નારાયણીયં દશક 33 – અંબરીષચરિતમ્

વૈવસ્વતાખ્યમનુપુત્રનભાગજાત-
નાભાગનામકનરેંદ્રસુતોઽંબરીષઃ ।
સપ્તાર્ણવાવૃતમહીદયિતોઽપિ રેમે
ત્વત્સંગિષુ ત્વયિ ચ મગ્નમનાસ્સદૈવ ॥1॥

ત્વત્પ્રીતયે સકલમેવ વિતન્વતોઽસ્ય
ભક્ત્યૈવ દેવ નચિરાદભૃથાઃ પ્રસાદમ્ ।
યેનાસ્ય યાચનમૃતેઽપ્યભિરક્ષણાર્થં
ચક્રં ભવાન્ પ્રવિતતાર સહસ્રધારમ્ ॥2॥

સ દ્વાદશીવ્રતમથો ભવદર્ચનાર્થં
વર્ષં દધૌ મધુવને યમુનોપકંઠે ।
પત્ન્યા સમં સુમનસા મહતીં વિતન્વન્
પૂજાં દ્વિજેષુ વિસૃજન્ પશુષષ્ટિકોટિમ્ ॥3॥

તત્રાથ પારણદિને ભવદર્ચનાંતે
દુર્વાસસાઽસ્ય મુનિના ભવનં પ્રપેદે ।
ભોક્તું વૃતશ્ચસ નૃપેણ પરાર્તિશીલો
મંદં જગામ યમુનાં નિયમાન્વિધાસ્યન્ ॥4॥

રાજ્ઞાઽથ પારણમુહૂર્તસમાપ્તિખેદા-
દ્વારૈવ પારણમકારિ ભવત્પરેણ ।
પ્રાપ્તો મુનિસ્તદથ દિવ્યદૃશા વિજાનન્
ક્ષિપ્યન્ ક્રુધોદ્ધૃતજટો વિતતાન કૃત્યામ્ ॥5॥

કૃત્યાં ચ તામસિધરાં ભુવનં દહંતી-
મગ્રેઽભિવીક્ષ્યનૃપતિર્ન પદાચ્ચકંપે ।
ત્વદ્ભક્તબાધમભિવીક્ષ્ય સુદર્શનં તે
કૃત્યાનલં શલભયન્ મુનિમન્વધાવીત્ ॥6॥

ધાવન્નશેષભુવનેષુ ભિયા સ પશ્યન્
વિશ્વત્ર ચક્રમપિ તે ગતવાન્ વિરિંચમ્ ।
કઃ કાલચક્રમતિલંઘયતીત્યપાસ્તઃ
શર્વં યયૌ સ ચ ભવંતમવંદતૈવ ॥7॥

ભૂયો ભવન્નિલયમેત્ય મુનિં નમંતં
પ્રોચે ભવાનહમૃષે નનુ ભક્તદાસઃ ।
જ્ઞાનં તપશ્ચ વિનયાન્વિતમેવ માન્યં
યાહ્યંબરીષપદમેવ ભજેતિ ભૂમન્ ॥8॥

તાવત્સમેત્ય મુનિના સ ગૃહીતપાદો
રાજાઽપસૃત્ય ભવદસ્ત્રમસાવનૌષીત્ ।
ચક્રે ગતે મુનિરદાદખિલાશિષોઽસ્મૈ
ત્વદ્ભક્તિમાગસિ કૃતેઽપિ કૃપાં ચ શંસન્ ॥9॥

રાજા પ્રતીક્ષ્ય મુનિમેકસમામનાશ્વાન્
સંભોજ્ય સાધુ તમૃષિં વિસૃજન્ પ્રસન્નમ્ ।
ભુક્ત્વા સ્વયં ત્વયિ તતોઽપિ દૃઢં રતોઽભૂ-
ત્સાયુજ્યમાપ ચ સ માં પવનેશ પાયાઃ ॥10॥