ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാ പാരായണ – പംചമോഽധ്യായഃ

ഓം ശ്രീ പരമാത്മനേ നമഃ
അഥ പംചമോഽധ്യായഃ
കര്മസന്ന്യാസയോഗഃ

അര്ജുന ഉവാച
സന്ന്യാസം കര്മണാം കൃഷ്ണ പുനര്യോഗം ച ശംസസി ।
യച്ഛ്രേയ ഏതയോരേകം തന്മേ ബ്രൂഹി സുനിശ്ചിതമ് ॥1॥

ശ്രീ ഭഗവാനുവാച
സന്ന്യാസഃ കര്മയോഗശ്ച നിശ്ശ്രേയസകരാവുഭൌ ।
തയോസ്തു കര്മസന്ന്യാസാത് കര്മയോഗോ വിശിഷ്യതേ ॥2॥

ജ്ഞേയഃ സ നിത്യസന്ന്യാസീ യോ ന ദ്വേഷ്ടി ന കാംക്ഷതി ।
നിര്ദ്വംദ്വോ ഹി മഹാബാഹോ സുഖം ബംധാത്പ്രമുച്യതേ ॥3॥

സാംഖ്യയോഗൌ പൃഥഗ്ബാലാഃ പ്രവദംതി ന പംഡിതാഃ ।
ഏകമപ്യാസ്ഥിതഃ സമ്യക് ഉഭയോർവിംദതേ ഫലമ് ॥4॥

യത്സാംഖ്യൈഃ പ്രാപ്യതേ സ്ഥാനം തദ്യോഗൈരപി ഗമ്യതേ ।
ഏകം സാംഖ്യം ച യോഗം ച യഃ പശ്യതി സ പശ്യതി ॥5॥

സന്ന്യാസസ്തു മഹാബാഹോ ദുഃഖമാപ്തുമയോഗതഃ ।
യോഗയുക്തോ മുനിര്ബ്രഹ്മ നചിരേണാധിഗച്ഛതി ॥6॥

യോഗയുക്തോ വിശുദ്ധാത്മാ വിജിതാത്മാ ജിതേംദ്രിയഃ ।
സർവഭൂതാത്മഭൂതാത്മാ കുർവന്നപി ന ലിപ്യതേ ॥7॥

നൈവ കിംചിത്കരോമീതി യുക്തോ മന്യേത തത്ത്വവിത് ।
പശ്യന്ശൃണ്വന്സ്പൃശംജിഘ്രന് അശ്നന്ഗച്ഛന്സ്വപന്ശ്വസന് ॥8॥

പ്രലപന്വിസൃജന്ഗൃഹ്ണന് ഉന്മിഷന്നിമിഷന്നപി ।
ഇംദ്രിയാണീംദ്രിയാര്ഥേഷു വര്തംത ഇതി ധാരയന് ॥9॥

ബ്രഹ്മണ്യാധായ കര്മാണി സംഗം ത്യക്ത്വാ കരോതി യഃ ।
ലിപ്യതേ ന സ പാപേന പദ്മപത്രമിവാംഭസാ ॥10॥

കായേന മനസാ ബുദ്ധ്യാ കേവലൈരിംദ്രിയൈരപി ।
യോഗിനഃ കര്മ കുർവംതി സംഗം ത്യക്ത്വാത്മശുദ്ധയേ ॥11॥

യുക്തഃ കര്മഫലം ത്യക്ത്വാ ശാംതിമാപ്നോതി നൈഷ്ഠികീമ് ।
അയുക്തഃ കാമകാരേണ ഫലേ സക്തോ നിബധ്യതേ ॥12॥

സർവകര്മാണി മനസാ സന്ന്യസ്യാസ്തേ സുഖം വശീ ।
നവദ്വാരേ പുരേ ദേഹീ നൈവ കുർവന്ന കാരയന് ॥13॥

ന കര്തൃത്വം ന കര്മാണി ലോകസ്യ സൃജതി പ്രഭുഃ ।
ന കര്മഫലസംയോഗം സ്വഭാവസ്തു പ്രവര്തതേ ॥14॥

നാദത്തേ കസ്യചിത്പാപം ന ചൈവ സുകൃതം വിഭുഃ ।
അജ്ഞാനേനാവൃതം ജ്ഞാനം തേന മുഹ്യംതി ജംതവഃ ॥15॥

ജ്ഞാനേന തു തദജ്ഞാനം യേഷാം നാശിതമാത്മനഃ ।
തേഷാമാദിത്യവജ്ജ്ഞാനം പ്രകാശയതി തത്പരമ് ॥16॥

തദ്ബുദ്ധയസ്തദാത്മാനഃ തന്നിഷ്ഠാസ്തത്പരായണാഃ ।
ഗച്ഛംത്യപുനരാവൃത്തിം ജ്ഞാനനിര്ധൂതകല്മഷാഃ ॥17॥

വിദ്യാവിനയസംപന്നേ ബ്രാഹ്മണേ ഗവി ഹസ്തിനി ।
ശുനി ചൈവ ശ്വപാകേ ച പംഡിതാഃ സമദര്ശിനഃ ॥18॥

ഇഹൈവ തൈര്ജിതഃ സര്ഗഃ യേഷാം സാമ്യേ സ്ഥിതം മനഃ ।
നിര്ദോഷം ഹി സമം ബ്രഹ്മ തസ്മാത് ബ്രഹ്മണി തേ സ്ഥിതാഃ ॥19॥

ന പ്രഹൃഷ്യേത്പ്രിയം പ്രാപ്യ നോദ്വിജേത്പ്രാപ്യ ചാപ്രിയമ് ।
സ്ഥിരബുദ്ധിരസമ്മൂഢഃ ബ്രഹ്മവിത് ബ്രഹ്മണി സ്ഥിതഃ ॥20॥

ബാഹ്യസ്പര്ശേഷ്വസക്താത്മാ വിംദത്യാത്മനി യത്സുഖമ് ।
സ ബ്രഹ്മയോഗയുക്താത്മാ സുഖമക്ഷയമശ്നുതേ ॥21॥

യേ ഹി സംസ്പര്ശജാ ഭോഗാഃ ദുഃഖയോനയ ഏവ തേ ।
ആദ്യംതവംതഃ കൌംതേയ ന തേഷു രമതേ ബുധഃ ॥22॥

ശക്നോതീഹൈവ യഃ സോഢും പ്രാക്ശരീരവിമോക്ഷണാത് ।
കാമക്രോധോദ്ഭവം വേഗം സ യുക്തഃ സ സുഖീ നരഃ ॥23॥

യോഽംതഃസുഖോഽംതരാരാമഃ തഥാംതര്ജ്യോതിരേവ യഃ ।
സ യോഗീ ബ്രഹ്മനിർവാണം ബ്രഹ്മഭൂതോഽധിഗച്ഛതി ॥24॥

ലഭംതേ ബ്രഹ്മനിർവാണമ് ഋഷയഃ ക്ഷീണകല്മഷാഃ ।
ഛിന്നദ്വൈധാ യതാത്മാനഃ സർവഭൂതഹിതേ രതാഃ ॥25॥

കാമക്രോധവിയുക്താനാം യതീനാം യതചേതസാമ് ।
അഭിതോ ബ്രഹ്മനിർവാണം വര്തതേ വിദിതാത്മനാമ് ॥26॥

സ്പര്ശാന്കൃത്വാ ബഹിര്ബാഹ്യാന് ചക്ഷുശ്ചൈവാംതരേ ഭ്രുവോഃ
പ്രാണാപാനൌ സമൌ കൃത്വാ നാസാഭ്യംതരചാരിണൌ ॥27॥

യതേംദ്രിയമനോബുദ്ധിഃ മുനിര്മോക്ഷപരായണഃ ।
വിഗതേച്ഛാഭയക്രോധഃ യഃ സദാ മുക്ത ഏവ സഃ ॥28॥

ഭോക്താരം യജ്ഞതപസാം സർവലോകമഹേശ്വരമ് ।
സുഹൃദം സർവഭൂതാനാം ജ്ഞാത്വാ മാം ശാംതിമൃച്ഛതി ॥29॥

॥ ഓം തത്സദിതി ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാസു ഉപനിഷത്സു ബ്രഹ്മവിദ്യായാം
യോഗശാസ്ത്രേ ശ്രീകൃഷ്ണാര്ജുനസംവാദേ കര്മസന്ന്യാസയോഗോ നാമ പംചമോഽധ്യായഃ ॥