വിഷ്ണു സ്തുതിഃ (കര്ദമ ഋഷി കൃതാ)

ഋഷിരുവാച ।
ജുഷ്ടം ബതാദ്യാഖിലസത്ത്വരാശേഃ
സാംസിദഃധ്യമക്ഷ്ണോസ്തവ ദര്ശനാന്നഃ ।
യദ്ദര്ശനം ജന്മഭിരീഡ്യ സദ്ഭി-
രാശാസതേ യോഗിനോ രൂഢയോഗാഃ ॥ 13 ॥
യേ മായയാ തേ ഹതമേധസസ്ത്വ-
ത്പാദാരവിംദം ഭവസിംധുപോതമ് ।
ഉപാസതേ കാമലവായ തേഷാം
രാസീശ കാമാന്നിരയേഽപി യേ സ്യുഃ ॥ 14 ॥
തഥാ സ ചാഹം പരിവോഢുകാമഃ
സമാനശീലാം ഗൃഹമേധധേനുമ് ।
ഉപേയിവാന് മൂലമശേഷമൂലം
ദുരാശയഃ കാമദുഘാംഘ്രിപസ്യ ॥ 15 ॥
പ്രജാപതേസ്തേ വചസാധീശ തംത്യാ
ലോകഃ കിലായം കാമഹതോഽനുബദ്ധഃ ।
അഹം ച ലോകാനുഗതോ വഹാമി
ബലിം ച ശുക്ലാനിമിഷായ തുഭ്യമ് ॥ 16 ॥
ലോകാംശ്ച ലോകാനുഗതാന് പശൂംശ്ച
ഹിത്വാ ശ്രിതാസ്തേ ചരണാതപത്രമ് ।
പരസ്പരം ത്വദ്ഗുണവാദസീധു-
പീയൂഷനിര്യാപിതദേഹധര്മാഃ ॥ 17 ॥
ന തേഽജരാക്ഷഭ്രമിരായുരേഷാം
ത്രയോദശാരം ത്രിശതം ഷഷ്ടിപർവ ।
ഷണ്നേമ്യനംതച്ഛദി യത്ത്രിണാഭി-
കരാലസ്രോതോ ജഗദാച്ഛിദ്യ ധാവത് ॥ 18 ॥
ഏകഃ സ്വയം സന് ജഗതഃ സിസൃക്ഷയാ
ദ്വിതീയയാഽത്മന്നധിയോഗമായയാ ।
സൃജസ്യദഃ പാസി പുനര്ഗ്രസിഷ്യസേ
യഥോര്ണനാഭിര്ഭഗവന് സ്വശക്തിഭിഃ ॥ 19 ॥
നൈതദ്ബതാധീശ പദം തവേപ്സിതം
യന്മായയാ നസ്തനുഷേ ഭൂതസൂക്ഷ്മമ് ।
അനുഗ്രഹായാസ്ത്വപി യര്ഹി മായയാ
ലസത്തുലസ്യാ തനുവാ വിലക്ഷിതഃ ॥ 20 ॥
തം ത്വാനുഭൂത്യോപരതക്രിയാര്ഥം
സ്വമായയാ വര്തിതലോകതംത്രമ് ।
നമാമ്യഭീക്ഷ്ണം നമനീയപാദ-
സരോജമല്പീയസി കാമവര്ഷമ് ॥ 21 ॥

ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവതമഹാപുരാണേ തൃതീയസ്കംധേ ഏകവിംശാധ്യായാംതര്ഗതം
കര്ദമര്ഷികൃതം വിഷ്ണുസ്തോത്രം സമാപ്തമ് ।

ഭാഗവതപുരാണ . അധ്യായ 3/21/13-21 . ।