നാരായണീയം ദശക 39 – യോഗമായാ പ്രാദുര്ഭാവം തഥാ ഗോകുലേ കൃഷ്ണജന്മോത്സവമ്

ഭവംതമയമുദ്വഹന് യദുകുലോദ്വഹോ നിസ്സരന്
ദദര്ശ ഗഗനോച്ചലജ്ജലഭരാം കലിംദാത്മജാമ് ।
അഹോ സലിലസംചയഃ സ പുനരൈംദ്രജാലോദിതോ
ജലൌഘ ഇവ തത്ക്ഷണാത് പ്രപദമേയതാമായയൌ ॥1॥

പ്രസുപ്തപശുപാലികാം നിഭൃതമാരുദദ്ബാലികാ-
മപാവൃതകവാടികാം പശുപവാടികാമാവിശന് ।
ഭവംതമയമര്പയന് പ്രസവതല്പകേ തത്പദാ-
ദ്വഹന് കപടകന്യകാം സ്വപുരമാഗതോ വേഗതഃ ॥2॥

തതസ്ത്വദനുജാരവക്ഷപിതനിദ്രവേഗദ്രവദ്-
ഭടോത്കരനിവേദിതപ്രസവവാര്തയൈവാര്തിമാന് ।
വിമുക്തചികുരോത്കരസ്ത്വരിതമാപതന് ഭോജരാ-
ഡതുഷ്ട ഇവ ദൃഷ്ടവാന് ഭഗിനികാകരേ കന്യകാമ് ॥3॥

ധ്രുവം കപടശാലിനോ മധുഹരസ്യ മായാ ഭവേ-
ദസാവിതി കിശോരികാം ഭഗിനികാകരാലിംഗിതാമ് ।
ദ്വിപോ നലിനികാംതരാദിവ മൃണാലികാമാക്ഷിപ-
ന്നയം ത്വദനുജാമജാമുപലപട്ടകേ പിഷ്ടവാന് ॥4॥

തതഃ ഭവദുപാസകോ ഝടിതി മൃത്യുപാശാദിവ
പ്രമുച്യ തരസൈവ സാ സമധിരൂഢരൂപാംതരാ ।
അധസ്തലമജഗ്മുഷീ വികസദഷ്ടബാഹുസ്ഫുര-
ന്മഹായുധമഹോ ഗതാ കില വിഹായസാ ദിദ്യുതേ ॥5॥

നൃശംസതര കംസ തേ കിമു മയാ വിനിഷ്പിഷ്ടയാ
ബഭൂവ ഭവദംതകഃ ക്വചന ചിംത്യതാം തേ ഹിതമ് ।
ഇതി ത്വദനുജാ വിഭോ ഖലമുദീര്യ തം ജഗ്മുഷീ
മരുദ്ഗണപണായിതാ ഭുവി ച മംദിരാണ്യേയുഷീ ॥6॥

പ്രഗേ പുനരഗാത്മജാവചനമീരിതാ ഭൂഭുജാ
പ്രലംബബകപൂതനാപ്രമുഖദാനവാ മാനിനഃ ।
ഭവന്നിധനകാമ്യയാ ജഗതി ബഭ്രമുര്നിര്ഭയാഃ
കുമാരകവിമാരകാഃ കിമിവ ദുഷ്കരം നിഷ്കൃപൈഃ ॥7॥

തതഃ പശുപമംദിരേ ത്വയി മുകുംദ നംദപ്രിയാ-
പ്രസൂതിശയനേശയേ രുദതി കിംചിദംചത്പദേ ।
വിബുധ്യ വനിതാജനൈസ്തനയസംഭവേ ഘോഷിതേ
മുദാ കിമു വദാമ്യഹോ സകലമാകുലം ഗോകുലമ് ॥8॥

അഹോ ഖലു യശോദയാ നവകലായചേതോഹരം
ഭവംതമലമംതികേ പ്രഥമമാപിബംത്യാ ദൃശാ ।
പുനഃ സ്തനഭരം നിജം സപദി പായയംത്യാ മുദാ
മനോഹരതനുസ്പൃശാ ജഗതി പുണ്യവംതോ ജിതാഃ ॥9॥

ഭവത്കുശലകാമ്യയാ സ ഖലു നംദഗോപസ്തദാ
പ്രമോദഭരസംകുലോ ദ്വിജകുലായ കിന്നാദദാത് ।
തഥൈവ പശുപാലകാഃ കിമു ന മംഗലം തേനിരേ
ജഗത്ത്രിതയമംഗല ത്വമിഹ പാഹി മാമാമയാത് ॥10॥