गीतगोविंदं षष्टः सर्गः – कुंठ वैकुंठः

॥ षष्ठः सर्गः ॥
॥ कुंठवैकुंठः ॥

अथ तां गंतुमशक्तां चिरमनुरक्तां लतागृहे दृष्ट्वा ।
तच्चरितं गोविंदे मनसिजमंदे सखी प्राह ॥ 37 ॥

॥ गीतं 12 ॥

पश्यति दिशि दिशि रहसि भवंतम् ।
तदधरमधुरमधूनि पिबंतम् ॥
नाथ हरे जगन्नाथ हरे सीदति राधा वासगृहे – ध्रुवम् ॥ 1 ॥

त्वदभिसरणरभसेन वलंती ।
पतति पदानि कियंति चलंती ॥ 2 ॥

विहितविशदबिसकिसलयवलया ।
जीवति परमिह तव रतिकलया ॥ 3 ॥

मुहुरवलोकितमंडनलीला ।
मधुरिपुरहमिति भावनशीला ॥ 4 ॥

त्वरितमुपैति न कथमभिसारम् ।
हरिरिति वदति सखीमनुवारम् ॥ 5 ॥

श्लिष्यति चुंबति जलधरकल्पम् ।
हरिरुपगत इति तिमिरमनल्पम् ॥ 6 ॥

भवति विलंबिनि विगलितलज्जा ।
विलपति रोदिति वासकसज्जा ॥ 7 ॥

श्रीजयदेवकवेरिदमुदितम् ।
रसिकजनं तनुतामतिमुदितम् ॥ 8 ॥

विपुलपुलकपालिः स्फीतसीत्कारमंत-र्जनितजडिमकाकुव्याकुलं व्याहरंती ।
तव कितव विधत्तेऽमंदकंदर्पचिंतां रसजलधिनिमग्ना ध्यानलग्ना मृगाक्षी ॥ 38 ॥

अंगेष्वाभरणं करोति बहुशः पत्रेऽपि संचारिणि प्राप्तं त्वां परिशंकते वितनुते शय्यां चिरं ध्यायति ।
इत्याकल्पविकल्पतल्परचनासंकल्पलीलाशत-व्यासक्तापि विना त्वया वरतनुर्नैषा निशां नेष्यति ॥ 39 ॥

किं विश्राम्यसि कृष्णभोगिभवने भांडीरभूमीरुहि भ्रात र्याहि नदृष्टिगोचरमितस्सानंदनंदास्पदम्।
रधायावचनं तदध्वगमुखान्नंदांतिकेगोपतो गोविंदस्यजयंति सायमतिथिप्राशस्त्यगर्भागिरः॥ 40 ॥

॥ इति गीतगोविंदे वासकसज्जावर्णने कुंठवैकुंठो नाम षष्ठः सर्गः ॥