ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 51 – ಅಘಾಸುರವಧಂ

ಕದಾಚನ ವ್ರಜಶಿಶುಭಿಃ ಸಮಂ ಭವಾನ್
ವನಾಶನೇ ವಿಹಿತಮತಿಃ ಪ್ರಗೇತರಾಮ್ ।
ಸಮಾವೃತೋ ಬಹುತರವತ್ಸಮಂಡಲೈಃ
ಸತೇಮನೈರ್ನಿರಗಮದೀಶ ಜೇಮನೈಃ ॥1॥

ವಿನಿರ್ಯತಸ್ತವ ಚರಣಾಂಬುಜದ್ವಯಾ-
ದುದಂಚಿತಂ ತ್ರಿಭುವನಪಾವನಂ ರಜಃ ।
ಮಹರ್ಷಯಃ ಪುಲಕಧರೈಃ ಕಲೇಬರೈ-
ರುದೂಹಿರೇ ಧೃತಭವದೀಕ್ಷಣೋತ್ಸವಾಃ ॥2॥

ಪ್ರಚಾರಯತ್ಯವಿರಲಶಾದ್ವಲೇ ತಲೇ
ಪಶೂನ್ ವಿಭೋ ಭವತಿ ಸಮಂ ಕುಮಾರಕೈಃ ।
ಅಘಾಸುರೋ ನ್ಯರುಣದಘಾಯ ವರ್ತನೀ
ಭಯಾನಕಃ ಸಪದಿ ಶಯಾನಕಾಕೃತಿಃ ॥3॥

ಮಹಾಚಲಪ್ರತಿಮತನೋರ್ಗುಹಾನಿಭ-
ಪ್ರಸಾರಿತಪ್ರಥಿತಮುಖಸ್ಯ ಕಾನನೇ ।
ಮುಖೋದರಂ ವಿಹರಣಕೌತುಕಾದ್ಗತಾಃ
ಕುಮಾರಕಾಃ ಕಿಮಪಿ ವಿದೂರಗೇ ತ್ವಯಿ ॥4॥

ಪ್ರಮಾದತಃ ಪ್ರವಿಶತಿ ಪನ್ನಗೋದರಂ
ಕ್ವಥತ್ತನೌ ಪಶುಪಕುಲೇ ಸವಾತ್ಸಕೇ ।
ವಿದನ್ನಿದಂ ತ್ವಮಪಿ ವಿವೇಶಿಥ ಪ್ರಭೋ
ಸುಹೃಜ್ಜನಂ ವಿಶರಣಮಾಶು ರಕ್ಷಿತುಮ್ ॥5॥

ಗಲೋದರೇ ವಿಪುಲಿತವರ್ಷ್ಮಣಾ ತ್ವಯಾ
ಮಹೋರಗೇ ಲುಠತಿ ನಿರುದ್ಧಮಾರುತೇ ।
ದ್ರುತಂ ಭವಾನ್ ವಿದಲಿತಕಂಠಮಂಡಲೋ
ವಿಮೋಚಯನ್ ಪಶುಪಪಶೂನ್ ವಿನಿರ್ಯಯೌ ॥6॥

ಕ್ಷಣಂ ದಿವಿ ತ್ವದುಪಗಮಾರ್ಥಮಾಸ್ಥಿತಂ
ಮಹಾಸುರಪ್ರಭವಮಹೋ ಮಹೋ ಮಹತ್ ।
ವಿನಿರ್ಗತೇ ತ್ವಯಿ ತು ನಿಲೀನಮಂಜಸಾ
ನಭಃಸ್ಥಲೇ ನನೃತುರಥೋ ಜಗುಃ ಸುರಾಃ ॥7॥

ಸವಿಸ್ಮಯೈಃ ಕಮಲಭವಾದಿಭಿಃ ಸುರೈ-
ರನುದ್ರುತಸ್ತದನು ಗತಃ ಕುಮಾರಕೈಃ ।
ದಿನೇ ಪುನಸ್ತರುಣದಶಾಮುಪೇಯುಷಿ
ಸ್ವಕೈರ್ಭವಾನತನುತ ಭೋಜನೋತ್ಸವಮ್ ॥8॥

ವಿಷಾಣಿಕಾಮಪಿ ಮುರಲೀಂ ನಿತಂಬಕೇ
ನಿವೇಶಯನ್ ಕಬಲಧರಃ ಕರಾಂಬುಜೇ ।
ಪ್ರಹಾಸಯನ್ ಕಲವಚನೈಃ ಕುಮಾರಕಾನ್
ಬುಭೋಜಿಥ ತ್ರಿದಶಗಣೈರ್ಮುದಾ ನುತಃ ॥9॥

ಸುಖಾಶನಂ ತ್ವಿಹ ತವ ಗೋಪಮಂಡಲೇ
ಮಖಾಶನಾತ್ ಪ್ರಿಯಮಿವ ದೇವಮಂಡಲೇ ।
ಇತಿ ಸ್ತುತಸ್ತ್ರಿದಶವರೈರ್ಜಗತ್ಪತೇ
ಮರುತ್ಪುರೀನಿಲಯ ಗದಾತ್ ಪ್ರಪಾಹಿ ಮಾಮ್ ॥10॥