ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 24 – ಪ್ರಹ್ಲಾದಚರಿತಂ

ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷೇ ಪೋತ್ರಿಪ್ರವರವಪುಷಾ ದೇವ ಭವತಾ
ಹತೇ ಶೋಕಕ್ರೋಧಗ್ಲಪಿತಧೃತಿರೇತಸ್ಯ ಸಹಜಃ ।
ಹಿರಣ್ಯಪ್ರಾರಂಭಃ ಕಶಿಪುರಮರಾರಾತಿಸದಸಿ
ಪ್ರತಿಜ್ಞಮಾತೇನೇ ತವ ಕಿಲ ವಧಾರ್ಥಂ ಮಧುರಿಪೋ ॥1॥

ವಿಧಾತಾರಂ ಘೋರಂ ಸ ಖಲು ತಪಸಿತ್ವಾ ನಚಿರತಃ
ಪುರಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕುರ್ವನ್ ಸುರನರಮೃಗಾದ್ಯೈರನಿಧನಮ್ ।
ವರಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ದೃಪ್ತೋ ಜಗದಿಹ ಭವನ್ನಾಯಕಮಿದಂ
ಪರಿಕ್ಷುಂದನ್ನಿಂದ್ರಾದಹರತ ದಿವಂ ತ್ವಾಮಗಣಯನ್ ॥2॥

ನಿಹಂತುಂ ತ್ವಾಂ ಭೂಯಸ್ತವ ಪದಮವಾಪ್ತಸ್ಯ ಚ ರಿಪೋ-
ರ್ಬಹಿರ್ದೃಷ್ಟೇರಂತರ್ದಧಿಥ ಹೃದಯೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಪುಷಾ ।
ನದನ್ನುಚ್ಚೈಸ್ತತ್ರಾಪ್ಯಖಿಲಭುವನಾಂತೇ ಚ ಮೃಗಯನ್
ಭಿಯಾ ಯಾತಂ ಮತ್ವಾ ಸ ಖಲು ಜಿತಕಾಶೀ ನಿವವೃತೇ ॥3॥

ತತೋಽಸ್ಯ ಪ್ರಹ್ಲಾದಃ ಸಮಜನಿ ಸುತೋ ಗರ್ಭವಸತೌ
ಮುನೇರ್ವೀಣಾಪಾಣೇರಧಿಗತಭವದ್ಭಕ್ತಿಮಹಿಮಾ ।
ಸ ವೈ ಜಾತ್ಯಾ ದೈತ್ಯಃ ಶಿಶುರಪಿ ಸಮೇತ್ಯ ತ್ವಯಿ ರತಿಂ
ಗತಸ್ತ್ವದ್ಭಕ್ತಾನಾಂ ವರದ ಪರಮೋದಾಹರಣತಾಮ್ ॥4॥

ಸುರಾರೀಣಾಂ ಹಾಸ್ಯಂ ತವ ಚರಣದಾಸ್ಯಂ ನಿಜಸುತೇ
ಸ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದುಷ್ಟಾತ್ಮಾ ಗುರುಭಿರಶಿಶಿಕ್ಷಚ್ಚಿರಮಮುಮ್ ।
ಗುರುಪ್ರೋಕ್ತಂ ಚಾಸಾವಿದಮಿದಮಭದ್ರಾಯ ದೃಢಮಿ-
ತ್ಯಪಾಕುರ್ವನ್ ಸರ್ವಂ ತವ ಚರಣಭಕ್ತ್ಯೈವ ವವೃಧೇ ॥ 5 ॥

ಅಧೀತೇಷು ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಕಿಮಿತಿ ಪರಿಪೃಷ್ಟೇಽಥ ತನಯೇ
ಭವದ್ಭಕ್ತಿಂ ವರ್ಯಾಮಭಿಗದತಿ ಪರ್ಯಾಕುಲಧೃತಿಃ ।
ಗುರುಭ್ಯೋ ರೋಷಿತ್ವಾ ಸಹಜಮತಿರಸ್ಯೇತ್ಯಭಿವಿದನ್
ವಧೋಪಾಯಾನಸ್ಮಿನ್ ವ್ಯತನುತ ಭವತ್ಪಾದಶರಣೇ ॥6॥

ಸ ಶೂಲೈರಾವಿದ್ಧಃ ಸುಬಹು ಮಥಿತೋ ದಿಗ್ಗಜಗಣೈ-
ರ್ಮಹಾಸರ್ಪೈರ್ದಷ್ಟೋಽಪ್ಯನಶನಗರಾಹಾರವಿಧುತಃ ।
ಗಿರೀಂದ್ರವಕ್ಷಿಪ್ತೋಽಪ್ಯಹಹ! ಪರಮಾತ್ಮನ್ನಯಿ ವಿಭೋ
ತ್ವಯಿ ನ್ಯಸ್ತಾತ್ಮತ್ವಾತ್ ಕಿಮಪಿ ನ ನಿಪೀಡಾಮಭಜತ ॥7॥

ತತಃ ಶಂಕಾವಿಷ್ಟಃ ಸ ಪುನರತಿದುಷ್ಟೋಽಸ್ಯ ಜನಕೋ
ಗುರೂಕ್ತ್ಯಾ ತದ್ಗೇಹೇ ಕಿಲ ವರುಣಪಾಶೈಸ್ತಮರುಣತ್ ।
ಗುರೋಶ್ಚಾಸಾನ್ನಿಧ್ಯೇ ಸ ಪುನರನುಗಾನ್ ದೈತ್ಯತನಯಾನ್
ಭವದ್ಭಕ್ತೇಸ್ತತ್ತ್ವಂ ಪರಮಮಪಿ ವಿಜ್ಞಾನಮಶಿಷತ್ ॥8॥

ಪಿತಾ ಶೃಣ್ವನ್ ಬಾಲಪ್ರಕರಮಖಿಲಂ ತ್ವತ್ಸ್ತುತಿಪರಂ
ರುಷಾಂಧಃ ಪ್ರಾಹೈನಂ ಕುಲಹತಕ ಕಸ್ತೇ ಬಲಮಿತಿ ।
ಬಲಂ ಮೇ ವೈಕುಂಠಸ್ತವ ಚ ಜಗತಾಂ ಚಾಪಿ ಸ ಬಲಂ
ಸ ಏವ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಸಕಲಮಿತಿ ಧೀರೋಽಯಮಗದೀತ್ ॥9॥

ಅರೇ ಕ್ವಾಸೌ ಕ್ವಾಸೌ ಸಕಲಜಗದಾತ್ಮಾ ಹರಿರಿತಿ
ಪ್ರಭಿಂತೇ ಸ್ಮ ಸ್ತಂಭಂ ಚಲಿತಕರವಾಲೋ ದಿತಿಸುತಃ ।
ಅತಃ ಪಶ್ಚಾದ್ವಿಷ್ಣೋ ನ ಹಿ ವದಿತುಮೀಶೋಽಸ್ಮಿ ಸಹಸಾ
ಕೃಪಾತ್ಮನ್ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನ್ ಪವನಪುರವಾಸಿನ್ ಮೃಡಯ ಮಾಮ್ ॥10॥