ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 41 – ಪೂತನಾದಹನಂ ತಥಾ ಕೃಷ್ಣಲಾಲನಾಹ್ಲಾದಂ

ವ್ರಜೇಶ್ವರೈಃ ಶೌರಿವಚೋ ನಿಶಮ್ಯ ಸಮಾವ್ರಜನ್ನಧ್ವನಿ ಭೀತಚೇತಾಃ ।
ನಿಷ್ಪಿಷ್ಟನಿಶ್ಶೇಷತರುಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಕಂಚಿತ್ಪದಾರ್ಥಂ ಶರಣಂ ಗತಸ್ವಾಮ್ ॥1॥

ನಿಶಮ್ಯ ಗೋಪೀವಚನಾದುದಂತಂ ಸರ್ವೇಽಪಿ ಗೋಪಾ ಭಯವಿಸ್ಮಯಾಂಧಾಃ ।
ತ್ವತ್ಪಾತಿತಂ ಘೋರಪಿಶಾಚದೇಹಂ ದೇಹುರ್ವಿದೂರೇಽಥ ಕುಠಾರಕೃತ್ತಮ್ ॥2॥

ತ್ವತ್ಪೀತಪೂತಸ್ತನತಚ್ಛರೀರಾತ್ ಸಮುಚ್ಚಲನ್ನುಚ್ಚತರೋ ಹಿ ಧೂಮಃ ।
ಶಂಕಾಮಧಾದಾಗರವಃ ಕಿಮೇಷ ಕಿಂ ಚಾಂದನೋ ಗೌಲ್ಗುಲವೋಽಥವೇತಿ ॥3॥

ಮದಂಗಸಂಗಸ್ಯ ಫಲಂ ನ ದೂರೇ ಕ್ಷಣೇನ ತಾವತ್ ಭವತಾಮಪಿ ಸ್ಯಾತ್ ।
ಇತ್ಯುಲ್ಲಪನ್ ವಲ್ಲವತಲ್ಲಜೇಭ್ಯಃ ತ್ವಂ ಪೂತನಾಮಾತನುಥಾಃ ಸುಗಂಧಿಮ್ ॥4॥

ಚಿತ್ರಂ ಪಿಶಾಚ್ಯಾ ನ ಹತಃ ಕುಮಾರಃ ಚಿತ್ರಂ ಪುರೈವಾಕಥಿ ಶೌರಿಣೇದಮ್ ।
ಇತಿ ಪ್ರಶಂಸನ್ ಕಿಲ ಗೋಪಲೋಕೋ ಭವನ್ಮುಖಾಲೋಕರಸೇ ನ್ಯಮಾಂಕ್ಷೀತ್ ॥5॥

ದಿನೇದಿನೇಽಥ ಪ್ರತಿವೃದ್ಧಲಕ್ಷ್ಮೀರಕ್ಷೀಣಮಾಂಗಲ್ಯಶತೋ ವ್ರಜೋಽಯಮ್ ।
ಭವನ್ನಿವಾಸಾದಯಿ ವಾಸುದೇವ ಪ್ರಮೋದಸಾಂದ್ರಃ ಪರಿತೋ ವಿರೇಜೇ ॥6॥

ಗೃಹೇಷು ತೇ ಕೋಮಲರೂಪಹಾಸಮಿಥಃಕಥಾಸಂಕುಲಿತಾಃ ಕಮನ್ಯಃ ।
ವೃತ್ತೇಷು ಕೃತ್ಯೇಷು ಭವನ್ನಿರೀಕ್ಷಾಸಮಾಗತಾಃ ಪ್ರತ್ಯಹಮತ್ಯನಂದನ್ ॥7॥

ಅಹೋ ಕುಮಾರೋ ಮಯಿ ದತ್ತದೃಷ್ಟಿಃ ಸ್ಮಿತಂ ಕೃತಂ ಮಾಂ ಪ್ರತಿ ವತ್ಸಕೇನ ।
ಏಹ್ಯೇಹಿ ಮಾಮಿತ್ಯುಪಸಾರ್ಯ ಪಾಣೀ ತ್ವಯೀಶ ಕಿಂ ಕಿಂ ನ ಕೃತಂ ವಧೂಭಿಃ ॥8॥

ಭವದ್ವಪುಃಸ್ಪರ್ಶನಕೌತುಕೇನ ಕರಾತ್ಕರಂ ಗೋಪವಧೂಜನೇನ ।
ನೀತಸ್ತ್ವಮಾತಾಮ್ರಸರೋಜಮಾಲಾವ್ಯಾಲಂಬಿಲೋಲಂಬತುಲಾಮಲಾಸೀಃ ॥9॥

ನಿಪಾಯಯಂತೀ ಸ್ತನಮಂಕಗಂ ತ್ವಾಂ ವಿಲೋಕಯಂತೀ ವದನಂ ಹಸಂತೀ ।
ದಶಾಂ ಯಶೋದಾ ಕತಮಾಂ ನ ಭೇಜೇ ಸ ತಾದೃಶಃ ಪಾಹಿ ಹರೇ ಗದಾನ್ಮಾಮ್ ॥10॥