നാരായണീയം ദശക 100 – ഭഗവതഃ കേശാദിപാദവര്ണനമ്

അഗ്രേ പശ്യാമി തേജോ നിബിഡതരകലായാവലീലോഭനീയം
പീയൂഷാപ്ലാവിതോഽഹം തദനു തദുദരേ ദിവ്യകൈശോരവേഷമ് ।
താരുണ്യാരംഭരമ്യം പരമസുഖരസാസ്വാദരോമാംചിതാംഗൈ-
രാവീതം നാരദാദ്യൈർവിലസദുപനിഷത്സുംദരീമംഡലൈശ്ച ॥1॥

നീലാഭം കുംചിതാഗ്രം ഘനമമലതരം സംയതം ചാരുഭംഗ്യാ
രത്നോത്തംസാഭിരാമം വലയിതമുദയച്ചംദ്രകൈഃ പിംഛജാലൈഃ ।
മംദാരസ്രങ്നിവീതം തവ പൃഥുകബരീഭാരമാലോകയേഽഹം
സ്നിഗ്ധശ്വേതോര്ധ്വപുംഡ്രാമപി ച സുലലിതാം ഫാലബാലേംദുവീഥീമ് ॥2

ഹൃദ്യം പൂര്ണാനുകംപാര്ണവമൃദുലഹരീചംചലഭ്രൂവിലാസൈ-
രാനീലസ്നിഗ്ധപക്ഷ്മാവലിപരിലസിതം നേത്രയുഗ്മം വിഭോ തേ ।
സാംദ്രച്ഛായം വിശാലാരുണകമലദലാകാരമാമുഗ്ധതാരം
കാരുണ്യാലോകലീലാശിശിരിതഭുവനം ക്ഷിപ്യതാം മയ്യനാഥേ ॥3॥

ഉത്തുംഗോല്ലാസിനാസം ഹരിമണിമുകുരപ്രോല്ലസദ്ഗംഡപാലീ-
വ്യാലോലത്കര്ണപാശാംചിതമകരമണീകുംഡലദ്വംദ്വദീപ്രമ് ।
ഉന്മീലദ്ദംതപംക്തിസ്ഫുരദരുണതരച്ഛായബിംബാധരാംതഃ-
പ്രീതിപ്രസ്യംദിമംദസ്മിതമധുരതരം വക്ത്രമുദ്ഭാസതാം മേ ॥4॥

ബാഹുദ്വംദ്വേന രത്നോജ്ജ്വലവലയഭൃതാ ശോണപാണിപ്രവാലേ-
നോപാത്താം വേണുനാലീ പ്രസൃതനഖമയൂഖാംഗുലീസംഗശാരാമ് ।
കൃത്വാ വക്ത്രാരവിംദേ സുമധുരവികസദ്രാഗമുദ്ഭാവ്യമാനൈഃ
ശബ്ദബ്രഹ്മാമൃതൈസ്ത്വം ശിശിരിതഭുവനൈഃ സിംച മേ കര്ണവീഥീമ് ॥5॥

ഉത്സര്പത്കൌസ്തുഭശ്രീതതിഭിരരുണിതം കോമലം കംഠദേശം
വക്ഷഃ ശ്രീവത്സരമ്യം തരലതരസമുദ്ദീപ്രഹാരപ്രതാനമ് ।
നാനാവര്ണപ്രസൂനാവലികിസലയിനീം വന്യമാലാം വിലോല-
ല്ലോലംബാം ലംബമാനാമുരസി തവ തഥാ ഭാവയേ രത്നമാലാമ് ॥6॥

അംഗേ പംചാംഗരാഗൈരതിശയവികസത്സൌരഭാകൃഷ്ടലോകം
ലീനാനേകത്രിലോകീവിതതിമപി കൃശാം ബിഭ്രതം മധ്യവല്ലീമ് ।
ശക്രാശ്മന്യസ്തതപ്തോജ്ജ്വലകനകനിഭം പീതചേലം ദധാനം
ധ്യായാമോ ദീപ്തരശ്മിസ്ഫുടമണിരശനാകിംകിണീമംഡിതം ത്വാമ് ॥7॥

ഊരൂ ചാരൂ തവോരൂ ഘനമസൃണരുചൌ ചിത്തചോരൌ രമായാഃ
വിശ്വക്ഷോഭം വിശംക്യ ധ്രുവമനിശമുഭൌ പീതചേലാവൃതാംഗൌ ।
ആനമ്രാണാം പുരസ്താന്ന്യസനധൃതസമസ്താര്ഥപാലീസമുദ്ഗ-
ച്ഛായം ജാനുദ്വയം ച ക്രമപൃഥുലമനോജ്ഞേ ച ജംഘേ നിഷേവേ ॥8॥

മംജീരം മംജുനാദൈരിവ പദഭജനം ശ്രേയ ഇത്യാലപംതം
പാദാഗ്രം ഭ്രാംതിമജ്ജത്പ്രണതജനമനോമംദരോദ്ധാരകൂര്മമ് ।
ഉത്തുംഗാതാമ്രരാജന്നഖരഹിമകരജ്യോത്സ്നയാ ചാഽശ്രിതാനാം
സംതാപധ്വാംതഹംത്രീം തതിമനുകലയേ മംഗലാമംഗുലീനാമ് ॥9॥

യോഗീംദ്രാണാം ത്വദംഗേഷ്വധികസുമധുരം മുക്തിഭാജാം നിവാസോ
ഭക്താനാം കാമവര്ഷദ്യുതരുകിസലയം നാഥ തേ പാദമൂലമ് ।
നിത്യം ചിത്തസ്ഥിതം മേ പവനപുരപതേ കൃഷ്ണ കാരുണ്യസിംധോ
ഹൃത്വാ നിശ്ശേഷതാപാന് പ്രദിശതു പരമാനംദസംദോഹലക്ഷ്മീമ് ॥10॥

അജ്ഞാത്വാ തേ മഹത്വം യദിഹ നിഗദിതം വിശ്വനാഥ ക്ഷമേഥാഃ
സ്തോത്രം ചൈതത്സഹസ്രോത്തരമധികതരം ത്വത്പ്രസാദായ ഭൂയാത് ।
ദ്വേധാ നാരായണീയം ശ്രുതിഷു ച ജനുഷാ സ്തുത്യതാവര്ണനേന
സ്ഫീതം ലീലാവതാരൈരിദമിഹ കുരുതാമായുരാരോഗ്യസൌഖ്യമ് ॥11॥