શ્રી ગુરુગીતા તૃતીયોધ્યાયઃ

અથ તૃતીયોઽધ્યાયઃ ॥

અથ કામ્યજપસ્થાનં કથયામિ વરાનને ।
સાગરાંતે સરિત્તીરે તીર્થે હરિહરાલયે ॥ 236 ॥

શક્તિદેવાલયે ગોષ્ઠે સર્વદેવાલયે શુભે ।
વટસ્ય ધાત્ર્યા મૂલે વા મઠે બૃંદાવને તથા ॥ 237 ॥

પવિત્રે નિર્મલે દેશે નિત્યાનુષ્ઠાનતોઽપિ વા ।
નિર્વેદનેન મૌનેન જપમેતત્ સમારભેત્ ॥ 238 ॥

જાપ્યેન જયમાપ્નોતિ જપસિદ્ધિં ફલં તથા ।
હીનં કર્મ ત્યજેત્સર્વં ગર્હિતસ્થાનમેવ ચ ॥ 239 ॥

શ્મશાને બિલ્વમૂલે વા વટમૂલાંતિકે તથા ।
સિદ્ધ્યંતિ કાનકે મૂલે ચૂતવૃક્ષસ્ય સન્નિધૌ ॥ 240 ॥

પીતાસનં મોહને તુ હ્યસિતં ચાભિચારિકે ।
જ્ઞેયં શુક્લં ચ શાંત્યર્થં વશ્યે રક્તં પ્રકીર્તિતમ્ ॥ 241 ॥

જપં હીનાસનં કુર્વન્ હીનકર્મફલપ્રદમ્ ।
ગુરુગીતાં પ્રયાણે વા સંગ્રામે રિપુસંકટે ॥ 242 ॥

જપન્ જયમવાપ્નોતિ મરણે મુક્તિદાયિકા ।
સર્વકર્માણિ સિદ્ધ્યંતિ ગુરુપુત્રે ન સંશયઃ ॥ 243 ॥

ગુરુમંત્રો મુખે યસ્ય તસ્ય સિદ્ધ્યંતિ નાઽન્યથા ।
દીક્ષયા સર્વકર્માણિ સિદ્ધ્યંતિ ગુરુપુત્રકે ॥ 244 ॥

ભવમૂલવિનાશાય ચાષ્ટપાશનિવૃત્તયે ।
ગુરુગીતાંભસિ સ્નાનં તત્ત્વજ્ઞઃ કુરુતે સદા ॥ 245 ॥

સ એવં સદ્ગુરુઃ સાક્ષાત્ સદસદ્બ્રહ્મવિત્તમઃ ।
તસ્ય સ્થાનાનિ સર્વાણિ પવિત્રાણિ ન સંશયઃ ॥ 246 ॥

સર્વશુદ્ધઃ પવિત્રોઽસૌ સ્વભાવાદ્યત્ર તિષ્ઠતિ ।
તત્ર દેવગણાઃ સર્વે ક્ષેત્રપીઠે ચરંતિ ચ ॥ 247 ॥

આસનસ્થાઃ શયાના વા ગચ્છંતસ્તિષ્ઠતોઽપિ વા ।
અશ્વારૂઢા ગજારૂઢાઃ સુષુપ્તા જાગ્રતોઽપિ વા ॥ 248 ॥

શુચિર્ભૂતા જ્ઞાનવંતો ગુરુગીતાં જપંતિ યે ।
તેષાં દર્શનસંસ્પર્શાત્ દિવ્યજ્ઞાનં પ્રજાયતે ॥ 249 ॥

સમુદ્રે વૈ યથા તોયં ક્ષીરે ક્ષીરં જલે જલમ્ ।
ભિન્ને કુંભે યથાઽઽકાશં તથાઽઽત્મા પરમાત્મનિ ॥ 250 ॥

તથૈવ જ્ઞાનવાન્ જીવઃ પરમાત્મનિ સર્વદા ।
ઐક્યેન રમતે જ્ઞાની યત્ર કુત્ર દિવાનિશમ્ ॥ 251 ॥

એવંવિધો મહાયુક્તઃ સર્વત્ર વર્તતે સદા ।
તસ્માત્સર્વપ્રકારેણ ગુરુભક્તિં સમાચરેત્ ॥ 252 ॥

ગુરુસંતોષણાદેવ મુક્તો ભવતિ પાર્વતિ ।
અણિમાદિષુ ભોક્તૃત્વં કૃપયા દેવિ જાયતે ॥ 253 ॥

સામ્યેન રમતે જ્ઞાની દિવા વા યદિ વા નિશિ ।
એવંવિધો મહામૌની ત્રૈલોક્યસમતાં વ્રજેત્ ॥ 254 ॥

અથ સંસારિણઃ સર્વે ગુરુગીતા જપેન તુ ।
સર્વાન્ કામાંસ્તુ ભુંજંતિ ત્રિસત્યં મમ ભાષિતમ્ ॥ 255 ॥

સત્યં સત્યં પુનઃ સત્યં ધર્મસારં મયોદિતમ્ ।
ગુરુગીતાસમં સ્તોત્રં નાસ્તિ તત્ત્વં ગુરોઃ પરમ્ ॥ 256 ॥

ગુરુર્દેવો ગુરુર્ધર્મો ગુરૌ નિષ્ઠા પરં તપઃ ।
ગુરોઃ પરતરં નાસ્તિ ત્રિવારં કથયામિ તે ॥ 257 ॥

ધન્યા માતા પિતા ધન્યો ગોત્રં ધન્યં કુલોદ્ભવઃ ।
ધન્યા ચ વસુધા દેવિ યત્ર સ્યાદ્ગુરુભક્તતા ॥ 258 ॥

આકલ્પજન્મ કોટીનાં યજ્ઞવ્રતતપઃ ક્રિયાઃ ।
તાઃ સર્વાઃ સફલા દેવિ ગુરૂસંતોષમાત્રતઃ ॥ 259 ॥

શરીરમિંદ્રિયં પ્રાણમર્થં સ્વજનબંધુતા ।
માતૃકુલં પિતૃકુલં ગુરુરેવ ન સંશયઃ ॥ 260 ॥

મંદભાગ્યા હ્યશક્તાશ્ચ યે જના નાનુમન્વતે ।
ગુરુસેવાસુ વિમુખાઃ પચ્યંતે નરકેઽશુચૌ ॥ 261 ॥

વિદ્યા ધનં બલં ચૈવ તેષાં ભાગ્યં નિરર્થકમ્ ।
યેષાં ગુરૂકૃપા નાસ્તિ અધો ગચ્છંતિ પાર્વતિ ॥ 262 ॥

બ્રહ્મા વિષ્ણુશ્ચ રુદ્રશ્ચ દેવાશ્ચ પિતૃકિન્નરાઃ ।
સિદ્ધચારણયક્ષાશ્ચ અન્યે ચ મુનયો જનાઃ ॥ 263 ॥

ગુરુભાવઃ પરં તીર્થમન્યતીર્થં નિરર્થકમ્ ।
સર્વતીર્થમયં દેવિ શ્રીગુરોશ્ચરણાંબુજમ્ ॥ 264 ॥

કન્યાભોગરતા મંદાઃ સ્વકાંતાયાઃ પરાઙ્મુખાઃ ।
અતઃ પરં મયા દેવિ કથિતં ન મમ પ્રિયે ॥ 265 ॥

ઇદં રહસ્યમસ્પષ્ટં વક્તવ્યં ચ વરાનને ।
સુગોપ્યં ચ તવાગ્રે તુ મમાત્મપ્રીતયે સતિ ॥ 266 ॥

સ્વામિમુખ્યગણેશાદ્યાન્ વૈષ્ણવાદીંશ્ચ પાર્વતિ ।
ન વક્તવ્યં મહામાયે પાદસ્પર્શં કુરુષ્વ મે ॥ 267 ॥

અભક્તે વંચકે ધૂર્તે પાષંડે નાસ્તિકાદિષુ ।
મનસાઽપિ ન વક્તવ્યા ગુરુગીતા કદાચન ॥ 268 ॥

ગુરવો બહવઃ સંતિ શિષ્યવિત્તાપહારકાઃ ।
તમેકં દુર્લભં મન્યે શિષ્યહૃત્તાપહારકમ્ ॥ 269 ॥

ચાતુર્યવાન્ વિવેકી ચ અધ્યાત્મજ્ઞાનવાન્ શુચિઃ ।
માનસં નિર્મલં યસ્ય ગુરુત્વં તસ્ય શોભતે ॥ 270 ॥

ગુરવો નિર્મલાઃ શાંતાઃ સાધવો મિતભાષિણઃ ।
કામક્રોધવિનિર્મુક્તાઃ સદાચારાઃ જિતેંદ્રિયાઃ ॥ 271 ॥

સૂચકાદિપ્રભેદેન ગુરવો બહુધા સ્મૃતાઃ ।
સ્વયં સમ્યક્ પરીક્ષ્યાથ તત્ત્વનિષ્ઠં ભજેત્સુધીઃ ॥ 272 ॥

વર્ણજાલમિદં તદ્વદ્બાહ્યશાસ્ત્રં તુ લૌકિકમ્ ।
યસ્મિન્ દેવિ સમભ્યસ્તં સ ગુરુઃ સુચકઃ સ્મૃતઃ ॥ 273 ॥

વર્ણાશ્રમોચિતાં વિદ્યાં ધર્માધર્મવિધાયિનીમ્ ।
પ્રવક્તારં ગુરું વિદ્ધિ વાચકં ત્વિતિ પાર્વતિ ॥ 274 ॥

પંચાક્ષર્યાદિમંત્રાણામુપદેષ્ટા તુ પાર્વતિ ।
સ ગુરુર્બોધકો ભૂયાદુભયોરયમુત્તમઃ ॥ 275 ॥

મોહમારણવશ્યાદિતુચ્છમંત્રોપદેશિનમ્ ।
નિષિદ્ધગુરુરિત્યાહુઃ પંડિતાસ્તત્ત્વદર્શિનઃ ॥ 276 ॥

અનિત્યમિતિ નિર્દિશ્ય સંસારં સંકટાલયમ્ ।
વૈરાગ્યપથદર્શી યઃ સ ગુરુર્વિહિતઃ પ્રિયે ॥ 277 ॥

તત્ત્વમસ્યાદિવાક્યાનામુપદેષ્ટા તુ પાર્વતિ ।
કારણાખ્યો ગુરુઃ પ્રોક્તો ભવરોગનિવારકઃ ॥ 278 ॥

સર્વસંદેહસંદોહનિર્મૂલનવિચક્ષણઃ ।
જન્મમૃત્યુભયઘ્નો યઃ સ ગુરુઃ પરમો મતઃ ॥ 279 ॥

બહુજન્મકૃતાત્ પુણ્યાલ્લભ્યતેઽસૌ મહાગુરુઃ ।
લબ્ધ્વાઽમું ન પુનર્યાતિ શિષ્યઃ સંસારબંધનમ્ ॥ 280 ॥

એવં બહુવિધા લોકે ગુરવઃ સંતિ પાર્વતિ ।
તેષુ સર્વપ્રયત્નેન સેવ્યો હિ પરમો ગુરુઃ ॥ 281 ॥

નિષિદ્ધગુરુશિષ્યસ્તુ દુષ્ટસંકલ્પદૂષિતઃ ।
બ્રહ્મપ્રળયપર્યંતં ન પુનર્યાતિ મર્ત્યતામ્ ॥ 282 ॥

એવં શ્રુત્વા મહાદેવી મહાદેવવચસ્તથા ।
અત્યંતવિહ્વલમનાઃ શંકરં પરિપૃચ્છતિ ॥ 283 ॥

પાર્વત્યુવાચ ।
નમસ્તે દેવદેવાત્ર શ્રોતવ્યં કિંચિદસ્તિ મે ।
શ્રુત્વા ત્વદ્વાક્યમધુના ભૃશં સ્યાદ્વિહ્વલં મનઃ ॥ 284 ॥

સ્વયં મૂઢા મૃત્યુભીતાઃ સુકૃતાદ્વિરતિં ગતાઃ ।
દૈવાન્નિષિદ્ધગુરુગા યદિ તેષાં તુ કા ગતિઃ ॥ 285 ॥

શ્રી મહાદેવ ઉવાચ ।
શૃણુ તત્ત્વમિદં દેવિ યદા સ્યાદ્વિરતો નરઃ ।
તદાઽસાવધિકારીતિ પ્રોચ્યતે શ્રુતિમસ્તકૈઃ ॥ 286 ॥

અખંડૈકરસં બ્રહ્મ નિત્યમુક્તં નિરામયમ્ ।
સ્વસ્મિન્ સંદર્શિતં યેન સ ભવેદસ્યં દેશિકઃ ॥ 287 ॥

જલાનાં સાગરો રાજા યથા ભવતિ પાર્વતિ ।
ગુરૂણાં તત્ર સર્વેષાં રાજાઽયં પરમો ગુરુઃ ॥ 288 ॥

મોહાદિરહિતઃ શાંતો નિત્યતૃપ્તો નિરાશ્રયઃ ।
તૃણીકૃતબ્રહ્મવિષ્ણુવૈભવઃ પરમો ગુરુઃ ॥ 289 ॥

સર્વકાલવિદેશેષુ સ્વતંત્રો નિશ્ચલસ્સુખી ।
અખંડૈકરસાસ્વાદતૃપ્તો હિ પરમો ગુરુઃ ॥ 290 ॥

દ્વૈતાદ્વૈતવિનિર્મુક્તઃ સ્વાનુભૂતિપ્રકાશવાન્ ।
અજ્ઞાનાંધતમશ્છેત્તા સર્વજ્ઞઃ પરમો ગુરુઃ ॥ 291 ॥

યસ્ય દર્શનમાત્રેણ મનસઃ સ્યાત્ પ્રસન્નતા ।
સ્વયં ભૂયાત્ ધૃતિશ્શાંતિઃ સ ભવેત્ પરમો ગુરુઃ ॥ 292 ॥

સિદ્ધિજાલં સમાલોક્ય યોગિનાં મંત્રવાદિનામ્ ।
તુચ્છાકારમનોવૃત્તિઃ યસ્યાસૌ પરમો ગુરુઃ ॥ 293 ॥

સ્વશરીરં શવં પશ્યન્ તથા સ્વાત્માનમદ્વયમ્ ।
યઃ સ્ત્રીકનકમોહઘ્નઃ સ ભવેત્ પરમો ગુરુઃ ॥ 294 ॥

મૌની વાગ્મીતિ તત્ત્વજ્ઞો દ્વિધાઽભૂચ્છૃણુ પાર્વતિ ।
ન કશ્ચિન્મૌનિનાં લોભો લોકેઽસ્મિન્ભવતિ પ્રિયે ॥ 295 ॥

વાગ્મી તૂત્કટસંસારસાગરોત્તારણક્ષમઃ ।
યતોઽસૌ સંશયચ્છેત્તા શાસ્ત્રયુક્ત્યનુભૂતિભિઃ ॥ 296 ॥

ગુરુનામજપાદ્દેવિ બહુજન્માર્જિતાન્યપિ ।
પાપાનિ વિલયં યાંતિ નાસ્તિ સંદેહમણ્વપિ ॥ 297 ॥

શ્રીગુરોસ્સદૃશં દૈવં શ્રીગુરોસદૃશઃ પિતા ।
ગુરુધ્યાનસમં કર્મ નાસ્તિ નાસ્તિ મહીતલે ॥ 298 ॥

કુલં ધનં બલં શાસ્ત્રં બાંધવાસ્સોદરા ઇમે ।
મરણે નોપયુજ્યંતે ગુરુરેકો હિ તારકઃ ॥ 299 ॥

કુલમેવ પવિત્રં સ્યાત્ સત્યં સ્વગુરુસેવયા ।
તૃપ્તાઃ સ્યુસ્સકલા દેવા બ્રહ્માદ્યા ગુરુતર્પણાત્ ॥ 300 ॥

ગુરુરેકો હિ જાનાતિ સ્વરૂપં દેવમવ્યયમ્ ।
તદ્​જ્ઞાનં યત્પ્રસાદેન નાન્યથા શાસ્ત્રકોટિભિઃ ॥ 301 ॥

સ્વરૂપજ્ઞાનશૂન્યેન કૃતમપ્યકૃતં ભવેત્ ।
તપોજપાદિકં દેવિ સકલં બાલજલ્પવત્ ॥ 302 ॥

શિવં કેચિદ્ધરિં કેચિદ્વિધિં કેચિત્તુ કેચન ।
શક્તિં દૈવમિતિ જ્ઞાત્વા વિવદંતિ વૃથા નરાઃ ॥ 303 ॥

ન જાનંતિ પરં તત્ત્વં ગુરુદીક્ષાપરાઙ્મુખાઃ ।
ભ્રાંતાઃ પશુસમા હ્યેતે સ્વપરિજ્ઞાનવર્જિતાઃ ॥ 304 ॥

તસ્માત્કૈવલ્યસિદ્ધ્યર્થં ગુરુમેવ ભજેત્પ્રિયે ।
ગુરું વિના ન જાનંતિ મૂઢાસ્તત્પરમં પદમ્ ॥ 305 ॥

ભિદ્યતે હૃદયગ્રંથિશ્છિદ્યંતે સર્વસંશયાઃ ।
ક્ષીયંતે સર્વકર્માણિ ગુરોઃ કરુણયા શિવે ॥ 306 ॥

કૃતાયા ગુરુભક્તેસ્તુ વેદશાસ્ત્રાનુસારતઃ ।
મુચ્યતે પાતકાદ્ઘોરાત્ ગુરુભક્તો વિશેષતઃ ॥ 307 ॥

દુસ્સંગં ચ પરિત્યજ્ય પાપકર્મ પરિત્યજેત્ ।
ચિત્તચિહ્નમિદં યસ્ય તસ્ય દીક્ષા વિધીયતે ॥ 308 ॥

ચિત્તત્યાગનિયુક્તશ્ચ ક્રોધગર્વવિવર્જિતઃ ।
દ્વૈતભાવપરિત્યાગી તસ્ય દીક્ષા વિધીયતે ॥ 309 ॥

એતલ્લક્ષણયુક્તત્વં સર્વભૂતહિતે રતમ્ ।
નિર્મલં જીવિતં યસ્ય તસ્ય દીક્ષા વિધીયતે ॥ 310 ॥

ક્રિયયા ચાન્વિતં પૂર્વં દીક્ષાજાલં નિરૂપિતમ્ ।
મંત્રદીક્ષાભિધં સાંગોપાંગં સર્વં શિવોદિતમ્ ॥ 311 ॥

ક્રિયયા સ્યાદ્વિરહિતાં ગુરુસાયુજ્યદાયિનીમ્ ।
ગુરુદીક્ષાં વિના કો વા ગુરુત્વાચારપાલકઃ ॥ 312 ॥

શક્તો ન ચાપિ શક્તો વા દૈશિકાંઘ્રિ સમાશ્રયેત્ ।
તસ્ય જન્માસ્તિ સફલં ભોગમોક્ષફલપ્રદમ્ ॥ 313 ॥

અત્યંતચિત્તપક્વસ્ય શ્રદ્ધાભક્તિયુતસ્ય ચ ।
પ્રવક્તવ્યમિદં દેવિ મમાત્મપ્રીતયે સદા ॥ 314 ॥

રહસ્યં સર્વશાસ્ત્રેષુ ગીતાશાસ્ત્રમિદં શિવે ।
સમ્યક્પરીક્ષ્ય વક્તવ્યં સાધકસ્ય મહાત્મનઃ ॥ 315 ॥

સત્કર્મપરિપાકાચ્ચ ચિત્તશુદ્ધિશ્ચ ધીમતઃ ।
સાધકસ્યૈવ વક્તવ્યા ગુરુગીતા પ્રયત્નતઃ ॥ 316 ॥

નાસ્તિકાય કૃતઘ્નાય દાંભિકાય શઠાય ચ ।
અભક્તાય વિભક્તાય ન વાચ્યેયં કદાચન ॥ 317 ॥

સ્ત્રીલોલુપાય મૂર્ખાય કામોપહતચેતસે ।
નિંદકાય ન વક્તવ્યા ગુરુગીતા સ્વભાવતઃ ॥ 318 ॥

સર્વપાપપ્રશમનં સર્વોપદ્રવવારકમ્ ।
જન્મમૃત્યુહરં દેવિ ગીતાશાસ્ત્રમિદં શિવે ॥ 319 ॥

શ્રુતિસારમિદં દેવિ સર્વમુક્તં સમાસતઃ ।
નાન્યથા સદ્ગતિઃ પુંસાં વિના ગુરુપદં શિવે ॥ 320 ॥

બહુજન્મકૃતાત્પાપાદયમર્થો ન રોચતે ।
જન્મબંધનિવૃત્ત્યર્થં ગુરુમેવ ભજેત્સદા ॥ 321 ॥

અહમેવ જગત્સર્વમહમેવ પરં પદમ્ ।
એતદ્​જ્ઞાનં યતો ભૂયાત્તં ગુરું પ્રણમામ્યહમ્ ॥ 322 ॥

અલં વિકલ્પૈરહમેવ કેવલં
મયિ સ્થિતં વિશ્વમિદં ચરાચરમ્ ।
ઇદં રહસ્યં મમ યેન દર્શિતં
સ વંદનીયો ગુરુરેવ કેવલમ્ ॥ 323 ॥

યસ્યાંતં નાદિમધ્યં ન હિ કરચરણં નામગોત્રં ન સૂત્રમ્ ।
નો જાતિર્નૈવ વર્ણો ન ભવતિ પુરુષો નો નપુંસો ન ચ સ્ત્રી ॥ 324 ॥

નાકારં નો વિકારં ન હિ જનિમરણં નાસ્તિ પુણ્યં ન પાપમ્ ।
નોઽતત્ત્વં તત્ત્વમેકં સહજસમરસં સદ્ગુરું તં નમામિ ॥ 325 ॥

નિત્યાય સત્યાય ચિદાત્મકાય
નવ્યાય ભવ્યાય પરાત્પરાય ।
શુદ્ધાય બુદ્ધાય નિરંજનાય
નમોઽસ્તુ નિત્યં ગુરુશેખરાય ॥ 326 ॥

સચ્ચિદાનંદરૂપાય વ્યાપિને પરમાત્મને ।
નમઃ શ્રીગુરુનાથાય પ્રકાશાનંદમૂર્તયે ॥ 327 ॥

સત્યાનંદસ્વરૂપાય બોધૈકસુખકારિણે ।
નમો વેદાંતવેદ્યાય ગુરવે બુદ્ધિસાક્ષિણે ॥ 328 ॥

નમસ્તે નાથ ભગવન્ શિવાય ગુરુરૂપિણે ।
વિદ્યાવતારસંસિદ્ધ્યૈ સ્વીકૃતાનેકવિગ્રહ ॥ 329 ॥

નવાય નવરૂપાય પરમાર્થૈકરૂપિણે ।
સર્વાજ્ઞાનતમોભેદભાનવે ચિદ્ઘનાય તે ॥ 330 ॥

સ્વતંત્રાય દયાક્લુપ્તવિગ્રહાય શિવાત્મને ।
પરતંત્રાય ભક્તાનાં ભવ્યાનાં ભવ્યરૂપિણે ॥ 331 ॥

વિવેકિનાં વિવેકાય વિમર્શાય વિમર્શિનામ્ ।
પ્રકાશિનાં પ્રકાશાય જ્ઞાનિનાં જ્ઞાનરૂપિણે ॥ 332 ॥

પુરસ્તાત્પાર્શ્વયોઃ પૃષ્ઠે નમસ્કુર્યાદુપર્યધઃ ।
સદા મચ્ચિત્તરૂપેણ વિધેહિ ભવદાસનમ્ ॥ 333 ॥

શ્રીગુરું પરમાનંદં વંદે હ્યાનંદવિગ્રહમ્ ।
યસ્ય સન્નિધિમાત્રેણ ચિદાનંદાય તે મનઃ ॥ 334 ॥

નમોઽસ્તુ ગુરવે તુભ્યં સહજાનંદરૂપિણે ।
યસ્ય વાગમૃતં હંતિ વિષં સંસારસંજ્ઞકમ્ ॥ 335 ॥

નાનાયુક્તોપદેશેન તારિતા શિષ્યસંતતિઃ ।
તત્કૃપાસારવેદેન ગુરુચિત્પદમચ્યુતમ્ ॥ 336 ॥

[પાઠભેદઃ –
અચ્યુતાય નમસ્તુભ્યં ગુરવે પરમાત્મને ।
સ્વારામોક્તપદેચ્છૂનાં દત્તં યેનાચ્યુતં પદમ્ ॥
]
અચ્યુતાય નમસ્તુભ્યં ગુરવે પરમાત્મને ।
સર્વતંત્રસ્વતંત્રાય ચિદ્ઘનાનંદમૂર્તયે ॥ 337 ॥

નમોઽચ્યુતાય ગુરવેઽજ્ઞાનધ્વાંતૈકભાનવે ।
શિષ્યસન્માર્ગપટવે કૃપાપીયૂષસિંધવે ॥ 338 ॥

ઓમચ્યુતાય ગુરવે શિષ્યસંસારસેતવે ।
ભક્તકાર્યૈકસિંહાય નમસ્તે ચિત્સુખાત્મને ॥ 339 ॥

ગુરુનામસમં દૈવં ન પિતા ન ચ બાંધવાઃ ।
ગુરુનામસમઃ સ્વામી નેદૃશં પરમં પદમ્ ॥ 340 ॥

એકાક્ષરપ્રદાતારં યો ગુરું નૈવ મન્યતે ।
શ્વાનયોનિશતં ગત્વા ચાંડાલેષ્વપિ જાયતે ॥ 341 ॥

ગુરુત્યાગાદ્ભવેન્મૃત્યુઃ મંત્રત્યાગાદ્દરિદ્રતા ।
ગુરુમંત્રપરિત્યાગી રૌરવં નરકં વ્રજેત્ ॥ 342 ॥

શિવક્રોધાદ્ગુરુસ્ત્રાતા ગુરુક્રોધાચ્છિવો ન હિ ।
તસ્માત્સર્વપ્રયત્નેન ગુરોરાજ્ઞાં ન લંઘયેત્ ॥ 343 ॥

સંસારસાગરસમુદ્ધરણૈકમંત્રં
બ્રહ્માદિદેવમુનિપૂજિતસિદ્ધમંત્રમ્ ।
દારિદ્ર્યદુઃખભવરોગવિનાશમંત્રં
વંદે મહાભયહરં ગુરુરાજમંત્રમ્ ॥ 344 ॥

સપ્તકોટિમહામંત્રાશ્ચિત્તવિભ્રમકારકાઃ ।
એક એવ મહામંત્રો ગુરુરિત્યક્ષરદ્વયમ્ ॥ 345 ॥

એવમુક્ત્વા મહાદેવઃ પાર્વતીં પુનરબ્રવીત્ ।
ઇદમેવ પરં તત્ત્વં શૃણુ દેવિ સુખાવહમ્ ॥ 346 ॥

ગુરુતત્ત્વમિદં દેવિ સર્વમુક્તં સમાસતઃ ।
રહસ્યમિદમવ્યક્તં ન વદેદ્યસ્ય કસ્યચિત્ ॥ 347 ॥

ન મૃષા સ્યાદિયં દેવિ મદુક્તિઃ સત્યરૂપિણી ।
ગુરુગીતાસમં સ્તોત્રં નાસ્તિ નાસ્તિ મહીતલે ॥ 348 ॥

ગુરુગીતામિમાં દેવિ ભવદુઃખવિનાશિનીમ્ ।
ગુરુદીક્ષાવિહીનસ્ય પુરતો ન પઠેત્ ક્વચિત્ ॥ 349 ॥

રહસ્યમત્યંતરહસ્યમેતન્ન પાપિના લભ્યમિદં મહેશ્વરિ ।
અનેકજન્માર્જિતપુણ્યપાકાદ્ગુરોસ્તુ તત્ત્વં લભતે મનુષ્યઃ ॥ 350 ॥

યસ્ય પ્રસાદાદહમેવ સર્વં
મય્યેવ સર્વં પરિકલ્પિતં ચ ।
ઇત્થં વિજાનામિ સદાત્મરૂપં
તસ્યાંઘ્રિપદ્મં પ્રણતોઽસ્મિ નિત્યમ્ ॥ 351 ॥

અજ્ઞાનતિમિરાંધસ્ય વિષયાક્રાંતચેતસઃ ।
જ્ઞાનપ્રભાપ્રદાનેન પ્રસાદં કુરુ મે પ્રભો ॥ 352 ॥

ઇતિ શ્રીસ્કંદપુરાણે ઉત્તરખંડે ઉમામહેશ્વર સંવાદે શ્રી ગુરુગીતા સમાપ્ત ॥

મંગળં
મંગળં ગુરુદેવાય મહનીયગુણાત્મને ।
સર્વલોકશરણ્યાય સાધુરૂપાય મંગળમ્ ॥