ശ്രീ ഗുരുഗീതാ ദ്വിതീയോധ്യായഃ

അഥ ദ്വിതീയോഽധ്യായഃ ॥

ധ്യാനം ശ്രുണു മഹാദേവി സർവാനംദപ്രദായകമ് ।
സർവസൌഖ്യകരം ചൈവ ഭുക്തിമുക്തിപ്രദായകമ് ॥ 109 ॥

ശ്രീമത്പരം ബ്രഹ്മ ഗുരും സ്മരാമി
ശ്രീമത്പരം ബ്രഹ്മ ഗുരും ഭജാമി ।
ശ്രീമത്പരം ബ്രഹ്മ ഗുരും വദാമി
ശ്രീമത്പരം ബ്രഹ്മ ഗുരും നമാമി ॥ 110 ॥

ബ്രഹ്മാനംദം പരമസുഖദം കേവലം ജ്ഞാനമൂര്തിം
ദ്വംദ്വാതീതം ഗഗനസദൃശം തത്ത്വമസ്യാദിലക്ഷ്യമ് ।
ഏകം നിത്യം വിമലമചലം സർവധീസാക്ഷിഭൂതം
ഭാവാതീതം ത്രിഗുണരഹിതം സദ്ഗുരും തം നമാമി ॥ 111 ॥

ഹൃദംബുജേ കര്ണികമധ്യസംസ്ഥേ
സിംഹാസനേ സംസ്ഥിതദിവ്യമൂര്തിമ് ।
ധ്യായേദ്ഗുരും ചംദ്രകലാപ്രകാശം
സച്ചിത്സുഖാഭീഷ്ടവരം ദധാനമ് ॥ 112 ॥

ശ്വേതാംബരം ശ്വേതവിലേപപുഷ്പം
മുക്താവിഭൂഷം മുദിതം ദ്വിനേത്രമ് ।
വാമാംകപീഠസ്ഥിതദിവ്യശക്തിം
മംദസ്മിതം പൂര്ണകൃപാനിധാനമ് ॥ 113 ॥

ആനംദമാനംദകരം പ്രസന്നം
ജ്ഞാനസ്വരൂപം നിജഭാവയുക്തമ് ।
യോഗീംദ്രമീഡ്യം ഭവരോഗവൈദ്യം
ശ്രീമദ്ഗുരും നിത്യമഹം നമാമി ॥ 114 ॥

വംദേ ഗുരൂണാം ചരണാരവിംദം
സംദര്ശിതസ്വാത്മസുഖാവബോധേ ।
ജനസ്യ യേ ജാംഗലികായമാനേ
സംസാരഹാലാഹലമോഹശാംത്യൈ ॥ 115 ॥

യസ്മിന് സൃഷ്ടിസ്ഥിതിധ്വംസനിഗ്രഹാനുഗ്രഹാത്മകമ് ।
കൃത്യം പംചവിധം ശശ്വത് ഭാസതേ തം ഗുരും ഭജേത് ॥ 116 ॥

പാദാബ്ജേ സർവസംസാരദാവകാലാനലം സ്വകേ ।
ബ്രഹ്മരംധ്രേ സ്ഥിതാംഭോജമധ്യസ്ഥം ചംദ്രമംഡലമ് ॥ 117 ॥

അകഥാദിത്രിരേഖാബ്ജേ സഹസ്രദളമംഡലേ ।
ഹംസപാര്ശ്വത്രികോണേ ച സ്മരേത്തന്മധ്യഗം ഗുരുമ് ॥ 118 ॥

നിത്യം ശുദ്ധം നിരാഭാസം നിരാകാരം നിരംജനമ് ।
നിത്യബോധം ചിദാനംദം ഗുരും ബ്രഹ്മ നമാമ്യഹമ് ॥ 119 ॥

സകലഭുവനസൃഷ്ടിഃ കല്പിതാശേഷസൃഷ്ടിഃ
നിഖിലനിഗമദൃഷ്ടിഃ സത്പദാര്ഥൈകസൃഷ്ടിഃ ।
അതദ്ഗണപരമേഷ്ടിഃ സത്പദാര്ഥൈകദൃഷ്ടിഃ
ഭവഗുണപരമേഷ്ടിര്മോക്ഷമാര്ഗൈകദൃഷ്ടിഃ ॥ 120 ॥

സകലഭുവനരംഗസ്ഥാപനാസ്തംഭയഷ്ടിഃ
സകരുണരസവൃഷ്ടിസ്തത്ത്വമാലാസമഷ്ടിഃ ।
സകലസമയസൃഷ്ടിസ്സച്ചിദാനംദദൃഷ്ടിഃ
നിവസതു മയി നിത്യം ശ്രീഗുരോര്ദിവ്യദൃഷ്ടിഃ ॥ 121 ॥

ന ഗുരോരധികം ന ഗുരോരധികം
ന ഗുരോരധികം ന ഗുരോരധികമ് ।
ശിവശാസനതഃ ശിവശാസനതഃ
ശിവശാസനതഃ ശിവശാസനതഃ ॥ 122 ॥

ഇദമേവ ശിവം ഇദമേവ ശിവം
ഇദമേവ ശിവം ഇദമേവ ശിവമ് ।
ഹരിശാസനതോ ഹരിശാസനതോ
ഹരിശാസനതോ ഹരിശാസനതഃ ॥ 123 ॥

വിദിതം വിദിതം വിദിതം വിദിതം
വിജനം വിജനം വിജനം വിജനമ് ।
വിധിശാസനതോ വിധിശാസനതോ
വിധിശാസനതോ വിധിശാസനതഃ ॥ 124 ॥

ഏവംവിധം ഗുരും ധ്യാത്വാ ജ്ഞാനമുത്പദ്യതേ സ്വയമ് ।
തദാ ഗുരൂപദേശേന മുക്തോഽഹമിതി ഭാവയേത് ॥ 125 ॥

ഗുരൂപദിഷ്ടമാര്ഗേണ മനശ്ശുദ്ധിം തു കാരയേത് ।
അനിത്യം ഖംഡയേത്സർവം യത്കിംചിദാത്മഗോചരമ് ॥ 126 ॥

ജ്ഞേയം സർവം പ്രതീതം ച ജ്ഞാനം ച മന ഉച്യതേ ।
ജ്ഞാനം ജ്ഞേയം സമം കുര്യാന്നാന്യഃ പംഥാ ദ്വിതീയകഃ ॥ 127 ॥

കിമത്ര ബഹുനോക്തേന ശാസ്ത്രകോടിശതൈരപി ।
ദുര്ലഭാ ചിത്തവിശ്രാംതിഃ വിനാ ഗുരുകൃപാം പരാമ് ॥ 128 ॥

കരുണാഖഡ്ഗപാതേന ഛിത്വാ പാശാഷ്ടകം ശിശോഃ ।
സമ്യഗാനംദജനകഃ സദ്ഗുരുഃ സോഽഭിധീയതേ ॥ 129 ॥

ഏവം ശ്രുത്വാ മഹാദേവി ഗുരുനിംദാം കരോതി യഃ ।
സ യാതി നരകാന് ഘോരാന് യാവച്ചംദ്രദിവാകരൌ ॥ 130 ॥

യാവത്കല്പാംതകോ ദേഹസ്താവദ്ദേവി ഗുരും സ്മരേത് ।
ഗുരുലോപോ ന കര്തവ്യഃ സ്വച്ഛംദോ യദി വാ ഭവേത് ॥ 131 ॥

ഹുംകാരേണ ന വക്തവ്യം പ്രാജ്ഞശിഷ്യൈഃ കദാചന ।
ഗുരോരഗ്ര ന വക്തവ്യമസത്യം തു കദാചന ॥ 132 ॥

ഗുരും ത്വംകൃത്യ ഹുംകൃത്യ ഗുരുസാന്നിധ്യഭാഷണഃ ।
അരണ്യേ നിര്ജലേ ദേശേ സംഭവേദ് ബ്രഹ്മരാക്ഷസഃ ॥ 133 ॥

അദ്വൈതം ഭാവയേന്നിത്യം സർവാവസ്ഥാസു സർവദാ ।
കദാചിദപി നോ കുര്യാദദ്വൈതം ഗുരുസന്നിധൌ ॥ 134 ॥

ദൃശ്യവിസ്മൃതിപര്യംതം കുര്യാദ് ഗുരുപദാര്ചനമ് ।
താദൃശസ്യൈവ കൈവല്യം ന ച തദ്വ്യതിരേകിണഃ ॥ 135 ॥

അപി സംപൂര്ണതത്ത്വജ്ഞോ ഗുരുത്യാഗീ ഭവേദ്യദാ ।
ഭവത്യേവ ഹി തസ്യാംതകാലേ വിക്ഷേപമുത്കടമ് ॥ 136 ॥

ഗുരുകാര്യം ന ലംഘേത നാപൃഷ്ട്വാ കാര്യമാചരേത് ।
ന ഹ്യുത്തിഷ്ഠേദ്ദിശേഽനത്വാ ഗുരുസദ്ഭാവശോഭിതഃ ॥ 137 ॥

ഗുരൌ സതി സ്വയം ദേവി പരേഷാം തു കദാചന ।
ഉപദേശം ന വൈ കുര്യാത് തഥാ ചേദ്രാക്ഷസോ ഭവേത് ॥ 138 ॥

ന ഗുരോരാശ്രമേ കുര്യാത് ദുഷ്പാനം പരിസര്പണമ് ।
ദീക്ഷാ വ്യാഖ്യാ പ്രഭുത്വാദി ഗുരോരാജ്ഞാം ന കാരയേത് ॥ 139 ॥

നോപാശ്രയം ച പര്യകം ന ച പാദപ്രസാരണമ് ।
നാംഗഭോഗാദികം കുര്യാന്ന ലീലാമപരാമപി ॥ 140 ॥

ഗുരൂണാം സദസദ്വാഽപി യദുക്തം തന്ന ലംഘയേത് ।
കുർവന്നാജ്ഞാം ദിവാ രാത്രൌ ദാസവന്നിവസേദ്ഗുരോ ॥ 141 ॥

അദത്തം ന ഗുരോര്ദ്രവ്യമുപഭുംജീത കര്ഹിചിത് ।
ദത്തേ ച രംകവദ്ഗ്രാഹ്യം പ്രാണോഽപ്യേതേന ലഭ്യതേ ॥ 142 ॥

പാദുകാസനശയ്യാദി ഗുരുണാ യദഭീഷ്ടിതമ് ।
നമസ്കുർവീത തത്സർവം പാദാഭ്യാം ന സ്പൃശേത് ക്വചിത് ॥ 143 ॥

ഗച്ഛതഃ പൃഷ്ഠതോ ഗച്ഛേത് ഗുരുച്ഛായാം ന ലംഘയേത് ।
നോല്ബണം ധാരയേദ്വേഷം നാലംകാരാംസ്തതോല്ബണാന് ॥ 144 ॥

ഗുരുനിംദാകരം ദൃഷ്ട്വാ ധാവയേദഥ വാസയേത് ।
സ്ഥാനം വാ തത്പരിത്യാജ്യം ജിഹ്വാച്ഛേദാക്ഷമോ യദി ॥ 145 ॥

നോച്ഛിഷ്ടം കസ്യചിദ്ദേയം ഗുരോരാജ്ഞാം ന ച ത്യജേത് ।
കൃത്സ്നമുച്ഛിഷ്ടമാദായ ഹവിരിവ ഭക്ഷയേത്സ്വയമ് ॥ 146 ॥

നാഽനൃതം നാഽപ്രിയം ചൈവ ന ഗർവം നാഽപി വാ ബഹു ।
ന നിയോഗപരം ബ്രൂയാത് ഗുരോരാജ്ഞാം വിഭാവയേത് ॥ 147 ॥

പ്രഭോ ദേവകുലേശാനാം സ്വാമിന് രാജന് കുലേശ്വര ।
ഇതി സംബോധനൈര്ഭീതോ ഗുരുഭാവേന സർവദാ ॥ 148 ॥

മുനിഭിഃ പന്നഗൈർവാപി സുരൈർവാ ശാപിതോ യദി ।
കാലമൃത്യുഭയാദ്വാപി ഗുരുഃ സംത്രാതി പാർവതി ॥ 149 ॥

അശക്താ ഹി സുരാദ്യാശ്ച ഹ്യശക്താഃ മുനയസ്തഥാ ।
ഗുരുശാപോപപന്നസ്യ രക്ഷണായ ച കുത്രചിത് ॥ 150 ॥

മംത്രരാജമിദം ദേവി ഗുരുരിത്യക്ഷരദ്വയമ് ।
സ്മൃതിവേദപുരാണാനാം സാരമേവ ന സംശയഃ ॥ 151 ॥

സത്കാരമാനപൂജാര്ഥം ദംഡകാഷയധാരണഃ ।
സ സന്ന്യാസീ ന വക്തവ്യഃ സന്ന്യാസീ ജ്ഞാനതത്പരഃ ॥ 152 ॥

വിജാനംതി മഹാവാക്യം ഗുരോശ്ചരണ സേവയാ ।
തേ വൈ സന്ന്യാസിനഃ പ്രോക്താ ഇതരേ വേഷധാരിണഃ ॥ 153 ॥

[പാഠഭേദഃ –
നിത്യം ബ്രഹ്മ നിരാകാരം നിര്ഗുണം ബോധയേത്പരമ് ।
ഭാസയന് ബ്രഹ്മഭാവം ച ദീപോ ദീപാംതരം യഥാ ॥
]
നിത്യം ബ്രഹ്മ നിരാകാരം നിര്ഗുണം സത്യചിദ്ധനമ് ।
യഃ സാക്ഷാത്കുരുതേ ലോകേ ഗുരുത്വം തസ്യ ശോഭതേ ॥ 154 ॥

ഗുരുപ്രസാദതഃ സ്വാത്മന്യാത്മാരാമനിരീക്ഷണാത് ।
സമതാ മുക്തിമാര്ഗേണ സ്വാത്മജ്ഞാനം പ്രവര്തതേ ॥ 155 ॥

ആബ്രഹ്മസ്തംബപര്യംതം പരമാത്മസ്വരൂപകമ് ।
സ്ഥാവരം ജംഗമം ചൈവ പ്രണമാമി ജഗന്മയമ് ॥ 156 ॥

വംദേഽഹം സച്ചിദാനംദം ഭാവാതീതം ജഗദ്ഗുരുമ് ।
നിത്യം പൂര്ണം നിരാകാരം നിര്ഗുണം സ്വാത്മസംസ്ഥിതമ് ॥ 157 ॥

പരാത്പരതരം ധ്യായേന്നിത്യമാനംദകാരകമ് ।
ഹൃദയാകാശമധ്യസ്ഥം ശുദ്ധസ്ഫടികസന്നിഭമ് ॥ 158 ॥

സ്ഫാടികേ സ്ഫാടികം രൂപം ദര്പണേ ദര്പണോ യഥാ ।
തഥാഽഽത്മനി ചിദാകാരമാനംദം സോഽഹമിത്യുത ॥ 159 ॥

അംഗുഷ്ഠമാത്രം പുരുഷം ധ്യായേച്ച ചിന്മയം ഹൃദി ।
തത്ര സ്ഫുരതി യോ ഭാവഃ ശൃണു തത്കഥയാമി തേ ॥ 160 ॥

അജോഽഹമമരോഽഹം ച അനാദിനിധനോ ഹ്യഹമ് ।
അവികാരശ്ചിദാനംദോ ഹ്യണീയാന്മഹതോ മഹാന് ॥ 161 ॥

അപൂർവമപരം നിത്യം സ്വയംജ്യോതിര്നിരാമയമ് ।
വിരജം പരമാകാശം ധ്രുവമാനംദമവ്യയമ് ॥ 162 ॥

അഗോചരം തഥാഽഗമ്യം നാമരൂപവിവര്ജിതമ് ।
നിശ്ശബ്ദം തു വിജാനീയാത്സ്വഭാവാദ്ബ്രഹ്മ പാർവതി ॥ 163 ॥

യഥാ ഗംധസ്വഭാവത്വം കര്പൂരകുസുമാദിഷു ।
ശീതോഷ്ണത്വസ്വഭാവത്വം തഥാ ബ്രഹ്മണി ശാശ്വതമ് ॥ 164 ॥

യഥാ നിജസ്വഭാവേന കുംഡലേ കടകാദയഃ ।
സുവര്ണത്വേന തിഷ്ഠംതി തഥാഽഹം ബ്രഹ്മ ശാശ്വതമ് ॥ 165 ॥

സ്വയം തഥാവിധോ ഭൂത്വാ സ്ഥാതവ്യം യത്ര കുത്ര ചിത് ।
കീടോ ഭൃംഗ ഇവ ധ്യാനാദ്യഥാ ഭവതി താദൃശഃ ॥ 166 ॥

ഗുരുധ്യാനം തഥാ കൃത്വാ സ്വയം ബ്രഹ്മമയോ ഭവേത് ।
പിംഡേ പദേ തഥാ രൂപേ മുക്താസ്തേ നാത്ര സംശയഃ ॥ 167 ॥

ശ്രീപാർവതീ ഉവാച ।
പിംഡം കിം തു മഹാദേവ പദം കിം സമുദാഹൃതമ് ।
രൂപാതീതം ച രൂപം കിം ഏതദാഖ്യാഹി ശംകര ॥ 168 ॥

ശ്രീമഹാദേവ ഉവാച ।
പിംഡം കുംഡലിനീ ശക്തിഃ പദം ഹംസമുദാഹൃതമ് ।
രൂപം ബിംദുരിതി ജ്ഞേയം രൂപാതീതം നിരംജനമ് ॥ 169 ॥

പിംഡേ മുക്താഃ പദേ മുക്താ രൂപേ മുക്താ വരാനനേ ।
രൂപാതീതേ തു യേ മുക്താസ്തേ മുക്താ നാഽത്ര സംശയഃ ॥ 170 ॥

ഗുരുര്ധ്യാനേനൈവ നിത്യം ദേഹീ ബ്രഹ്മമയോ ഭവേത് ।
സ്ഥിതശ്ച യത്ര കുത്രാഽപി മുക്തോഽസൌ നാഽത്ര സംശയഃ ॥ 171 ॥

ജ്ഞാനം വൈരാഗ്യമൈശ്വര്യം യശശ്രീഃ സ്വമുദാഹൃതമ് ।
ഷഡ്ഗുണൈശ്വര്യയുക്തോ ഹി ഭഗവാന് ശ്രീഗുരുഃ പ്രിയേ ॥ 172 ॥

ഗുരുശ്ശിവോ ഗുരുര്ദേവോ ഗുരുര്ബംധുഃ ശരീരിണാമ് ।
ഗുരുരാത്മാ ഗുരുര്ജീവോ ഗുരോരന്യന്ന വിദ്യതേ ॥ 173 ॥

ഏകാകീ നിസ്സ്പൃഹഃ ശാംതശ്ചിംതാഽസൂയാദിവര്ജിതഃ ।
ബാല്യഭാവേന യോ ഭാതി ബ്രഹ്മജ്ഞാനീ സ ഉച്യതേ ॥ 174 ॥

ന സുഖം വേദശാസ്ത്രേഷു ന സുഖം മംത്രയംത്രകേ ।
ഗുരോഃ പ്രസാദാദന്യത്ര സുഖം നാസ്തി മഹീതലേ ॥ 175 ॥

ചാർവാകവൈഷ്ണവമതേ സുഖം പ്രാഭാകരേ ന ഹി ।
ഗുരോഃ പാദാംതികേ യദ്വത്സുഖം വേദാംതസമ്മതമ് ॥ 176 ॥

ന തത്സുഖം സുരേംദ്രസ്യ ന സുഖം ചക്രവര്തിനാമ് ।
യത്സുഖം വീതരാഗസ്യ മുനേരേകാംതവാസിനഃ ॥ 177 ॥

നിത്യം ബ്രഹ്മരസം പീത്വാ തൃപ്തോ യഃ പരമാത്മനി ।
ഇംദ്രം ച മന്യതേ തുച്ഛം നൃപാണാം തത്ര കാ കഥാ ॥ 178 ॥

യതഃ പരമകൈവല്യം ഗുരുമാര്ഗേണ വൈ ഭവേത് ।
ഗുരുഭക്തിരതഃ കാര്യാ സർവദാ മോക്ഷകാംക്ഷിഭിഃ ॥ 179 ॥

ഏക ഏവാഽദ്വിതീയോഽഹം ഗുരുവാക്യേന നിശ്ചിതഃ ।
ഏവമഭ്യസ്യതാ നിത്യം ന സേവ്യം വൈ വനാംതരമ് ॥ 180 ॥

അഭ്യാസാന്നിമിഷേണൈവ സമാധിമധിഗച്ഛതി ।
ആജന്മജനിതം പാപം തത്​ക്ഷണാദേവ നശ്യതി ॥ 181 ॥

കിമാവാഹനമവ്യക്തേ വ്യാപകേ കിം വിസര്ജനമ് ।
അമൂര്തേ ച കഥം പൂജാ കഥം ധ്യാനം നിരാമയേ ॥ 182 ॥

ഗുരുർവിഷ്ണുഃ സത്ത്വമയോ രാജസശ്ചതുരാനനഃ ।
താമസോ രുദ്രരൂപേണ സൃജത്യവതി ഹംതി ച ॥ 183 ॥

സ്വയം ബ്രഹ്മമയോ ഭൂത്വാ തത്പരം ചാവലോകയേത് ।
പരാത്പരതരം നാന്യത് സർവഗം തന്നിരാമയമ് ॥ 184 ॥

തസ്യാവലോകനം പ്രാപ്യ സർവസംഗവിവര്ജിതഃ ।
ഏകാകീ നിസ്സ്പൃഹഃ ശാംതഃ സ്ഥാതവ്യം തത്പ്രസാദതഃ ॥ 185 ॥

ലബ്ധം വാഽഥ ന ലബ്ധം വാ സ്വല്പം വാ ബഹുളം തഥാ ।
നിഷ്കാമേനൈവ ഭോക്തവ്യം സദാ സംതുഷ്ടമാനസഃ ॥ 186 ॥

സർവജ്ഞപദമിത്യാഹുര്ദേഹീ സർവമയോ ഭുവി ।
സദാഽഽനംദഃ സദാ ശാംതോ രമതേ യത്ര കുത്ര ചിത് ॥ 187 ॥

യത്രൈവ തിഷ്ഠതേ സോഽപി സ ദേശഃ പുണ്യഭാജനഃ ।
മുക്തസ്യ ലക്ഷണം ദേവി തവാഽഗ്രേ കഥിതം മയാ ॥ 188 ॥

ഉപദേശസ്ത്വയം ദേവി ഗുരുമാര്ഗേണ മുക്തിദഃ ।
ഗുരുഭക്തിഃ തഥാഽത്യംതാ കര്തവ്യാ വൈ മനീഷിഭിഃ ॥ 189 ॥

നിത്യയുക്താശ്രയഃ സർവവേദകൃത്സർവവേദകൃത് ।
സ്വപരജ്ഞാനദാതാ ച തം വംദേ ഗുരുമീശ്വരമ് ॥ 190 ॥

യദ്യപ്യധീതാ നിഗമാഃ ഷഡംഗാ ആഗമാഃ പ്രിയേ ।
അധ്യാത്മാദീനി ശാസ്ത്രാണി ജ്ഞാനം നാസ്തി ഗുരും വിനാ ॥ 191 ॥

ശിവപൂജാരതോ വാഽപി വിഷ്ണുപൂജാരതോഽഥവാ ।
ഗുരുതത്ത്വവിഹീനശ്ചേത്തത്സർവം വ്യര്ഥമേവ ഹി ॥ 192 ॥

ശിവസ്വരൂപമജ്ഞാത്വാ ശിവപൂജാ കൃതാ യദി ।
സാ പൂജാ നാമമാത്രം സ്യാച്ചിത്രദീപ ഇവ പ്രിയേ ॥ 193 ॥

സർവം സ്യാത്സഫലം കര്മ ഗുരുദീക്ഷാപ്രഭാവതഃ ।
ഗുരുലാഭാത്സർവലാഭോ ഗുരുഹീനസ്തു ബാലിശഃ ॥ 194 ॥

ഗുരുഹീനഃ പശുഃ കീടഃ പതംഗോ വക്തുമര്ഹതി ।
ശിവരൂപം സ്വരൂപം ച ന ജാനാതി യതസ്സ്വയമ് ॥ 195 ॥

തസ്മാത്സർവപ്രയത്നേന സർവസംഗവിവര്ജിതഃ ।
വിഹായ ശാസ്ത്രജാലാനി ഗുരുമേവ സമാശ്രയേത് ॥ 196 ॥

നിരസ്തസർവസംദേഹോ ഏകീകൃത്യ സുദര്ശനമ് ।
രഹസ്യം യോ ദര്ശയതി ഭജാമി ഗുരുമീശ്വരമ് ॥ 197 ॥

ജ്ഞാനഹീനോ ഗുരുസ്ത്യാജ്യോ മിഥ്യാവാദീ വിഡംബകഃ ।
സ്വവിശ്രാംതിം ന ജാനാതി പരശാംതിം കരോതി കിമ് ॥ 198 ॥

ശിലായാഃ കിം പരം ജ്ഞാനം ശിലാസംഘപ്രതാരണേ ।
സ്വയം തര്തും ന ജാനാതി പരം നിസ്താരയേത് കഥമ് ॥ 199 ॥

ന വംദനീയാസ്തേ കഷ്ടം ദര്ശനാദ്ഭ്രാംതികാരകാഃ ।
വര്ജയേത്താന് ഗുരൂന് ദൂരേ ധീരസ്യ തു സമാശ്രയേത് ॥ 200 ॥

പാഷംഡിനഃ പാപരതാഃ നാസ്തികാ ഭേദബുദ്ധയഃ ।
സ്ത്രീലംപടാ ദുരാചാരാഃ കൃതഘ്നാ ബകവൃത്തയഃ ॥ 201 ॥

കര്മഭ്രഷ്ടാഃ ക്ഷമാനഷ്ടാ നിംദ്യതര്കൈശ്ച വാദിനഃ ।
കാമിനഃ ക്രോധിനശ്ചൈവ ഹിംസ്രാശ്ചംഡാഃ ശഠാസ്തഥാ ॥ 202 ॥

ജ്ഞാനലുപ്താ ന കര്തവ്യാ മഹാപാപാസ്തഥാ പ്രിയേ ।
ഏഭ്യോ ഭിന്നോ ഗുരുഃ സേവ്യഃ ഏകഭക്ത്യാ വിചാര്യ ച ॥ 203 ॥

ശിഷ്യാദന്യത്ര ദേവേശി ന വദേദ്യസ്യ കസ്യചിത് ।
നരാണാം ച ഫലപ്രാപ്തൌ ഭക്തിരേവ ഹി കാരണമ് ॥ 204 ॥

ഗൂഢോ ദൃഢശ്ച പ്രീതശ്ച മൌനേന സുസമാഹിതഃ ।
സകൃത്കാമഗതോ വാഽപി പംചധാ ഗുരുരീരിതഃ ॥ 205 ॥

സർവം ഗുരുമുഖാല്ലബ്ധം സഫലം പാപനാശനമ് ।
യദ്യദാത്മഹിതം വസ്തു തത്തദ്ദ്രവ്യം ന വംചയേത് ॥ 206 ॥

ഗുരുദേവാര്പണം വസ്തു തേന തുഷ്ടോഽസ്മി സുവ്രതേ ।
ശ്രീഗുരോഃ പാദുകാം മുദ്രാം മൂലമംത്രം ച ഗോപയേത് ॥ 207 ॥

നതാഽസ്മി തേ നാഥ പദാരവിംദം
ബുദ്ധീംദ്രിയപ്രാണമനോവചോഭിഃ ।
യച്ചിംത്യതേ ഭാവിത ആത്മയുക്തൌ
മുമുക്ഷിഭിഃ കര്മമയോപശാംതയേ ॥ 208 ॥

അനേന യദ്ഭവേത്കാര്യം തദ്വദാമി തവ പ്രിയേ ।
ലോകോപകാരകം ദേവി ലൌകികം തു വിവര്ജയേത് ॥ 209 ॥

ലൌകികാദ്ധര്മതോ യാതി ജ്ഞാനഹീനോ ഭവാര്ണവേ ।
ജ്ഞാനഭാവേ ച യത്സർവം കര്മ നിഷ്കര്മ ശാമ്യതി ॥ 210 ॥

ഇമാം തു ഭക്തിഭാവേന പഠേദ്വൈ ശൃണുയാദപി ।
ലിഖിത്വാ യത്പ്രദാനേന തത്സർവം ഫലമശ്നുതേ ॥ 211 ॥

ഗുരുഗീതാമിമാം ദേവി ഹൃദി നിത്യം വിഭാവയ ।
മഹാവ്യാധിഗതൈര്ദുഃഖൈഃ സർവദാ പ്രജപേന്മുദാ ॥ 212 ॥

ഗുരുഗീതാക്ഷരൈകൈകം മംത്രരാജമിദം പ്രിയേ ।
അന്യേ ച വിവിധാഃ മംത്രാഃ കലാം നാര്ഹംതി ഷോഡശീമ് ॥ 213 ॥

അനംത ഫലമാപ്നോതി ഗുരുഗീതാ ജപേന തു ।
സർവപാപഹരാ ദേവി സർവദാരിദ്ര്യനാശിനീ ॥ 214 ॥

അകാലമൃത്യുഹരാ ചൈവ സർവസംകടനാശിനീ ।
യക്ഷരാക്ഷസഭൂതാദിചോരവ്യാഘ്രവിഘാതിനീ ॥ 215 ॥

സർവോപദ്രവകുഷ്ഠാദിദുഷ്ടദോഷനിവാരിണീ ।
യത്ഫലം ഗുരുസാന്നിധ്യാത്തത്ഫലം പഠനാദ്ഭവേത് ॥ 216 ॥

മഹാവ്യാധിഹരാ സർവവിഭൂതേഃ സിദ്ധിദാ ഭവേത് ।
അഥവാ മോഹനേ വശ്യേ സ്വയമേവ ജപേത്സദാ ॥ 217 ॥

കുശദൂർവാസനേ ദേവി ഹ്യാസനേ ശുഭ്രകംബലേ ।
ഉപവിശ്യ തതോ ദേവി ജപേദേകാഗ്രമാനസഃ ॥ 218 ॥

ശുക്ലം സർവത്ര വൈ പ്രോക്തം വശ്യേ രക്താസനം പ്രിയേ ।
പദ്മാസനേ ജപേന്നിത്യം ശാംതിവശ്യകരം പരമ് ॥ 219 ॥

വസ്ത്രാസനേ ച ദാരിദ്ര്യം പാഷാണേ രോഗസംഭവഃ ।
മേദിന്യാം ദുഃഖമാപ്നോതി കാഷ്ഠേ ഭവതി നിഷ്ഫലമ് ॥ 220 ॥

കൃഷ്ണാജിനേ ജ്ഞാനസിദ്ധിഃ മോക്ഷശ്രീർവ്യാഘ്രചര്മണി ।
കുശാസനേ ജ്ഞാനസിദ്ധിഃ സർവസിദ്ധിസ്തു കംബലേ ॥ 221 ॥

ആഗ്നേയ്യാം കര്ഷണം ചൈവ വായവ്യാം ശത്രുനാശനമ് ।
നൈരൃത്യാം ദര്ശനം ചൈവ ഈശാന്യാം ജ്ഞാനമേവ ച ॥ 222 ॥

ഉദങ്മുഖഃ ശാംതിജാപ്യേ വശ്യേ പൂർവമുഖസ്തഥാ ।
യാമ്യേ തു മാരണം പ്രോക്തം പശ്ചിമേ ച ധനാഗമഃ ॥ 223 ॥

മോഹനം സർവഭൂതാനാം ബംധമോക്ഷകരം പരമ് ।
ദേവരാജപ്രിയകരം രാജാനം വശമാനയേത് ॥ 224 ॥

മുഖസ്തംഭകരം ചൈവ ഗുണാനാം ച വിവര്ധനമ് ।
ദുഷ്കര്മനാശനം ചൈവ തഥാ സത്കര്മസിദ്ധിദമ് ॥ 225 ॥

അസിദ്ധം സാധയേത്കാര്യം നവഗ്രഹഭയാപഹമ് ।
ദുഃസ്വപ്നനാശനം ചൈവ സുസ്വപ്നഫലദായകമ് ॥ 226 ॥

മോഹശാംതികരം ചൈവ ബംധമോക്ഷകരം പരമ് ।
സ്വരൂപജ്ഞാനനിലയം ഗീതാശാസ്ത്രമിദം ശിവേ ॥ 227 ॥

യം യം ചിംതയതേ കാമം തം തം പ്രാപ്നോതി നിശ്ചയമ് ।
നിത്യം സൌഭാഗ്യദം പുണ്യം താപത്രയകുലാപഹമ് ॥ 228 ॥

സർവശാംതികരം നിത്യം തഥാ വംധ്യാ സുപുത്രദമ് ।
അവൈധവ്യകരം സ്ത്രീണാം സൌഭാഗ്യസ്യ വിവര്ധനമ് ॥ 229 ॥

ആയുരാരോഗ്യമൈശ്വര്യം പുത്രപൌത്രവിവര്ധനമ് ।
നിഷ്കാമജാപീ വിധവാ പഠേന്മോക്ഷമവാപ്നുയാത് ॥ 230 ॥

അവൈധവ്യം സകാമാ തു ലഭതേ ചാന്യജന്മനി ।
സർവദുഃഖമയം വിഘ്നം നാശയേത്താപഹാരകമ് ॥ 231 ॥

സർവപാപപ്രശമനം ധര്മകാമാര്ഥമോക്ഷദമ് ।
യം യം ചിംതയതേ കാമം തം തം പ്രാപ്നോതി നിശ്ചിതമ് ॥ 232 ॥

കാമ്യാനാം കാമധേനുർവൈ കല്പതേ കല്പപാദപഃ ।
ചിംതാമണിശ്ചിംതിതസ്യ സർവമംഗളകാരകമ് ॥ 233 ॥

ലിഖിത്വാ പൂജയേദ്യസ്തു മോക്ഷശ്രിയമവാപ്നുയാത് ।
ഗുരൂഭക്തിർവിശേഷേണ ജായതേ ഹൃദി സർവദാ ॥ 234 ॥

ജപംതി ശാക്താഃ സൌരാശ്ച ഗാണപത്യാശ്ച വൈഷ്ണവാഃ ।
ശൈവാഃ പാശുപതാഃ സർവേ സത്യം സത്യം ന സംശയഃ ॥ 235 ॥

ഇതി ശ്രീസ്കംദപുരാണേ ഉത്തരഖംഡേ ഉമാമഹേശ്വര സംവാദേ
ശ്രീ ഗുരുഗീതായാം ദ്വിതീയോഽധ്യായഃ ॥