ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 9 – ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ತಪಃ ತಥಾ ಲೋಕಸೃಷ್ಟಿಃ

ಸ್ಥಿತಸ್ಸ ಕಮಲೋದ್ಭವಸ್ತವ ಹಿ ನಾಭಿಪಂಕೇರುಹೇ
ಕುತಃ ಸ್ವಿದಿದಮಂಬುಧಾವುದಿತಮಿತ್ಯನಾಲೋಕಯನ್ ।
ತದೀಕ್ಷಣಕುತೂಹಲಾತ್ ಪ್ರತಿದಿಶಂ ವಿವೃತ್ತಾನನ-
ಶ್ಚತುರ್ವದನತಾಮಗಾದ್ವಿಕಸದಷ್ಟದೃಷ್ಟ್ಯಂಬುಜಾಂ ॥1॥

ಮಹಾರ್ಣವವಿಘೂರ್ಣಿತಂ ಕಮಲಮೇವ ತತ್ಕೇವಲಂ
ವಿಲೋಕ್ಯ ತದುಪಾಶ್ರಯಂ ತವ ತನುಂ ತು ನಾಲೋಕಯನ್ ।
ಕ ಏಷ ಕಮಲೋದರೇ ಮಹತಿ ನಿಸ್ಸಹಾಯೋ ಹ್ಯಹಂ
ಕುತಃ ಸ್ವಿದಿದಂಬುಜಂ ಸಮಜನೀತಿ ಚಿಂತಾಮಗಾತ್ ॥2॥

ಅಮುಷ್ಯ ಹಿ ಸರೋರುಹಃ ಕಿಮಪಿ ಕಾರಣಂ ಸಂಭ್ವೇ-
ದಿತಿ ಸ್ಮ ಕೃತನಿಶ್ಚಯಸ್ಸ ಖಲು ನಾಲರಂಧ್ರಾಧ್ವನಾ ।
ಸ್ವಯೋಗಬಲವಿದ್ಯಯಾ ಸಮವರೂಢವಾನ್ ಪ್ರೌಢಧೀ –
ಸ್ತ್ವದೀಯಮತಿಮೋಹನಂ ನ ತು ಕಲೇವರಂ ದೃಷ್ಟವಾನ್ ॥3॥

ತತಃ ಸಕಲನಾಲಿಕಾವಿವರಮಾರ್ಗಗೋ ಮಾರ್ಗಯನ್
ಪ್ರಯಸ್ಯ ಶತವತ್ಸರಂ ಕಿಮಪಿ ನೈವ ಸಂದೃಷ್ಟವಾನ್ ।
ನಿವೃತ್ಯ ಕಮಲೋದರೇ ಸುಖನಿಷಣ್ಣ ಏಕಾಗ್ರಧೀಃ
ಸಮಾಧಿಬಲಮಾದಧೇ ಭವದನುಗ್ರಹೈಕಾಗ್ರಹೀ ॥4॥

ಶತೇನ ಪರಿವತ್ಸರೈರ್ದೃಢಸಮಾಧಿಬಂಧೋಲ್ಲಸತ್-
ಪ್ರಬೋಧವಿಶದೀಕೃತಃ ಸ ಖಲು ಪದ್ಮಿನೀಸಂಭವಃ ।
ಅದೃಷ್ಟಚರಮದ್ಭುತಂ ತವ ಹಿ ರೂಪಮಂತರ್ದೃಶಾ
ವ್ಯಚಷ್ಟ ಪರಿತುಷ್ಟಧೀರ್ಭುಜಗಭೋಗಭಾಗಾಶ್ರಯಮ್ ॥5॥

ಕಿರೀಟಮುಕುಟೋಲ್ಲಸತ್ಕಟಕಹಾರಕೇಯೂರಯುಙ್-
ಮಣಿಸ್ಫುರಿತಮೇಖಲಂ ಸುಪರಿವೀತಪೀತಾಂಬರಮ್ ।
ಕಲಾಯಕುಸುಮಪ್ರಭಂ ಗಲತಲೋಲ್ಲಸತ್ಕೌಸ್ತುಭಂ
ವಪುಸ್ತದಯಿ ಭಾವಯೇ ಕಮಲಜನ್ಮೇ ದರ್ಶಿತಮ್ ॥6॥

ಶ್ರುತಿಪ್ರಕರದರ್ಶಿತಪ್ರಚುರವೈಭವ ಶ್ರೀಪತೇ
ಹರೇ ಜಯ ಜಯ ಪ್ರಭೋ ಪದಮುಪೈಷಿ ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ದೃಶೋಃ ।
ಕುರುಷ್ವ ಧಿಯಮಾಶು ಮೇ ಭುವನನಿರ್ಮಿತೌ ಕರ್ಮಠಾ-
ಮಿತಿ ದ್ರುಹಿಣವರ್ಣಿತಸ್ವಗುಣಬಂಹಿಮಾ ಪಾಹಿ ಮಾಮ್ ॥7॥

ಲಭಸ್ವ ಭುವನತ್ರಯೀರಚನದಕ್ಷತಾಮಕ್ಷತಾಂ
ಗೃಹಾಣ ಮದನುಗ್ರಹಂ ಕುರು ತಪಶ್ಚ ಭೂಯೋ ವಿಧೇ ।
ಭವತ್ವಖಿಲಸಾಧನೀ ಮಯಿ ಚ ಭಕ್ತಿರತ್ಯುತ್ಕಟೇ-
ತ್ಯುದೀರ್ಯ ಗಿರಮಾದಧಾ ಮುದಿತಚೇತಸಂ ವೇಧಸಮ್ ॥8॥

ಶತಂ ಕೃತತಪಾಸ್ತತಃ ಸ ಖಲು ದಿವ್ಯಸಂವತ್ಸರಾ-
ನವಾಪ್ಯ ಚ ತಪೋಬಲಂ ಮತಿಬಲಂ ಚ ಪೂರ್ವಾಧಿಕಮ್ ।
ಉದೀಕ್ಷ್ಯ ಕಿಲ ಕಂಪಿತಂ ಪಯಸಿ ಪಂಕಜಂ ವಾಯುನಾ
ಭವದ್ಬಲವಿಜೃಂಭಿತಃ ಪವನಪಾಥಸೀ ಪೀತವಾನ್ ॥9॥

ತವೈವ ಕೃಪಯಾ ಪುನಸ್ಸರಸಿಜೇನ ತೇನೈವ ಸಃ
ಪ್ರಕಲ್ಪ್ಯ ಭುವನತ್ರಯೀಂ ಪ್ರವವೃತೇ ಪ್ರಜಾನಿರ್ಮಿತೌ ।
ತಥಾವಿಧಕೃಪಾಭರೋ ಗುರುಮರುತ್ಪುರಾಧೀಶ್ವರ
ತ್ವಮಾಶು ಪರಿಪಾಹಿ ಮಾಂ ಗುರುದಯೋಕ್ಷಿತೈರೀಕ್ಷಿತೈಃ ॥10॥