ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 28 – ಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ವಯಂವರಂ ತಥಾ ಅಮೃತೋತ್ಪತ್ತಿಃ

ಗರಲಂ ತರಲಾನಲಂ ಪುರಸ್ತಾ-
ಜ್ಜಲಧೇರುದ್ವಿಜಗಾಲ ಕಾಲಕೂಟಮ್ ।
ಅಮರಸ್ತುತಿವಾದಮೋದನಿಘ್ನೋ
ಗಿರಿಶಸ್ತನ್ನಿಪಪೌ ಭವತ್ಪ್ರಿಯಾರ್ಥಮ್ ॥1॥

ವಿಮಥತ್ಸು ಸುರಾಸುರೇಷು ಜಾತಾ
ಸುರಭಿಸ್ತಾಮೃಷಿಷು ನ್ಯಧಾಸ್ತ್ರಿಧಾಮನ್ ।
ಹಯರತ್ನಮಭೂದಥೇಭರತ್ನಂ
ದ್ಯುತರುಶ್ಚಾಪ್ಸರಸಃ ಸುರೇಷು ತಾನಿ ॥2॥

ಜಗದೀಶ ಭವತ್ಪರಾ ತದಾನೀಂ
ಕಮನೀಯಾ ಕಮಲಾ ಬಭೂವ ದೇವೀ ।
ಅಮಲಾಮವಲೋಕ್ಯ ಯಾಂ ವಿಲೋಲಃ
ಸಕಲೋಽಪಿ ಸ್ಪೃಹಯಾಂಬಭೂವ ಲೋಕಃ ॥3॥

ತ್ವಯಿ ದತ್ತಹೃದೇ ತದೈವ ದೇವ್ಯೈ
ತ್ರಿದಶೇಂದ್ರೋ ಮಣಿಪೀಠಿಕಾಂ ವ್ಯತಾರೀತ್ ।
ಸಕಲೋಪಹೃತಾಭಿಷೇಚನೀಯೈಃ
ಋಷಯಸ್ತಾಂ ಶ್ರುತಿಗೀರ್ಭಿರಭ್ಯಷಿಂಚನ್ ॥4॥

ಅಭಿಷೇಕಜಲಾನುಪಾತಿಮುಗ್ಧ-
ತ್ವದಪಾಂಗೈರವಭೂಷಿತಾಂಗವಲ್ಲೀಮ್ ।
ಮಣಿಕುಂಡಲಪೀತಚೇಲಹಾರ-
ಪ್ರಮುಖೈಸ್ತಾಮಮರಾದಯೋಽನ್ವಭೂಷನ್ ॥5॥

ವರಣಸ್ರಜಮಾತ್ತಭೃಂಗನಾದಾಂ
ದಧತೀ ಸಾ ಕುಚಕುಂಭಮಂದಯಾನಾ ।
ಪದಶಿಂಜಿತಮಂಜುನೂಪುರಾ ತ್ವಾಂ
ಕಲಿತವ್ರೀಲವಿಲಾಸಮಾಸಸಾದ ॥6॥

ಗಿರಿಶದ್ರುಹಿಣಾದಿಸರ್ವದೇವಾನ್
ಗುಣಭಾಜೋಽಪ್ಯವಿಮುಕ್ತದೋಷಲೇಶಾನ್ ।
ಅವಮೃಶ್ಯ ಸದೈವ ಸರ್ವರಮ್ಯೇ
ನಿಹಿತಾ ತ್ವಯ್ಯನಯಾಽಪಿ ದಿವ್ಯಮಾಲಾ ॥7॥

ಉರಸಾ ತರಸಾ ಮಮಾನಿಥೈನಾಂ
ಭುವನಾನಾಂ ಜನನೀಮನನ್ಯಭಾವಾಮ್ ।
ತ್ವದುರೋವಿಲಸತ್ತದೀಕ್ಷಣಶ್ರೀ-
ಪರಿವೃಷ್ಟ್ಯಾ ಪರಿಪುಷ್ಟಮಾಸ ವಿಶ್ವಮ್ ॥8॥

ಅತಿಮೋಹನವಿಭ್ರಮಾ ತದಾನೀಂ
ಮದಯಂತೀ ಖಲು ವಾರುಣೀ ನಿರಾಗಾತ್ ।
ತಮಸಃ ಪದವೀಮದಾಸ್ತ್ವಮೇನಾ-
ಮತಿಸಮ್ಮಾನನಯಾ ಮಹಾಸುರೇಭ್ಯಃ ॥9॥

ತರುಣಾಂಬುದಸುಂದರಸ್ತದಾ ತ್ವಂ
ನನು ಧನ್ವಂತರಿರುತ್ಥಿತೋಽಂಬುರಾಶೇಃ ।
ಅಮೃತಂ ಕಲಶೇ ವಹನ್ ಕರಾಭ್ಯಾ-
ಮಖಿಲಾರ್ತಿಂ ಹರ ಮಾರುತಾಲಯೇಶ ॥10॥