਮ ਕੀ । ਰਾਖੁ ਨਾਥ ਮਰਜਾਦ ਨਾਮ ਕੀ ॥
ਸਤ੍ਯ ਹੋਹੁ ਹਰਿ ਸਪਥ ਪਾਇ ਕੈ । ਰਾਮ ਦੂਤ ਧਰੁ ਮਾਰੁ ਧਾਇ ਕੈ ॥

ਜਯ ਜਯ ਜਯ ਹਨੁਮਂਤ ਅਗਾਧਾ । ਦੁਖ ਪਾਵਤ ਜਨ ਕੇਹਿ ਅਪਰਾਧਾ ॥
ਪੂਜਾ ਜਪ ਤਪ ਨੇਮ ਅਚਾਰਾ । ਨਹਿਂ ਜਾਨਤ ਕਛੁ ਦਾਸ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ॥

ਬਨ ਉਪਬਨ ਮਗ ਗਿਰਿ ਗ੍ਰੁਰੁਇਹ ਮਾਹੀਮ੍ । ਤੁਮ੍ਹਰੇ ਬਲ ਹੌਂ ਡਰਪਤ ਨਾਹੀਮ੍ ॥
ਜਨਕਸੁਤਾ ਹਰਿ ਦਾਸ ਕਹਾਵੌ । ਤਾਕੀ ਸਪਥ ਬਿਲਂਬ ਨ ਲਾਵੌ ॥

ਜੈ ਜੈ ਜੈ ਧੁਨਿ ਹੋਤ ਅਕਾਸਾ । ਸੁਮਿਰਤ ਹੋਯ ਦੁਸਹ ਦੁਖ ਨਾਸਾ ॥
ਚਰਨ ਪਕਰਿ, ਕਰ ਜੋਰਿ ਮਨਾਵੌਮ੍ । ਯਹਿ ਔਸਰ ਅਬ ਕੇਹਿ ਗੋਹਰਾਵੌਮ੍ ॥

ਉਠੁ, ਉਠੁ, ਚਲੁ, ਤੋਹਿ ਰਾਮ ਦੁਹਾਈ । ਪਾਯਂ ਪਰੌਂ, ਕਰ ਜੋਰਿ ਮਨਾਈ ॥
ਓਂ ਚਂ ਚਂ ਚਂ ਚਂ ਚਪਲ ਚਲਂਤਾ । ਓਂ ਹਨੁ ਹਨੁ ਹਨੁ ਹਨੁ ਹਨੁਮਂਤਾ ॥

ਓਂ ਹਂ ਹਂ ਹਾਂਕ ਦੇਤ ਕਪਿ ਚਂਚਲ । ਓਂ ਸਂ ਸਂ ਸਹਮਿ ਪਰਾਨੇ ਖਲ-ਦਲ ॥
ਅਪਨੇ ਜਨ ਕੋ ਤੁਰਤ ਉਬਾਰੌ । ਸੁਮਿਰਤ ਹੋਯ ਆਨਂਦ ਹਮਾਰੌ ॥

ਯਹ ਬਜਰਂਗ-ਬਾਣ ਜੇਹਿ ਮਾਰੈ । ਤਾਹਿ ਕਹੌ ਫਿਰਿ ਕਵਨ ਉਬਾਰੈ ॥
ਪਾਠ ਕਰੈ ਬਜਰਂਗ-ਬਾਣ ਕੀ । ਹਨੁਮਤ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕਰੈ ਪ੍ਰਾਨ ਕੀ ॥

ਯਹ ਬਜਰਂਗ ਬਾਣ ਜੋ ਜਾਪੈਮ੍ । ਤਾਸੋਂ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਸਬ ਕਾਪੈਮ੍ ॥
ਧੂਪ ਦੇਯ ਜੋ ਜਪੈ ਹਮੇਸਾ । ਤਾਕੇ ਤਨ ਨਹਿਂ ਰਹੈ ਕਲੇਸਾ ॥

ਦੋਹਾ
ਉਰ ਪ੍ਰਤੀਤਿ ਦ੍ਰੁਰੁਇਢ਼, ਸਰਨ ਹ੍ਵੈ, ਪਾਠ ਕਰੈ ਧਰਿ ਧ੍ਯਾਨ ।
ਬਾਧਾ ਸਬ ਹਰ, ਕਰੈਂ ਸਬ ਕਾਮ ਸਫਲ ਹਨੁਮਾਨ ॥

Alternate Version 1:
ਦੋਹਾ
ਨਿਸ਼੍ਚਯ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਤੀਤਿ ਤੇ, ਬਿਨਯ ਕਰੈਂ ਸਨਮਾਨ ।
ਤੇਹਿ ਕੇ ਕਾਰਜ ਸਕਲ ਸ਼ੁਭ, ਸਿਦ੍ਧ ਕਰੈਂ ਹਨੁਮਾਨ ॥

ਚੌਪਾਈ –
ਜਯ ਹਨੁਮਂਤ ਸਂਤ ਹਿਤਕਾਰੀ । ਸੁਨ ਲੀਜੈ ਪ੍ਰਭੁ ਅਰਜ ਹਮਾਰੀ ॥

ਜਨ ਕੇ ਕਾਜ ਬਿਲਂਬ ਨ ਕੀਜੈ । ਆਤੁਰ ਦੌਰਿ ਮਹਾ ਸੁਖ ਦੀਜੈ ॥

ਜੈਸੇ ਕੂਦਿ ਸਿਂਧੁ ਮਹਿਪਾਰਾ । ਸੁਰਸਾ ਬਦਨ ਪੈਠਿ ਬਿਸ੍ਤਾਰਾ ॥

ਆਗੇ ਜਾਯ ਲਂਕਿਨੀ ਰੋਕਾ । ਮਾਰੇਹੁ ਲਾਤ ਗੀ ਸੁਰਲੋਕਾ ॥

ਜਾਯ ਬਿਭੀਸ਼ਨ ਕੋ ਸੁਖ ਦੀਨ੍ਹਾ । ਸੀਤਾ ਨਿਰਖਿ ਪਰਮਪਦ ਲੀਨ੍ਹਾ ॥

ਬਾਗ ਉਜਾਰਿ ਸਿਂਧੁ ਮਹँ ਬੋਰਾ । ਅਤਿ ਆਤੁਰ ਜਮਕਾਤਰ ਤੋਰਾ ॥

ਅਕ੍ਸ਼ਯ ਕੁਮਾਰ ਮਾਰਿ ਸਂਹਾਰਾ । ਲੂਮ ਲਪੇਟਿ ਲਂਕ ਕੋ ਜਾਰਾ ॥

ਲਾਹ ਸਮਾਨ ਲਂਕ ਜਰਿ ਗੀ । ਜਯ ਜਯ ਧੁਨਿ ਸੁਰਪੁਰ ਨਭ ਭੀ ॥

ਅਬ ਬਿਲਂਬ ਕੇਹਿ ਕਾਰਨ ਸ੍ਵਾਮੀ । ਕ੍ਰੁਰੁਇਪਾ ਕਰਹੁ ਉਰ ਅਂਤਰਯਾਮੀ ॥

ਜਯ ਜਯ ਲਖਨ ਪ੍ਰਾਨ ਕੇ ਦਾਤਾ । ਆਤੁਰ ਹ੍ਵੈ ਦੁਖ ਕਰਹੁ ਨਿਪਾਤਾ ॥

ਜੈ ਹਨੁਮਾਨ ਜਯਤਿ ਬਲਸਾਗਰ । ਸੁਰ ਸਮੂਹ ਸਮਰਥ ਭਟਨਾਗਰ ॥

ਓਂ ਹਨੁ ਹਨੁ ਹਨੁ ਹਨੁਮਂਤ ਹਠੀਲੇ । ਬੈਰਿਹਿ ਮਾਰੂ ਬਜ੍ਰ ਕੀ ਕੀਲੇ ॥

ਗਦਾ ਬਜ੍ਰ ਲੈ ਬੈਰਿਹਿਂ ਮਾਰੋ । ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਭੁ ਦਾਸ ਉਬਾਰੋ ॥

ਓਂਕਾਰ ਹੁਂਕਾਰ ਮਹਾਪ੍ਰਭੁ ਧਾਵੋ । ਬਜ੍ਰ ਗਦਾ ਹਨੁ ਵਿਲਂਬ ਨ ਲਾਵੋ ॥

ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ ਹਨੁਮਂਤ ਕਪੀਸ਼ਾ । ਓਂ ਹੁਂ ਹੁਂ ਹੁਂ ਹਨੁ ਅਰਿਉਰਸੀਸ਼ਾ ॥

ਸਤ੍ਯ ਹੋਹੁ ਹਰਿ ਸਪਥ ਪਾਇ ਕੈ । ਰਾਮ ਦੂਤ ਧਰੂ ਮਾਰੂ ਧਾਇ ਕੈ ॥

ਜਯ ਜਯ ਜਯ ਹਨੁਮਂਤ ਅਗਾਧਾ । ਦੁਖ ਪਾਵਤ ਜਨ ਕੇਹਿ ਅਪਰਾਧਾ ॥

ਪੂਜਾ ਜਪ ਤਪ ਨੇਮ ਅਚਾਰਾ । ਨਹਿਂ ਜਾਨਤ ਹੌਂ ਦਾਸ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ॥

ਬਨ ਉਪਬਨ ਮਗ ਗਿਰਿ ਗ੍ਰੁਰੁਇਹ ਮਾਹੀਮ੍ । ਤੁਮ੍ਹਰੇ ਬਲ ਹੌਂ ਡਰਪਤ ਨਾਹੀਮ੍ ॥

ਜਯ ਅਂਜਨਿ ਕੁਮਾਰ ਬਲਵਂਤਾ । ਸ਼ਂਕਰਸੁਵਨ ਬੀਰ ਹਨੁਮਂਤਾ ॥

ਬਦਨ ਕਰਾਲ ਕਾਲ-ਕੁਲ-ਘਾਲਕ । ਰਾਮ ਸਹਾਯ ਸਦਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਕ ॥

ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ ਨਿਸਾਚਰ । ਅਗਿਨ ਬੇਤਾਲ ਕਾਲ ਮਾਰੀ ਮਰ ॥

ਇਨ੍ਹੇਂ ਮਾਰੂ, ਤੋਹਿ ਸਪਥ ਰਾਮ ਕੀ । ਰਾਖੁ ਨਾਥ ਮਰਜਾਦ ਨਾਮ ਕੀ ॥

ਜਨਕਸੁਤਾ ਹਰਿ ਦਾਸ ਕਹਾਵੌ । ਤਾਕੀ ਸਪਥ ਬਿਲਂਬ ਨ ਲਾਵੌ ॥

ਜੈ ਜੈ ਜੈ ਧੁਨਿ ਹੋਤ ਅਕਾਸਾ । ਸੁਮਿਰਤ ਹੋਯ ਦੁਸਹ ਦੁਖ ਨਾਸਾ ॥

ਚਰਨ ਪਕਰਿ, ਕਰ ਜੋਰਿ ਮਨਾਵੌਮ੍ । ਯਹਿ ਔਸਰ ਅਬ ਕੇਹਿ ਗੋਹਰਾਵੌਮ੍ ॥

ਉਠੁ, ਉਠੁ, ਚਲੁ, ਤੋਹਿ ਰਾਮ ਦੁਹਾਈ । ਪਾਯँ ਪਰੌਂ, ਕਰ ਜੋਰਿ ਮਨਾਈ ॥

ਓਂ ਚਂ ਚਂ ਚਂ ਚਂ ਚਪਲ ਚਲਂਤਾ । ਓਂ ਹਨੁ ਹਨੁ ਹਨੁ ਹਨੁ ਹਨੁਮਂਤਾ ॥

ਓਂ ਹਂ ਹਂ ਹਾँਕ ਦੇਤ ਕਪਿ ਚਂਚਲ । ਓਂ ਸਂ ਸਂ ਸਹਮਿ ਪਰਾਨੇ ਖਲਦਲ ॥

ਅਪਨੇ ਜਨ ਕੋ ਤੁਰਤ ਉਬਾਰੌ । ਸੁਮਿਰਤ ਹੋਯ ਆਨਂਦ ਹਮਾਰੌ ॥

Alternate Version 2:
ਤਾਤੇ ਵਿਨਤੀ ਕਰੌਂ ਪੁਕਾਰੀ । ਹਰਹੁ ਸਕਲ ਦੁਃਖ ਵਿਪਤਿ ਹਮਾਰੀ ॥

ਐਸੌ ਬਲ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪ੍ਰਭੁ ਤੋਰਾ । ਕਸ ਨ ਹਰਹੁ ਦੁਃਖ ਸਂਕਟ ਮੋਰਾ ॥

ਹੇ ਬਜਰਂਗ, ਬਾਣ ਸਮ ਧਾਵੌ । ਮੇਟਿ ਸਕਲ ਦੁਃਖ ਦਰਸ ਦਿਖਾਵੌ ॥

ਹੇ ਕਪਿਰਾਜ ਕਾਜ ਕਬ ਐਹੌ । ਅਵਸਰ ਚੂਕਿ ਅਂਤ ਪਛਤੈਹੌ ॥

ਜਨ ਕੀ ਲਾਜ ਜਾਤ ਐਹਿ ਬਾਰਾ । ਧਾਵਹੁ ਹੇ ਕਪਿ ਪਵਨ ਕੁਮਾਰਾ ॥

ਜਯਤਿ ਜਯਤਿ ਜੈ ਜੈ ਹਨੁਮਾਨਾ । ਜਯਤਿ ਜਯਤਿ ਗੁਣ ਜ੍ਞਾਨ ਨਿਧਾਨਾ ॥

ਜਯਤਿ ਜਯਤਿ ਜੈ ਜੈ ਕਪਿਰਾਈ । ਜਯਤਿ ਜਯਤਿ ਜੈ ਜੈ ਸੁਖਦਾਈ ॥

ਜਯਤਿ ਜਯਤਿ ਜੈ ਰਾਮ ਪਿਯਾਰੇ । ਜਯਤਿ ਜਯਤਿ ਜੈ ਸਿਯਾ ਦੁਲਾਰੇ ॥

ਜਯਤਿ ਜਯਤਿ ਮੁਦ ਮਂਗਲਦਾਤਾ । ਜਯਤਿ ਜਯਤਿ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ॥

ਐਹਿ ਪ੍ਰਕਾਰ ਗਾਵਤ ਗੁਣ ਸ਼ੇਸ਼ਾ । ਪਾਵਤ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਲਵਲੇਸ਼ਾ ॥

ਰਾਮ ਰੂਪ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਮਾਨਾ । ਦੇਖਤ ਰਹਤ ਸਦਾ ਹਰ੍ਸ਼ਾਨਾ ॥

ਵਿਧਿ ਸ਼ਾਰਦਾ ਸਹਿਤ ਦਿਨਰਾਤੀ । ਗਾਵਤ ਕਪਿ ਕੇ ਗੁਨ ਬਹੁ ਭਾਂਤਿ ॥

ਤੁਮ ਸਮ ਨਹੀਂ ਜਗਤ ਬਲਵਾਨਾ । ਕਰਿ ਵਿਚਾਰ ਦੇਖੌਂ ਵਿਧਿ ਨਾਨਾ ॥

ਯਹ ਜਿਯ ਜਾਨਿ ਸ਼ਰਣ ਤਬ ਆਈ । ਤਾਤੇ ਵਿਨਯ ਕਰੌਂ ਚਿਤ ਲਾਈ ॥

ਸੁਨਿ ਕਪਿ ਆਰਤ ਵਚਨ ਹਮਾਰੇ । ਮੇਟਹੁ ਸਕਲ ਦੁਃਖ ਭ੍ਰਮ ਭਾਰੇ ॥

ਏਹਿ ਪ੍ਰਕਾਰ ਵਿਨਤੀ ਕਪਿ ਕੇਰੀ । ਜੋ ਜਨ ਕਰੈਂ ਲਹੈ ਸੁਖ ਢੇਰੀ ॥

ਯਾਕੇ ਪਢ਼ਤ ਵੀਰ ਹਨੁਮਾਨਾ । ਧਾਵਤ ਬਾਣ ਤੁਲ੍ਯ ਬਨਵਾਨਾ ॥

ਮੇਟਤ ਆਏ ਦੁਃਖ ਕ੍ਸ਼ਣ ਮਾਹਿਮ੍ । ਦੈ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਰਘੁਪਤਿ ਢਿਗ ਜਾਹੀਮ੍ ॥

ਪਾਠ ਕਰੈ ਬਜਰਂਗ ਬਾਣ ਕੀ । ਹਨੁਮਤ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕਰੈ ਪ੍ਰਾਣ ਕੀ ॥

ਡੀਠ, ਮੂਠ, ਟੋਨਾਦਿਕ ਨਾਸੈ । ਪਰਕ੍ਰੁਰੁਇਤ ਯਂਤ੍ਰ ਮਂਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਤ੍ਰਾਸੇ ॥

ਭੈਰਵਾਦਿ ਸੁਰ ਕਰੈ ਮਿਤਾਈ । ਆਯੁਸ ਮਾਨਿ ਕਰੈ ਸੇਵਕਾਈ ॥

ਪ੍ਰਣ ਕਰ ਪਾਠ ਕਰੇਂ ਮਨ ਲਾਈ । ਅਲ੍ਪ-ਮ੍ਰੁਰੁਇਤ੍ਯੁ ਗ੍ਰਹ ਦੋਸ਼ ਨਸਾਈ ॥

ਆਵ੍ਰੁਰੁਇਤ ਗ੍ਯਾਰਹ ਪ੍ਰਤਿਦਿਨ ਜਾਪੈ । ਤਾਕੀ ਛਾਂਹ ਕਾਲ ਨਹਿਂ ਚਾਪੈ ॥

ਦੈ ਗੂਗੁਲ ਕੀ ਧੂਪ ਹਮੇਸ਼ਾ । ਕਰੈ ਪਾਠ ਤਨ ਮਿਟੈ ਕਲੇਸ਼ਾ ॥

ਯਹ ਬਜਰਂਗ ਬਾਣ ਜੇਹਿ ਮਾਰੇ । ਤਾਹਿ ਕਹੌ ਫਿਰ ਕੌਨ ਉਬਾਰੇ ॥

ਸ਼ਤ੍ਰੁ ਸਮੂਹ ਮਿਟੈ ਸਬ ਆਪੈ । ਦੇਖਤ ਤਾਹਿ ਸੁਰਾਸੁਰ ਕਾਂਪੈ ॥

ਤੇਜ ਪ੍ਰਤਾਪ ਬੁਦ੍ਧਿ ਅਧਿਕਾਈ । ਰਹੈ ਸਦਾ ਕਪਿਰਾਜ ਸਹਾਈ ॥)

ਯਹ ਬਜਰਂਗ-ਬਾਣ ਜੇਹਿ ਮਾਰੈ । ਤਾਹਿ ਕਹੌ ਫਿਰਿ ਕਵਨ ਉਬਾਰੈ ॥

ਪਾਠ ਕਰੈ ਬਜਰਂਗ-ਬਾਣ ਕੀ । ਹਨੁਮਤ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕਰੈ ਪ੍ਰਾਨ ਕੀ ॥

ਯਹ ਬਜਰਂਗ ਬਾਣ ਜੋ ਜਾਪੈਮ੍ । ਤਾਸੋਂ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਸਬ ਕਾਪਂਐ ॥

ਧੂਪ ਦੇਯ ਜੋ ਜਪੈ ਹਮੇਸਾ । ਤਾਕੇ ਤਨ ਨਹਿਂ ਰਹੈ ਕਲੇਸਾ ॥

ਦੋਹਾਃ –
ਉਰ ਪ੍ਰਤੀਤਿ ਦ੍ਰੁਰੁਇਢ਼, ਸਰਨ ਹ੍ਵੈ, ਪਾਠ ਕਰੈ ਧਰਿ ਧ੍ਯਾਨ ।
ਬਾਧਾ ਸਬ ਹਰ, ਕਰੈਂ ਸਬ ਕਾਮ ਸਫਲ ਹਨੁਮਾਨ ॥

(ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਤੀਤਿਹਿ ਕਪਿ ਭਜੈ ਸਦਾ ਧਰੈਂ ਉਰ ਧ੍ਯਾਨ ।
ਤੇਹਿ ਕੇ ਕਾਰਜ ਸਕਲ ਸ਼ੁਭ ਸਿਦ੍ਧ ਕਰੈਂ ਹਨੁਮਾਨ ॥)

ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗੋਸਾਈਤੁਲਸੀਦਾਸਜੀਕ੍ਰੁਰੁਇਤ ਸ਼੍ਰੀਹਨੁਮਂਤਬਜਰਂਗਬਾਣ ਸਮਾਪ੍ਤ ।