നാരായണീയം ദശക 81 – നരകാസുരവധം തഥാ സുഭദ്രാഹരണമ്

സ്നിഗ്ധാം മുഗ്ധാം സതതമപി താം ലാലയന് സത്യഭാമാം
യാതോ ഭൂയഃ സഹ ഖലു തയാ യാജ്ഞസേനീവിവാഹമ് ।
പാര്ഥപ്രീത്യൈ പുനരപി മനാഗാസ്ഥിതോ ഹസ്തിപുര്യാം
സശക്രപ്രസ്ഥം പുരമപി വിഭോ സംവിധായാഗതോഽഭൂഃ ॥1॥

ഭദ്രാം ഭദ്രാം ഭവദവരജാം കൌരവേണാര്ഥ്യമാനാം
ത്വദ്വാചാ താമഹൃത കുഹനാമസ്കരീ ശക്രസൂനുഃ ।
തത്ര ക്രുദ്ധം ബലമനുനയന് പ്രത്യഗാസ്തേന സാര്ധം
ശക്രപ്രസ്ഥം പ്രിയസഖമുദേ സത്യഭാമാസഹായഃ ॥2॥

തത്ര ക്രീഡന്നപി ച യമുനാകൂലദൃഷ്ടാം ഗൃഹീത്വാ
താം കാലിംദീം നഗരമഗമഃ ഖാംഡവപ്രീണിതാഗ്നിഃ ।
ഭ്രാതൃത്രസ്താം പ്രണയവിവശാം ദേവ പൈതൃഷ്വസേയീം
രാജ്ഞാം മധ്യേ സപദി ജഹൃഷേ മിത്രവിംദാമവംതീമ് ॥3॥

സത്യാം ഗത്വാ പുനരുദവഹോ നഗ്നജിന്നംദനാം താം
ബധ്വാ സപ്താപി ച വൃഷവരാന് സപ്തമൂര്തിര്നിമേഷാത് ।
ഭദ്രാം നാമ പ്രദദുരഥ തേ ദേവ സംതര്ദനാദ്യാ-
സ്തത്സോദര്യാ വരദ ഭവതഃ സാഽപി പൈതൃഷ്വസേയീ ॥4॥

പാര്ഥാദ്യൈരപ്യകൃതലവനം തോയമാത്രാഭിലക്ഷ്യം
ലക്ഷം ഛിത്വാ ശഫരമവൃഥാ ലക്ഷ്മണാം മദ്രകന്യാമ് ।
അഷ്ടാവേവം തവ സമഭവന് വല്ലഭാസ്തത്ര മധ്യേ
ശുശ്രോഥ ത്വം സുരപതിഗിരാ ഭൌമദുശ്ചേഷ്ടിതാനി ॥5॥

സ്മൃതായാതം പക്ഷിപ്രവരമധിരൂഢസ്ത്വമഗമോ
വഹന്നംകേ ഭാമാമുപവനമിവാരാതിഭവനമ് ।
വിഭിംദന് ദുര്ഗാണി ത്രുടിതപൃതനാശോണിതരസൈഃ
പുരം താവത് പ്രാഗ്ജ്യോതിഷമകുരുഥാഃ ശോണിതപുരമ് ॥6॥

മുരസ്ത്വാം പംചാസ്യോ ജലധിവനമധ്യാദുദപതത്
സ ചക്രേ ചക്രേണ പ്രദലിതശിരാ മംക്ഷു ഭവതാ ।
ചതുര്ദംതൈര്ദംതാവലപതിഭിരിംധാനസമരം
രഥാംഗേന ഛിത്വാ നരകമകരോസ്തീര്ണനരകമ് ॥7॥

സ്തുതോ ഭൂമ്യാ രാജ്യം സപദി ഭഗദത്തേഽസ്യ തനയേ
ഗജംചൈകം ദത്വാ പ്രജിഘയിഥ നാഗാന്നിജപുരീമ് ।
ഖലേനാബദ്ധാനാം സ്വഗതമനസാം ഷോഡശ പുനഃ
സഹസ്രാണി സ്ത്രീണാമപി ച ധനരാശിം ച വിപുലമ് ॥8॥

ഭൌമാപാഹൃതകുംഡലം തദദിതേര്ദാതും പ്രയാതോ ദിവം
ശക്രാദ്യൈര്മഹിതഃ സമം ദയിതയാ ദ്യുസ്ത്രീഷു ദത്തഹ്രിയാ ।
ഹൃത്വാ കല്പതരും രുഷാഭിപതിതം ജിത്വേംദ്രമഭ്യാഗമ-
സ്തത്തു ശ്രീമദദോഷ ഈദൃശ ഇതി വ്യാഖ്യാതുമേവാകൃഥാഃ ॥9॥

കല്പദ്രും സത്യഭാമാഭവനഭുവി സൃജന് ദ്വ്യഷ്ടസാഹസ്രയോഷാഃ
സ്വീകൃത്യ പ്രത്യഗാരം വിഹിതബഹുവപുര്ലാലയന് കേലിഭേദൈഃ ।
ആശ്ചര്യാന്നാരദാലോകിതവിവിധഗതിസ്തത്ര തത്രാപി ഗേഹേ
ഭൂയഃ സർവാസു കുർവന് ദശ ദശ തനയാന് പാഹി വാതാലയേശ ॥10॥