ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 49 – ವೃಂದಾವನಪ್ರವೇಶಂ

ಭವತ್ಪ್ರಭಾವಾವಿದುರಾ ಹಿ ಗೋಪಾಸ್ತರುಪ್ರಪಾತಾದಿಕಮತ್ರ ಗೋಷ್ಠೇ ।
ಅಹೇತುಮುತ್ಪಾತಗಣಂ ವಿಶಂಕ್ಯ ಪ್ರಯಾತುಮನ್ಯತ್ರ ಮನೋ ವಿತೇನುಃ ॥1॥

ತತ್ರೋಪನಂದಾಭಿಧಗೋಪವರ್ಯೋ ಜಗೌ ಭವತ್ಪ್ರೇರಣಯೈವ ನೂನಮ್ ।
ಇತಃ ಪ್ರತೀಚ್ಯಾಂ ವಿಪಿನಂ ಮನೋಜ್ಞಂ ವೃಂದಾವನಂ ನಾಮ ವಿರಾಜತೀತಿ ॥2॥

ಬೃಹದ್ವನಂ ತತ್ ಖಲು ನಂದಮುಖ್ಯಾ ವಿಧಾಯ ಗೌಷ್ಠೀನಮಥ ಕ್ಷಣೇನ ।
ತ್ವದನ್ವಿತತ್ವಜ್ಜನನೀನಿವಿಷ್ಟಗರಿಷ್ಠಯಾನಾನುಗತಾ ವಿಚೇಲುಃ ॥3॥

ಅನೋಮನೋಜ್ಞಧ್ವನಿಧೇನುಪಾಲೀಖುರಪ್ರಣಾದಾಂತರತೋ ವಧೂಭಿಃ ।
ಭವದ್ವಿನೋದಾಲಪಿತಾಕ್ಷರಾಣಿ ಪ್ರಪೀಯ ನಾಜ್ಞಾಯತ ಮಾರ್ಗದೈರ್ಘ್ಯಮ್ ॥4॥

ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ವೃಂದಾವನಮೀಶ ನಂದತ್ಪ್ರಸೂನಕುಂದಪ್ರಮುಖದ್ರುಮೌಘಮ್ ।
ಅಮೋದಥಾಃ ಶಾದ್ವಲಸಾಂದ್ರಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಹರಿನ್ಮಣೀಕುಟ್ಟಿಮಪುಷ್ಟಶೋಭಮ್ ॥5॥

ನವಾಕನಿರ್ವ್ಯೂಢನಿವಾಸಭೇದೇಷ್ವಶೇಷಗೋಪೇಷು ಸುಖಾಸಿತೇಷು ।
ವನಶ್ರಿಯಂ ಗೋಪಕಿಶೋರಪಾಲೀವಿಮಿಶ್ರಿತಃ ಪರ್ಯಗಲೋಕಥಾಸ್ತ್ವಮ್ ॥6॥

ಅರಾಲಮಾರ್ಗಾಗತನಿರ್ಮಲಾಪಾಂ ಮರಾಲಕೂಜಾಕೃತನರ್ಮಲಾಪಾಮ್ ।
ನಿರಂತರಸ್ಮೇರಸರೋಜವಕ್ತ್ರಾಂ ಕಲಿಂದಕನ್ಯಾಂ ಸಮಲೋಕಯಸ್ತ್ವಮ್ ॥7॥

ಮಯೂರಕೇಕಾಶತಲೋಭನೀಯಂ ಮಯೂಖಮಾಲಾಶಬಲಂ ಮಣೀನಾಮ್ ।
ವಿರಿಂಚಲೋಕಸ್ಪೃಶಮುಚ್ಚಶೃಂಗೈರ್ಗಿರಿಂ ಚ ಗೋವರ್ಧನಮೈಕ್ಷಥಾಸ್ತ್ವಮ್ ॥8॥

ಸಮಂ ತತೋ ಗೋಪಕುಮಾರಕೈಸ್ತ್ವಂ ಸಮಂತತೋ ಯತ್ರ ವನಾಂತಮಾಗಾಃ ।
ತತಸ್ತತಸ್ತಾಂ ಕುಟಿಲಾಮಪಶ್ಯಃ ಕಲಿಂದಜಾಂ ರಾಗವತೀಮಿವೈಕಾಮ್ ॥9॥

ತಥಾವಿಧೇಽಸ್ಮಿನ್ ವಿಪಿನೇ ಪಶವ್ಯೇ ಸಮುತ್ಸುಕೋ ವತ್ಸಗಣಪ್ರಚಾರೇ ।
ಚರನ್ ಸರಾಮೋಽಥ ಕುಮಾರಕೈಸ್ತ್ವಂ ಸಮೀರಗೇಹಾಧಿಪ ಪಾಹಿ ರೋಗಾತ್ ॥10॥