നാരായണീയം ദശക 70 – സുദര്ശനശാപമോക്ഷം തഥാ ശംഖചൂഡ-അരിഷ്ടവധമ്

ഇതി ത്വയി രസാകുലം രമിതവല്ലഭേ വല്ലവാഃ
കദാപി പുരമംബികാമിതുരംബികാകാനനേ ।
സമേത്യ ഭവതാ സമം നിശി നിഷേവ്യ ദിവ്യോത്സവം
സുഖം സുഷുപുരഗ്രസീദ്വ്രജപമുഗ്രനാഗസ്തദാ ॥1॥

സമുന്മുഖമഥോല്മുകൈരഭിഹതേഽപി തസ്മിന് ബലാ-
ദമുംചതി ഭവത്പദേ ന്യപതി പാഹി പാഹീതി തൈഃ ।
തദാ ഖലു പദാ ഭവാന് സമുപഗമ്യ പസ്പര്ശ തം
ബഭൌ സ ച നിജാം തനും സമുപസാദ്യ വൈദ്യധരീമ് ॥2॥

സുദര്ശനധര പ്രഭോ നനു സുദര്ശനാഖ്യോഽസ്മ്യഹം
മുനീന് ക്വചിദപാഹസം ത ഇഹ മാം വ്യധുർവാഹസമ് ।
ഭവത്പദസമര്പണാദമലതാം ഗതോഽസ്മീത്യസൌ
സ്തുവന് നിജപദം യയൌ വ്രജപദം ച ഗോപാ മുദാ ॥3॥

കദാപി ഖലു സീരിണാ വിഹരതി ത്വയി സ്ത്രീജനൈ-
ര്ജഹാര ധനദാനുഗഃ സ കില ശംഖചൂഡോഽബലാഃ ।
അതിദ്രുതമനുദ്രുതസ്തമഥ മുക്തനാരീജനം
രുരോജിഥ ശിരോമണിം ഹലഭൃതേ ച തസ്യാദദാഃ ॥4॥

ദിനേഷു ച സുഹൃജ്ജനൈസ്സഹ വനേഷു ലീലാപരം
മനോഭവമനോഹരം രസിതവേണുനാദാമൃതമ് ।
ഭവംതമമരീദൃശാമമൃതപാരണാദായിനം
വിചിംത്യ കിമു നാലപന് വിരഹതാപിതാ ഗോപികാഃ ॥5॥

ഭോജരാജഭൃതകസ്ത്വഥ കശ്ചിത് കഷ്ടദുഷ്ടപഥദൃഷ്ടിരരിഷ്ടഃ ।
നിഷ്ഠുരാകൃതിരപഷ്ഠുനിനാദസ്തിഷ്ഠതേ സ്മ ഭവതേ വൃഷരൂപീ ॥6॥

ശാക്വരോഽഥ ജഗതീധൃതിഹാരീ മൂര്തിമേഷ ബൃഹതീം പ്രദധാനഃ ।
പംക്തിമാശു പരിഘൂര്ണ്യ പശൂനാം ഛംദസാം നിധിമവാപ ഭവംതമ് ॥7॥

തുംഗശൃംഗമുഖമാശ്വഭിയംതം സംഗൃഹയ്യ രഭസാദഭിയം തമ് ।
ഭദ്രരൂപമപി ദൈത്യമഭദ്രം മര്ദയന്നമദയഃ സുരലോകമ് ॥8॥

ചിത്രമദ്യ ഭഗവന് വൃഷഘാതാത് സുസ്ഥിരാഽജനി വൃഷസ്ഥിതിരുർവ്യാമ് ।
വര്ധതേ ച വൃഷചേതസി ഭൂയാന് മോദ ഇത്യഭിനുതോഽസി സുരൈസ്ത്വമ് ॥9॥

ഔക്ഷകാണി പരിധാവത ദൂരം വീക്ഷ്യതാമയമിഹോക്ഷവിഭേദീ ।
ഇത്ഥമാത്തഹസിതൈഃ സഹ ഗോപൈര്ഗേഹഗസ്ത്വമവ വാതപുരേശ ॥10॥