ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 62 – ಇಂದ್ರಯಜ್ಞನಿರೋಧನಂ ತಥಾ ಗೋವರ್ಧನಯಾಗಂ

ಕದಾಚಿದ್ಗೋಪಾಲಾನ್ ವಿಹಿತಮಖಸಂಭಾರವಿಭವಾನ್
ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ತ್ವಂ ಶೌರೇ ಮಘವಮದಮುದ್ಧ್ವಂಸಿತುಮನಾಃ ।
ವಿಜಾನನ್ನಪ್ಯೇತಾನ್ ವಿನಯಮೃದು ನಂದಾದಿಪಶುಪಾ-
ನಪೃಚ್ಛಃ ಕೋ ವಾಽಯಂ ಜನಕ ಭವತಾಮುದ್ಯಮ ಇತಿ ॥1॥

ಬಭಾಷೇ ನಂದಸ್ತ್ವಾಂ ಸುತ ನನು ವಿಧೇಯೋ ಮಘವತೋ
ಮಖೋ ವರ್ಷೇ ವರ್ಷೇ ಸುಖಯತಿ ಸ ವರ್ಷೇಣ ಪೃಥಿವೀಮ್ ।
ನೃಣಾಂ ವರ್ಷಾಯತ್ತಂ ನಿಖಿಲಮುಪಜೀವ್ಯಂ ಮಹಿತಲೇ
ವಿಶೇಷಾದಸ್ಮಾಕಂ ತೃಣಸಲಿಲಜೀವಾ ಹಿ ಪಶವಃ ॥2॥

ಇತಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಾಚಂ ಪಿತುರಯಿ ಭವಾನಾಹ ಸರಸಂ
ಧಿಗೇತನ್ನೋ ಸತ್ಯಂ ಮಘವಜನಿತಾ ವೃಷ್ಟಿರಿತಿ ಯತ್ ।
ಅದೃಷ್ಟಂ ಜೀವಾನಾಂ ಸೃಜತಿ ಖಲು ವೃಷ್ಟಿಂ ಸಮುಚಿತಾಂ
ಮಹಾರಣ್ಯೇ ವೃಕ್ಷಾಃ ಕಿಮಿವ ಬಲಿಮಿಂದ್ರಾಯ ದದತೇ ॥3॥

ಇದಂ ತಾವತ್ ಸತ್ಯಂ ಯದಿಹ ಪಶವೋ ನಃ ಕುಲಧನಂ
ತದಾಜೀವ್ಯಾಯಾಸೌ ಬಲಿರಚಲಭರ್ತ್ರೇ ಸಮುಚಿತಃ ।
ಸುರೇಭ್ಯೋಽಪ್ಯುತ್ಕೃಷ್ಟಾ ನನು ಧರಣಿದೇವಾಃ ಕ್ಷಿತಿತಲೇ
ತತಸ್ತೇಽಪ್ಯಾರಾಧ್ಯಾ ಇತಿ ಜಗದಿಥ ತ್ವಂ ನಿಜಜನಾನ್ ॥4॥

ಭವದ್ವಾಚಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಬಹುಮತಿಯುತಾಸ್ತೇಽಪಿ ಪಶುಪಾಃ
ದ್ವಿಜೇಂದ್ರಾನರ್ಚಂತೋ ಬಲಿಮದದುರುಚ್ಚೈಃ ಕ್ಷಿತಿಭೃತೇ ।
ವ್ಯಧುಃ ಪ್ರಾದಕ್ಷಿಣ್ಯಂ ಸುಭೃಶಮನಮನ್ನಾದರಯುತಾ-
ಸ್ತ್ವಮಾದಶ್ಶೈಲಾತ್ಮಾ ಬಲಿಮಖಿಲಮಾಭೀರಪುರತಃ ॥5॥

ಅವೋಚಶ್ಚೈವಂ ತಾನ್ ಕಿಮಿಹ ವಿತಥಂ ಮೇ ನಿಗದಿತಂ
ಗಿರೀಂದ್ರೋ ನನ್ವೇಷ ಸ್ವಬಲಿಮುಪಭುಂಕ್ತೇ ಸ್ವವಪುಷಾ ।
ಅಯಂ ಗೋತ್ರೋ ಗೋತ್ರದ್ವಿಷಿ ಚ ಕುಪಿತೇ ರಕ್ಷಿತುಮಲಂ
ಸಮಸ್ತಾನಿತ್ಯುಕ್ತಾ ಜಹೃಷುರಖಿಲಾ ಗೋಕುಲಜುಷಃ ॥6॥

ಪರಿಪ್ರೀತಾ ಯಾತಾಃ ಖಲು ಭವದುಪೇತಾ ವ್ರಜಜುಷೋ
ವ್ರಜಂ ಯಾವತ್ತಾವನ್ನಿಜಮಖವಿಭಂಗಂ ನಿಶಮಯನ್ ।
ಭವಂತಂ ಜಾನನ್ನಪ್ಯಧಿಕರಜಸಾಽಽಕ್ರಾಂತಹೃದಯೋ
ನ ಸೇಹೇ ದೇವೇಂದ್ರಸ್ತ್ವದುಪರಚಿತಾತ್ಮೋನ್ನತಿರಪಿ ॥7॥

ಮನುಷ್ಯತ್ವಂ ಯಾತೋ ಮಧುಭಿದಪಿ ದೇವೇಷ್ವವಿನಯಂ
ವಿಧತ್ತೇ ಚೇನ್ನಷ್ಟಸ್ತ್ರಿದಶಸದಸಾಂ ಕೋಽಪಿ ಮಹಿಮಾ ।
ತತಶ್ಚ ಧ್ವಂಸಿಷ್ಯೇ ಪಶುಪಹತಕಸ್ಯ ಶ್ರಿಯಮಿತಿ
ಪ್ರವೃತ್ತಸ್ತ್ವಾಂ ಜೇತುಂ ಸ ಕಿಲ ಮಘವಾ ದುರ್ಮದನಿಧಿಃ ॥8॥

ತ್ವದಾವಾಸಂ ಹಂತುಂ ಪ್ರಲಯಜಲದಾನಂಬರಭುವಿ
ಪ್ರಹಿಣ್ವನ್ ಬಿಭ್ರಾಣ; ಕುಲಿಶಮಯಮಭ್ರೇಭಗಮನಃ ।
ಪ್ರತಸ್ಥೇಽನ್ಯೈರಂತರ್ದಹನಮರುದಾದ್ಯೈವಿಂಹಸಿತೋ
ಭವನ್ಮಾಯಾ ನೈವ ತ್ರಿಭುವನಪತೇ ಮೋಹಯತಿ ಕಮ್ ॥9॥

ಸುರೇಂದ್ರಃ ಕ್ರುದ್ಧಶ್ಚೇತ್ ದ್ವಿಜಕರುಣಯಾ ಶೈಲಕೃಪಯಾಽ-
ಪ್ಯನಾತಂಕೋಽಸ್ಮಾಕಂ ನಿಯತ ಇತಿ ವಿಶ್ವಾಸ್ಯ ಪಶುಪಾನ್ ।
ಅಹೋ ಕಿನ್ನಾಯಾತೋ ಗಿರಿಭಿದಿತಿ ಸಂಚಿಂತ್ಯ ನಿವಸನ್
ಮರುದ್ಗೇಹಾಧೀಶ ಪ್ರಣುದ ಮುರವೈರಿನ್ ಮಮ ಗದಾನ್ ॥10॥