ചിത്രകെതു സ്തുതിഃ (അനംത സ്തോത്രം ഭാഗവത പുരാണ)

(ശ്രീമദ്ഭാഗവതം 6.16.34-48)

ചിത്രകേതുരുവാച ।
അജിത ജിതഃ സമമതിഭിഃ സാധുഭി-
ര്ഭവാന് ജിതാത്മഭിര്ഭവതാ ।
വിജിതാസ്തേഽപി ച ഭജതാമകാമാത്മനാം
യ ആത്മദോഽതികരുണഃ ॥ 34 ॥

തവ വിഭവഃ ഖലു ഭഗവന്
ജഗദുദയസ്ഥിതിലയാദീനി ।
വിശ്വസൃജസ്തേംഽശാംശാസ്തത്ര
മൃഷാ സ്പര്ധംതേ പൃഥഗഭിമത്യാ ॥ 35 ॥

പരമാണുപരമമഹതോസ്ത്വ-
മാദ്യംതാംതരവര്തീ ത്രയവിധുരഃ ।
ആദാവംതേഽപി ച സത്ത്വാനാം
യദ്ധ്രുവം തദേവാംതരാലേഽപി ॥ 36 ॥

ക്ഷിത്യാദിഭിരേഷ കിലാവൃതഃ
സപ്തഭിര്ദശഗുണോത്തരൈരംഡകോശഃ ।
യത്ര പതത്യണുകല്പഃ
സഹാംഡകോടികോടിഭിസ്തദനംതഃ ॥ 37 ॥

വിഷയതൃഷോ നരപശവോ
യ ഉപാസതേ വിഭൂതീര്ന പരം ത്വാമ് ।
തേഷാമാശിഷ ഈശ തദനു
വിനശ്യംതി യഥാ രാജകുലമ് ॥ 38 ॥

കാമധിയസ്ത്വയി രചിതാ
ന പരമ രോഹംതി യഥാ കരംഭബീജാനി ।
ജ്ഞാനാത്മന്യഗുണമയേ
ഗുണഗണതോഽസ്യ ദ്വംദ്വജാലാനി ॥ 39 ॥

ജിതമജിത തദാ ഭവതാ
യദാഹ ഭാഗവതം ധര്മമനവദ്യമ് ।
നിഷ്കിംചനാ യേ മുനയ ആത്മാരാമാ
യമുപാസതേഽപവര്ഗായ ॥ 40 ॥

വിഷമമതിര്ന യത്ര നൃണാം
ത്വമഹമിതി മമ തവേതി ച യദന്യത്ര ।
വിഷമധിയാ രചിതോ യഃ
സ ഹ്യവിശുദ്ധഃ ക്ഷയിഷ്ണുരധര്മബഹുലഃ ॥ 41 ॥

കഃ ക്ഷേമോ നിജപരയോഃ
കിയാനര്ഥഃ സ്വപരദ്രുഹാ ധര്മേണ ।
സ്വദ്രോഹാത്തവ കോപഃ
പരസംപീഡയാ ച തഥാധര്മഃ ॥ 42 ॥

ന വ്യഭിചരതി തവേക്ഷാ യയാ
ഹ്യഭിഹിതോ ഭാഗവതോ ധര്മഃ ।
സ്ഥിരചരസത്ത്വകദംബേഷ്വപൃഥഗ്ധിയോ
യമുപാസതേ ത്വാര്യാഃ ॥ 43 ॥

ന ഹി ഭഗവന്നഘടിതമിദം
ത്വദ്ദര്ശനാന്നൃണാമഖിലപാപക്ഷയഃ ।
യന്നാമ സകൃച്ഛ്രവണാത്പുല്കസകോഽപി
വിമുച്യതേ സംസാരാത് ॥ 44 ॥

അഥ ഭഗവന് വയമധുനാ
ത്വദവലോകപരിമൃഷ്ടാശയമലാഃ ।
സുരഋഷിണാ യദുദിതം താവകേന
കഥമന്യഥാ ഭവതി ॥ 45 ॥

വിദിതമനംത സമസ്തം തവ
ജഗദാത്മനോ ജനൈരിഹാചരിതമ് ।
വിജ്ഞാപ്യം പരമഗുരോഃ കിയദിവ
സവിതുരിവ ഖദ്യോതൈഃ ॥ 46 ॥

നമസ്തുഭ്യം ഭഗവതേ സകലജഗ-
ത്സ്ഥിതിലയോദയേശായ ।
ദുരവസിതാത്മഗതയേ
കുയോഗിനാം ഭിദാ പരമഹംസായ ॥ 47 ॥

യം വൈ ശ്വസംതമനു വിശ്വസൃജഃ ശ്വസംതി
യം ചേകിതാനമനു ചിത്തയ ഉച്ചകംതി ।
ഭൂമംഡലം സര്ഷപായതി യസ്യ മൂര്ധ്നി
തസ്മൈ നമോ ഭഗവതേഽസ്തു സഹസ്രമൂര്ധ്നേ ॥ 48 ॥

॥ ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവതമഹാപുരാണേ ഷഷ്ഠസ്കംധേ ഷോഡശാധ്യായാംതര്ഗതം ചിത്രകേതുകൃതം അനംതസ്തോത്രമ് ॥