ഗീതഗോവിംദം പംചമഃ സര്ഗഃ – സാകാംക്ഷ പുംഡരീകാക്ഷഃ

॥ പംചമഃ സര്ഗഃ ॥
॥ സാകാംക്ഷപുംഡരീകാക്ഷഃ ॥

അഹമിഹ നിവസാമി യാഹി രാധാം അനുനയ മദ്വചനേന ചാനയേഥാഃ ।
ഇതി മധുരിപുണാ സഖീ നിയുക്താ സ്വയമിദമേത്യ പുനര്ജഗാദ രാധാമ് ॥ 31 ॥

॥ ഗീതം 10 ॥

വഹതി മലയസമീരേ മദനമുപനിധായ ।
സ്ഫുടതി കുസുമനികരേ വിരഹിഹൃദയദലനായ ॥
തവ വിരഹേ വനമാലീ സഖി സീദതി ॥ 1 ॥

ദഹതി ശിശിരമയൂഖേ മരണമനുകരോതി ।
പതതി മദനവിശിഖേ വിലപതി വികലതരോഽതി ॥ 2 ॥

ധ്വനതി മധുപസമൂഹേ ശ്രവണമപിദധാതി ।
മനസി ചലിതവിരഹേ നിശി നിശി രുജമുപയാതി ॥ 3 ॥

വസതി വിപിനവിതാനേ ത്യജതി ലലിതധാമ ।
ലുഠതി ധരണിശയനേ ബഹു വിലപതി തവ നാമ ॥ 4 ॥

രണതി പികസമവായേ പ്രതിദിശമനുയാതി ।
ഹസതി മനുജനിചയേ വിരഹമപലപതി നേതി ॥ 5 ॥

സ്ഫുരതി കലരവരാവേ സ്മരതി മണിതമേവ।
തവരതിസുഖവിഭവേ ഗണയതി സുഗുണമതീവ ॥ 6 ॥

ത്വദഭിധശുഭദമാസം വദതി നരി ശൃണോതി ।
തമപി ജപതി സരസം യുവതിഷു ന രതിമുപൈതി ॥ 7 ॥

ഭണതി കവിജയദേവേ വിരഹവിലസിതേന ।
മനസി രഭസവിഭവേ ഹരിരുദയതു സുകൃതേന ॥ 8 ॥

പൂർവം യത്ര സമം ത്വയാ രതിപതേരാസാദിതഃ സിദ്ധയ-സ്തസ്മിന്നേവ നികുംജമന്മഥമഹാതീര്ഥേ പുനര്മാധവഃ ।
ധ്യായംസ്ത്വാമനിശം ജപന്നപി തവൈവാലാപമംത്രാവലീം ഭൂയസ്ത്വത്കുചകുംഭനിര്ഭരപരീരംഭാമൃതം വാംഛതി ॥ 32 ॥

॥ ഗീതം 11 ॥

രതിസുഖസാരേ ഗതമഭിസാരേ മദനമനോഹരവേശമ് ।
ന കുരു നിതംബിനി ഗമനവിലംബനമനുസര തം ഹൃദയേശമ് ॥
ധീരസമീരേ യമുനാതീരേ വസതി വനേ വനമാലീ ॥ 1 ॥

നാമ സമേതം കൃതസംകേതം വാദയതേ മൃദുവേണുമ് ।
ബഹു മനുതേ നനു തേ തനുസംഗതപവനചലിതമപി രേണുമ് ॥ 2 ॥

പതതി പതത്രേ വിചലതി പത്രേ ശംകിതഭവദുപയാനമ് ।
രചയതി ശയനം സചകിതനയനം പശ്യതി തവ പംഥാനമ് ॥ 3 ॥

മുഖരമധീരം ത്യജ മംജീരം രിപുമിവ കേലിഷുലോലമ് ।
ചല സഖി കുംജം സതിമിരപുംജം ശീലയ നീലനിചോലമ് ॥ 4 ॥

ഉരസി മുരാരേരുപഹിതഹാരേ ഘന ഇവ തരലബലാകേ ।
തടിദിവ പീതേ രതിവിപരീതേ രാജസി സുകൃതവിപാകേ ॥ 5 ॥

വിഗലിതവസനം പരിഹൃതരസനം ഘടയ ജഘനമപിധാനമ് ।
കിസലയശയനേ പംകജനയനേ നിധിമിവ ഹര്ഷനിദാനമ് ॥ 6 ॥

ഹരിരഭിമാനീ രജനിരിദാനീമിയമപി യാതി വിരാമമ് ।
കുരു മമ വചനം സത്വരരചനം പൂരയ മധുരിപുകാമമ് ॥ 7 ॥

ശ്രീജയദേവേ കൃതഹരിസേവേ ഭണതി പരമരമണീയമ് ।
പ്രമുദിതഹൃദയം ഹരിമതിസദയം നമത സുകൃതകമനീയമ് ॥ 8 ॥

വികിരതി മുഹുഃ ശ്വാസാംദിശഃ പുരോ മുഹുരീക്ഷതേ പ്രവിശതി മുഹുഃ കുംജം ഗുംജന്മുഹുര്ബഹു താമ്യതി ।
രചയതി മുഹുഃ ശയ്യാം പര്യാകുലം മുഹുരീക്ഷതേ മദനകദനക്ലാംതഃ കാംതേ പ്രിയസ്തവ വര്തതേ ॥ 33 ॥

ത്വദ്വാമ്യേന സമം സമഗ്രമധുനാ തിഗ്മാംശുരസ്തം ഗതോ ഗോവിംദസ്യ മനോരഥേന ച സമം പ്രാപ്തം തമഃ സാംദ്രതാമ് ।
കോകാനാം കരുണസ്വനേന സദൃശീ ദീര്ഘാ മദഭ്യര്ഥനാ തന്മുഗ്ധേ വിഫലം വിലംബനമസൌ രമ്യോഽഭിസാരക്ഷണഃ ॥ 34 ॥

ആശ്ലേഷാദനു ചുംബനാദനു നഖോല്ലേഖാദനു സ്വാംതജ-പ്രോദ്ബോധാദനു സംഭ്രമാദനു രതാരംഭാദനു പ്രീതയോഃ ।
അന്യാര്ഥം ഗതയോര്ഭ്രമാന്മിലിതയോഃ സംഭാഷണൈര്ജാനതോ-ര്ദംപത്യോരിഹ കോ ന കോ ന തമസി വ്രീഡാവിമിശ്രോ രസഃ ॥ 35 ॥

സഭയചകിതം വിന്യസ്യംതീം ദൃശൌ തിമിരേ പഥി പ്രതിതരു മുഹുഃ സ്ഥിത്വാ മംദം പദാനി വിതന്വതീമ് ।
കഥമപി രഹഃ പ്രാപ്താമംഗൈരനംഗതരംഗിഭിഃ സുമുഖി സുഭഗഃ പശ്യന്സ ത്വാമുപൈതു കൃതാര്ഥതാമ് ॥ 36 ॥

രാധാമുഗ്ധമുഖാരവിംദമധുപസ്ത്രൈലോക്യമൌലിസ്ഥലീ നേപഥ്യോചിതനീലരത്നമവനീഭാരാവതാരാംതകഃ।
സ്വച്ഛംദം വ്രജസുബ്ദരീജനമനസ്തോഷപ്രദോഷോദയഃ കംസധ്വംസനധൂമകേതുരവതു ത്വാം ദേവകീനംദനഃ॥ 36 + 1 ॥

॥ ഇതി ശ്രീഗീതഗോവിംദേഽഭിസാരികവര്ണനേ സാകാംക്ഷപുംഡരീകാക്ഷോ നാമ പംചമഃ സര്ഗഃ ॥