നാരായണീയം ദശക 56 – കാലിയഗർവശമനം തഥാ ഭഗവദനുഗ്രഹമ്

രുചിരകംപിതകുംഡലമംഡലഃ സുചിരമീശ നനര്തിഥ പന്നഗേ ।
അമരതാഡിതദുംദുഭിസുംദരം വിയതി ഗായതി ദൈവതയൌവതേ ॥1॥

നമതി യദ്യദമുഷ്യ ശിരോ ഹരേ പരിവിഹായ തദുന്നതമുന്നതമ് ।
പരിമഥന് പദപംകരുഹാ ചിരം വ്യഹരഥാഃ കരതാലമനോഹരമ് ॥2॥

ത്വദവഭഗ്നവിഭുഗ്നഫണാഗണേ ഗലിതശോണിതശോണിതപാഥസി ।
ഫണിപതാവവസീദതി സന്നതാസ്തദബലാസ്തവ മാധവ പാദയോഃ ॥3॥

അയി പുരൈവ ചിരായ പരിശ്രുതത്വദനുഭാവവിലീനഹൃദോ ഹി താഃ ।
മുനിഭിരപ്യനവാപ്യപഥൈഃ സ്തവൈര്നുനുവുരീശ ഭവംതമയംത്രിതമ് ॥4॥

ഫണിവധൂഗണഭക്തിവിലോകനപ്രവികസത്കരുണാകുലചേതസാ ।
ഫണിപതിര്ഭവതാഽച്യുത ജീവിതസ്ത്വയി സമര്പിതമൂര്തിരവാനമത് ॥5॥

രമണകം വ്രജ വാരിധിമധ്യഗം ഫണിരിപുര്ന കരോതി വിരോധിതാമ് ।
ഇതി ഭവദ്വചനാന്യതിമാനയന് ഫണിപതിര്നിരഗാദുരഗൈഃ സമമ് ॥6॥

ഫണിവധൂജനദത്തമണിവ്രജജ്വലിതഹാരദുകൂലവിഭൂഷിതഃ ।
തടഗതൈഃ പ്രമദാശ്രുവിമിശ്രിതൈഃ സമഗഥാഃ സ്വജനൈര്ദിവസാവധൌ ॥7॥

നിശി പുനസ്തമസാ വ്രജമംദിരം വ്രജിതുമക്ഷമ ഏവ ജനോത്കരേ ।
സ്വപതി തത്ര ഭവച്ചരണാശ്രയേ ദവകൃശാനുരരുംധ സമംതതഃ ॥8॥

പ്രബുധിതാനഥ പാലയ പാലയേത്യുദയദാര്തരവാന് പശുപാലകാന് ।
അവിതുമാശു പപാഥ മഹാനലം കിമിഹ ചിത്രമയം ഖലു തേ മുഖമ് ॥9॥

ശിഖിനി വര്ണത ഏവ ഹി പീതതാ പരിലസത്യധുനാ ക്രിയയാഽപ്യസൌ ।
ഇതി നുതഃ പശുപൈര്മുദിതൈർവിഭോ ഹര ഹരേ ദുരിതൈഃസഹ മേ ഗദാന് ॥10॥