മണികര്ണികാഷ്ടകമ്

ത്വത്തീരേ മണികര്ണികേ ഹരിഹരൌ സായുജ്യമുക്തിപ്രദൌ
വാദംതൌ കുരുതഃ പരസ്പരമുഭൌ ജംതോഃ പ്രയാണോത്സവേ ।
മദ്രൂപോ മനുജോഽയമസ്തു ഹരിണാ പ്രോക്തഃ ശിവസ്തത്ക്ഷണാ-
ത്തന്മധ്യാദ്ഭൃഗുലാംഛനോ ഗരുഡഗഃ പീതാംബരോ നിര്ഗതഃ ॥ 1 ॥

ഇംദ്രാദ്യാസ്ത്രിദശാഃ പതംതി നിയതം ഭോഗക്ഷയേ യേ പുന-
ര്ജായംതേ മനുജാസ്തതോപി പശവഃ കീടാഃ പതംഗാദയഃ ।
യേ മാതര്മണികര്ണികേ തവ ജലേ മജ്ജംതി നിഷ്കല്മഷാഃ
സായുജ്യേഽപി കിരീടകൌസ്തുഭധരാ നാരായണാഃ സ്യുര്നരാഃ ॥ 2 ॥

കാശീ ധന്യതമാ വിമുക്തനഗരീ സാലംകൃതാ ഗംഗയാ
തത്രേയം മണികര്ണികാ സുഖകരീ മുക്തിര്ഹി തത്കിംകരീ ।
സ്വര്ലോകസ്തുലിതഃ സഹൈവ വിബുധൈഃ കാശ്യാ സമം ബ്രഹ്മണാ
കാശീ ക്ഷോണിതലേ സ്ഥിതാ ഗുരുതരാ സ്വര്ഗോ ലഘുത്വം ഗതഃ ॥ 3 ॥

ഗംഗാതീരമനുത്തമം ഹി സകലം തത്രാപി കാശ്യുത്തമാ
തസ്യാം സാ മണികര്ണികോത്തമതമാ യേത്രേശ്വരോ മുക്തിദഃ ।
ദേവാനാമപി ദുര്ലഭം സ്ഥലമിദം പാപൌഘനാശക്ഷമം
പൂർവോപാര്ജിതപുണ്യപുംജഗമകം പുണ്യൈര്ജനൈഃ പ്രാപ്യതേ ॥ 4 ॥

ദുഃഖാംഭോധിഗതോ ഹി ജംതുനിവഹസ്തേഷാം കഥം നിഷ്കൃതിഃ
ജ്ഞാത്വാ തദ്ധി വിരിംചിനാ വിരചിതാ വാരാണസീ ശര്മദാ ।
ലോകാഃസ്വര്ഗസുഖാസ്തതോഽപി ലഘവോ ഭോഗാംതപാതപ്രദാഃ
കാശീ മുക്തിപുരീ സദാ ശിവകരീ ധര്മാര്ഥമോക്ഷപ്രദാ ॥ 5 ॥

ഏകോ വേണുധരോ ധരാധരധരഃ ശ്രീവത്സഭൂഷാധരഃ
യോഽപ്യേകഃ കില ശംകരോ വിഷധരോ ഗംഗാധരോ മാധവഃ ।
യേ മാതര്മണികര്ണികേ തവ ജലേ മജ്ജംതി തേ മാനവാഃ
രുദ്രാ വാ ഹരയോ ഭവംതി ബഹവസ്തേഷാം ബഹുത്വം കഥമ് ॥ 6 ॥

ത്വത്തീരേ മരണം തു മംഗളകരം ദേവൈരപി ശ്ലാഘ്യതേ
ശക്രസ്തം മനുജം സഹസ്രനയനൈര്ദ്രഷ്ടും സദാ തത്പരഃ ।
ആയാംതം സവിതാ സഹസ്രകിരണൈഃ പ്രത്യുദ്ഗതോഽഭൂത്സദാ
പുണ്യോഽസൌ വൃഷഗോഽഥവാ ഗരുഡഗഃ കിം മംദിരം യാസ്യതി ॥ 7 ॥

മധ്യാഹ്നേ മണികര്ണികാസ്നപനജം പുണ്യം ന വക്തും ക്ഷമഃ
സ്വീയൈരബ്ധശതൈശ്ചതുര്മുഖധരോ വേദാര്ഥദീക്ഷാഗുരുഃ ।
യോഗാഭ്യാസബലേന ചംദ്രശിഖരസ്തത്പുണ്യപാരംഗത-
സ്ത്വത്തീരേ പ്രകരോതി സുപ്തപുരുഷം നാരായണം വാ ശിവമ് ॥ 8 ॥

കൃച്ഛ്രൈ കോടിശതൈഃ സ്വപാപനിധനം യച്ചാശ്വമേധൈഃ ഫലം
തത്സർവേ മണികര്ണികാസ്നപനജേ പുണ്യേ പ്രവിഷ്ടം ഭവേത് ।
സ്നാത്വാ സ്തോത്രമിദം നരഃ പഠതി ചേത്സംസാരപാഥോനിധിം
തീര്ത്വാ പല്വലവത്പ്രയാതി സദനം തേജോമയം ബ്രഹ്മണഃ ॥ 9 ॥