નારાયણીયં દશક 24 – પ્રહ્લાદચરિતમ્

હિરણ્યાક્ષે પોત્રિપ્રવરવપુષા દેવ ભવતા
હતે શોકક્રોધગ્લપિતધૃતિરેતસ્ય સહજઃ ।
હિરણ્યપ્રારંભઃ કશિપુરમરારાતિસદસિ
પ્રતિજ્ઞમાતેને તવ કિલ વધાર્થં મધુરિપો ॥1॥

વિધાતારં ઘોરં સ ખલુ તપસિત્વા નચિરતઃ
પુરઃ સાક્ષાત્કુર્વન્ સુરનરમૃગાદ્યૈરનિધનમ્ ।
વરં લબ્ધ્વા દૃપ્તો જગદિહ ભવન્નાયકમિદં
પરિક્ષુંદન્નિંદ્રાદહરત દિવં ત્વામગણયન્ ॥2॥

નિહંતું ત્વાં ભૂયસ્તવ પદમવાપ્તસ્ય ચ રિપો-
ર્બહિર્દૃષ્ટેરંતર્દધિથ હૃદયે સૂક્ષ્મવપુષા ।
નદન્નુચ્ચૈસ્તત્રાપ્યખિલભુવનાંતે ચ મૃગયન્
ભિયા યાતં મત્વા સ ખલુ જિતકાશી નિવવૃતે ॥3॥

તતોઽસ્ય પ્રહ્લાદઃ સમજનિ સુતો ગર્ભવસતૌ
મુનેર્વીણાપાણેરધિગતભવદ્ભક્તિમહિમા ।
સ વૈ જાત્યા દૈત્યઃ શિશુરપિ સમેત્ય ત્વયિ રતિં
ગતસ્ત્વદ્ભક્તાનાં વરદ પરમોદાહરણતામ્ ॥4॥

સુરારીણાં હાસ્યં તવ ચરણદાસ્યં નિજસુતે
સ દૃષ્ટ્વા દુષ્ટાત્મા ગુરુભિરશિશિક્ષચ્ચિરમમુમ્ ।
ગુરુપ્રોક્તં ચાસાવિદમિદમભદ્રાય દૃઢમિ-
ત્યપાકુર્વન્ સર્વં તવ ચરણભક્ત્યૈવ વવૃધે ॥ 5 ॥

અધીતેષુ શ્રેષ્ઠં કિમિતિ પરિપૃષ્ટેઽથ તનયે
ભવદ્ભક્તિં વર્યામભિગદતિ પર્યાકુલધૃતિઃ ।
ગુરુભ્યો રોષિત્વા સહજમતિરસ્યેત્યભિવિદન્
વધોપાયાનસ્મિન્ વ્યતનુત ભવત્પાદશરણે ॥6॥

સ શૂલૈરાવિદ્ધઃ સુબહુ મથિતો દિગ્ગજગણૈ-
ર્મહાસર્પૈર્દષ્ટોઽપ્યનશનગરાહારવિધુતઃ ।
ગિરીંદ્રવક્ષિપ્તોઽપ્યહહ! પરમાત્મન્નયિ વિભો
ત્વયિ ન્યસ્તાત્મત્વાત્ કિમપિ ન નિપીડામભજત ॥7॥

તતઃ શંકાવિષ્ટઃ સ પુનરતિદુષ્ટોઽસ્ય જનકો
ગુરૂક્ત્યા તદ્ગેહે કિલ વરુણપાશૈસ્તમરુણત્ ।
ગુરોશ્ચાસાન્નિધ્યે સ પુનરનુગાન્ દૈત્યતનયાન્
ભવદ્ભક્તેસ્તત્ત્વં પરમમપિ વિજ્ઞાનમશિષત્ ॥8॥

પિતા શૃણ્વન્ બાલપ્રકરમખિલં ત્વત્સ્તુતિપરં
રુષાંધઃ પ્રાહૈનં કુલહતક કસ્તે બલમિતિ ।
બલં મે વૈકુંઠસ્તવ ચ જગતાં ચાપિ સ બલં
સ એવ ત્રૈલોક્યં સકલમિતિ ધીરોઽયમગદીત્ ॥9॥

અરે ક્વાસૌ ક્વાસૌ સકલજગદાત્મા હરિરિતિ
પ્રભિંતે સ્મ સ્તંભં ચલિતકરવાલો દિતિસુતઃ ।
અતઃ પશ્ચાદ્વિષ્ણો ન હિ વદિતુમીશોઽસ્મિ સહસા
કૃપાત્મન્ વિશ્વાત્મન્ પવનપુરવાસિન્ મૃડય મામ્ ॥10॥