નારાયણીયં દશક 57 – પ્રલંબાસુરવધમ્

રામસખઃ ક્વાપિ દિને કામદ ભગવન્ ગતો ભવાન્ વિપિનમ્ ।
સૂનુભિરપિ ગોપાનાં ધેનુભિરભિસંવૃતો લસદ્વેષઃ ॥1॥

સંદર્શયન્ બલાય સ્વૈરં વૃંદાવનશ્રિયં વિમલામ્ ।
કાંડીરૈઃ સહ બાલૈર્ભાંડીરકમાગમો વટં ક્રીડન્ ॥2॥

તાવત્તાવકનિધનસ્પૃહયાલુર્ગોપમૂર્તિરદયાલુઃ ।
દૈત્યઃ પ્રલંબનામા પ્રલંબબાહું ભવંતમાપેદે ॥3॥

જાનન્નપ્યવિજાનન્નિવ તેન સમં નિબદ્ધસૌહાર્દઃ ।
વટનિકટે પટુપશુપવ્યાબદ્ધં દ્વંદ્વયુદ્ધમારબ્ધાઃ ॥4॥

ગોપાન્ વિભજ્ય તન્વન્ સંઘં બલભદ્રકં ભવત્કમપિ ।
ત્વદ્બલભીરું દૈત્યં ત્વદ્બલગતમન્વમન્યથા ભગવન્ ॥5॥

કલ્પિતવિજેતૃવહને સમરે પરયૂથગં સ્વદયિતતરમ્ ।
શ્રીદામાનમધત્થાઃ પરાજિતો ભક્તદાસતાં પ્રથયન્ ॥6॥

એવં બહુષુ વિભૂમન્ બાલેષુ વહત્સુ વાહ્યમાનેષુ ।
રામવિજિતઃ પ્રલંબો જહાર તં દૂરતો ભવદ્ભીત્યા ॥7॥

ત્વદ્દૂરં ગમયંતં તં દૃષ્ટ્વા હલિનિ વિહિતગરિમભરે ।
દૈત્યઃ સ્વરૂપમાગાદ્યદ્રૂપાત્ સ હિ બલોઽપિ ચકિતોઽભૂત્ ॥8॥

ઉચ્ચતયા દૈત્યતનોસ્ત્વન્મુખમાલોક્ય દૂરતો રામઃ ।
વિગતભયો દૃઢમુષ્ટ્યા ભૃશદુષ્ટં સપદિ પિષ્ટવાનેનમ્ ॥9॥

હત્વા દાનવવીરં પ્રાપ્તં બલમાલિલિંગિથ પ્રેમ્ણા ।
તાવન્મિલતોર્યુવયોઃ શિરસિ કૃતા પુષ્પવૃષ્ટિરમરગણૈઃ ॥10॥

આલંબો ભુવનાનાં પ્રાલંબં નિધનમેવમારચયન્ ।
કાલં વિહાય સદ્યો લોલંબરુચે હરે હરેઃ ક્લેશાન્ ॥11॥