ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 42 – ಶಕಟಾಸುರವಧಂ

ಕದಾಪಿ ಜನ್ಮರ್ಕ್ಷದಿನೇ ತವ ಪ್ರಭೋ ನಿಮಂತ್ರಿತಜ್ಞಾತಿವಧೂಮಹೀಸುರಾ ।
ಮಹಾನಸಸ್ತ್ವಾಂ ಸವಿಧೇ ನಿಧಾಯ ಸಾ ಮಹಾನಸಾದೌ ವವೃತೇ ವ್ರಜೇಶ್ವರೀ ॥1॥

ತತೋ ಭವತ್ತ್ರಾಣನಿಯುಕ್ತಬಾಲಕಪ್ರಭೀತಿಸಂಕ್ರಂದನಸಂಕುಲಾರವೈಃ ।
ವಿಮಿಶ್ರಮಶ್ರಾವಿ ಭವತ್ಸಮೀಪತಃ ಪರಿಸ್ಫುಟದ್ದಾರುಚಟಚ್ಚಟಾರವಃ ॥2॥

ತತಸ್ತದಾಕರ್ಣನಸಂಭ್ರಮಶ್ರಮಪ್ರಕಂಪಿವಕ್ಷೋಜಭರಾ ವ್ರಜಾಂಗನಾಃ ।
ಭವಂತಮಂತರ್ದದೃಶುಸ್ಸಮಂತತೋ ವಿನಿಷ್ಪತದ್ದಾರುಣದಾರುಮಧ್ಯಗಮ್ ॥3॥

ಶಿಶೋರಹೋ ಕಿಂ ಕಿಮಭೂದಿತಿ ದ್ರುತಂ ಪ್ರಧಾವ್ಯ ನಂದಃ ಪಶುಪಾಶ್ಚ ಭೂಸುರಾಃ ।
ಭವಂತಮಾಲೋಕ್ಯ ಯಶೋದಯಾ ಧೃತಂ ಸಮಾಶ್ವಸನ್ನಶ್ರುಜಲಾರ್ದ್ರಲೋಚನಾಃ ॥4॥

ಕಸ್ಕೋ ನು ಕೌತಸ್ಕುತ ಏಷ ವಿಸ್ಮಯೋ ವಿಶಂಕಟಂ ಯಚ್ಛಕಟಂ ವಿಪಾಟಿತಮ್ ।
ನ ಕಾರಣಂ ಕಿಂಚಿದಿಹೇತಿ ತೇ ಸ್ಥಿತಾಃ ಸ್ವನಾಸಿಕಾದತ್ತಕರಾಸ್ತ್ವದೀಕ್ಷಕಾಃ ॥5॥

ಕುಮಾರಕಸ್ಯಾಸ್ಯ ಪಯೋಧರಾರ್ಥಿನಃ ಪ್ರರೋದನೇ ಲೋಲಪದಾಂಬುಜಾಹತಮ್ ।
ಮಯಾ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಮನೋ ವಿಪರ್ಯಗಾದಿತೀಶ ತೇ ಪಾಲಕಬಾಲಕಾ ಜಗುಃ ॥6॥

ಭಿಯಾ ತದಾ ಕಿಂಚಿದಜಾನತಾಮಿದಂ ಕುಮಾರಕಾಣಾಮತಿದುರ್ಘಟಂ ವಚಃ ।
ಭವತ್ಪ್ರಭಾವಾವಿದುರೈರಿತೀರಿತಂ ಮನಾಗಿವಾಶಂಕ್ಯತ ದೃಷ್ಟಪೂತನೈಃ ॥7॥

ಪ್ರವಾಲತಾಮ್ರಂ ಕಿಮಿದಂ ಪದಂ ಕ್ಷತಂ ಸರೋಜರಮ್ಯೌ ನು ಕರೌ ವಿರೋಜಿತೌ।
ಇತಿ ಪ್ರಸರ್ಪತ್ಕರುಣಾತರಂಗಿತಾಸ್ತ್ವದಂಗಮಾಪಸ್ಪೃಶುರಂಗನಾಜನಾಃ ॥8॥

ಅಯೇ ಸುತಂ ದೇಹಿ ಜಗತ್ಪತೇಃ ಕೃಪಾತರಂಗಪಾತಾತ್ಪರಿಪಾತಮದ್ಯ ಮೇ ।
ಇತಿ ಸ್ಮ ಸಂಗೃಹ್ಯ ಪಿತಾ ತ್ವದಂಗಕಂ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ ಶ್ಲಿಷ್ಯತಿ ಜಾತಕಂಟಕಃ ॥9॥

ಅನೋನಿಲೀನಃ ಕಿಲ ಹಂತುಮಾಗತಃ ಸುರಾರಿರೇವಂ ಭವತಾ ವಿಹಿಂಸಿತಃ ।
ರಜೋಽಪಿ ನೋ ದೃಷ್ಟಮಮುಷ್ಯ ತತ್ಕಥಂ ಸ ಶುದ್ಧಸತ್ತ್ವೇ ತ್ವಯಿ ಲೀನವಾನ್ ಧ್ರುವಮ್ ॥10॥

ಪ್ರಪೂಜಿತೈಸ್ತತ್ರ ತತೋ ದ್ವಿಜಾತಿಭಿರ್ವಿಶೇಷತೋ ಲಂಭಿತಮಂಗಲಾಶಿಷಃ ।
ವ್ರಜಂ ನಿಜೈರ್ಬಾಲ್ಯರಸೈರ್ವಿಮೋಹಯನ್ ಮರುತ್ಪುರಾಧೀಶ ರುಜಾಂ ಜಹೀಹಿ ಮೇ ॥11॥