નારાયણીયં દશક 29 – મોહિન્યવતારં આદિ

ઉદ્ગચ્છતસ્તવ કરાદમૃતં હરત્સુ
દૈત્યેષુ તાનશરણાનનુનીય દેવાન્ ।
સદ્યસ્તિરોદધિથ દેવ ભવત્પ્રભાવા-
દુદ્યત્સ્વયૂથ્યકલહા દિતિજા બભૂવુઃ ॥1॥

શ્યામાં રુચાઽપિ વયસાઽપિ તનું તદાનીં
પ્રાપ્તોઽસિ તુંગકુચમંડલભંગુરાં ત્વમ્ ।
પીયૂષકુંભકલહં પરિમુચ્ય સર્વે
તૃષ્ણાકુલાઃ પ્રતિયયુસ્ત્વદુરોજકુંભે ॥2॥

કા ત્વં મૃગાક્ષિ વિભજસ્વ સુધામિમામિ-
ત્યારૂઢરાગવિવશાનભિયાચતોઽમૂન્ ।
વિશ્વસ્યતે મયિ કથં કુલટાઽસ્મિ દૈત્યા
ઇત્યાલપન્નપિ સુવિશ્વસિતાનતાનીઃ ॥3॥

મોદાત્ સુધાકલશમેષુ દદત્સુ સા ત્વં
દુશ્ચેષ્ટિતં મમ સહધ્વમિતિ બ્રુવાણા ।
પંક્તિપ્રભેદવિનિવેશિતદેવદૈત્યા
લીલાવિલાસગતિભિઃ સમદાઃ સુધાં તામ્ ॥4॥

અસ્માસ્વિયં પ્રણયિણીત્યસુરેષુ તેષુ
જોષં સ્થિતેષ્વથ સમાપ્ય સુધાં સુરેષુ ।
ત્વં ભક્તલોકવશગો નિજરૂપમેત્ય
સ્વર્ભાનુમર્ધપરિપીતસુધં વ્યલાવીઃ ॥5॥

ત્વત્તઃ સુધાહરણયોગ્યફલં પરેષુ
દત્વા ગતે ત્વયિ સુરૈઃ ખલુ તે વ્યગૃહ્ણન્ ।
ઘોરેઽથ મૂર્છતિ રણે બલિદૈત્યમાયા-
વ્યામોહિતે સુરગણે ત્વમિહાવિરાસીઃ ॥6॥

ત્વં કાલનેમિમથ માલિમુખાંજઘંથ
શક્રો જઘાન બલિજંભવલાન્ સપાકાન્ ।
શુષ્કાર્દ્રદુષ્કરવધે નમુચૌ ચ લૂને
ફેનેન નારદગિરા ન્યરુણો રણં ત્વમ્ ॥7॥

યોષાવપુર્દનુજમોહનમાહિતં તે
શ્રુત્વા વિલોકનકુતૂહલવાન્ મહેશઃ ।
ભૂતૈસ્સમં ગિરિજયા ચ ગતઃ પદં તે
સ્તુત્વાઽબ્રવીદભિમતં ત્વમથો તિરોધાઃ ॥8॥

આરામસીમનિ ચ કંદુકઘાતલીલા-
લોલાયમાનનયનાં કમનીં મનોજ્ઞામ્ ।
ત્વામેષ વીક્ષ્ય વિગલદ્વસનાં મનોભૂ-
વેગાદનંગરિપુરંગ સમાલિલિંગ ॥9॥

ભૂયોઽપિ વિદ્રુતવતીમુપધાવ્ય દેવો
વીર્યપ્રમોક્ષવિકસત્પરમાર્થબોધઃ ।
ત્વન્માનિતસ્તવ મહત્ત્વમુવાચ દેવ્યૈ
તત્તાદૃશસ્ત્વમવ વાતનિકેતનાથ ॥10॥